دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

سوء ظن؛ آفت رفاقت

امیرالمومنین علی(ع) در وصیت خویش به امام مجتبی(ع) می‌فرماید: «لایغلبنَّ علیک سوء الظن فانه لایدع بینک و بین صدیق صلحا؛ سوء ظن و بدگمانی بر تو چیره نگردد که میان تو و هیچ رفیقی جای صلح و صفا باقی نمی‌گذارد».
سوء ظن؛ آفت رفاقت
سوء ظن؛ آفت رفاقت
نویسنده: رضا جاودان

امیرالمومنین علی(ع) در وصیت خویش به امام مجتبی(ع) می‌فرماید: «لایغلبنَّ علیک سوء الظن فانه لایدع بینک و بین صدیق صلحا؛ سوء ظن و بدگمانی بر تو چیره نگردد که میان تو و هیچ رفیقی جای صلح و صفا باقی نمی‌گذارد».

در این فراز از سخن، حضرت علی(ع) به یکی از آفات معاشرت، به نام سوء ظن اشاره می‌نمایند و از پیامدهای سوء و ناخوشایند آن برحذر می‌دارند. شاید بتوان گفت که سوء ظن بزرگترین آفت دوستی، همسایگی، رفاقت، برادری، همکاری و هر شکل از اشکال معاشرت است. اگر سوء ظن در جامعه رخنه کند آن را از پای بست ویران می‌کند و ریشه‌های آن را می‌سوزاند.

حضرت در این قسمت از وصیت گهربار خویش می‌فرمایند: «لایغلبنّ علیک سوء الظنّ؛ مبادا سوء ظن بر تو غالب شود». در معنای این عبارت دو احتمال وجود دارد:‌

‌1. این گونه تعبیرها معمولا در جایی به کار برده می‌شود که صفتی برای یک فرد به صورت صفت ثابت و پایدار درآید و به اصطلاح ملکه وی گردد. عرب وقتی می‌گوید: «غلب علیه الکرم» و «غلب علیه الجود» و یا «غلب علیه الشحّ و البخل» معنایش این است که جود و کرم یا بخل و لئامت، ویژگی و صفت ثابت وی شده است. «غلب علیه کذا» یعنی فلان صفت برای او به صورت یک صفت ثابت درآمده است. اگر معنای این عبارت نیز چنین باشد، منظور حضرت این است که اهل سوء ظن مباش و نسبت به همه کس و همه چیز سوء ظن نداشته باش. بپرهیز از اینکه سوء ظن روحیه غالب تو و ویژگی پایدار تو گردد و به صورت یک صفت ثابت برای تو درآید.

2. احتمال دیگری که در معنای این جمله می‌رود این است که حضرت علی(ع) ما را از ترتیب اثر دادن به سوء ظن منع نموده باشد. به این معنا که گاهی انسان نسبت به یک مورد و یا نسبت به شخصی سوء ظن پیدا می‌کند، ولی در میدان عمل هیچ اثری بر این سوء ظن مترتب نمی سازد. یعنی در دلش اندیشه ای نابجا و بی مورد وجود دارد ولی هیچ ترتیب اثر نمی دهد. اما گاهی اوقات سوء ظن آن چنان در انسان اثر می‌گذارد که دیگر نمی تواند از نفوذ و عواقب منفی آن خودداری نماید و عکس العمل نشان ندهد، بلکه تاثیر آن سوء ظن در چهره، حرکات، سکنات و تمام رفتارهای فرد اثر می‌گذارد و حتی قضاوتش را تحت تاثیر قرار می‌دهد. به یقین چنین شخصی مغلوب سوء ظن خود است. طبق این احتمال معنای کلام حضرت چنین است که اگر سوء ظنی پیدا کردید ترتیب اثر ندهید و خود را مغلوب سوء ظن خویش مسازید؛ بلکه بر سوء ظن خود در عمل غالب آیید مبادا یک سوء ظن ذهنی تمام اعمال و رفتار شما را تحت تاثیر قرار دهد.‌
از بین دو معنای ارائه شده برای عبارت شریف لایغلبن علیک سوء الظن صحیح ترین مفهوم این است که بگوییم: از اینکه سوء ظن بر شما غالب گردد بپرهیزید. مبادا که سوء ظن به صورت یک صفت ثابت برای شما در آید و نسبت به همه بدگمان گردید. البته این معنا با ذیل این عبارت هم سازگارتر است که می‌فرماید: «اگر بدگمانی غالب گردد بین هیچ دوستی جایی از صمیمیت باقی نمی‌ماند».

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

رذایل اخلاقی

No image

عيب پوشى

پوشاندن عيوب ديگران من اءشرف اءعمال الكريم، غفلته عما يعلم. از كارهاى شرافتمندانه مرد كريم آن است كه از آن چه كه مى داند خود را به غفلت مى زند (و عيب ديگران را ناديده مى پندارد).
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
امانت دارى و رازپوشى

امانت دارى و رازپوشى

سرزنش على (ع) به اصحابش و هو يلوم اءصحابه: قد ترون عهودالله منقوضة فلا تغضبون، و اءنتم لنقض ذمم آبائكم تاءنفون. در سرزنش اصحاب خود مى فرمايد: پيمان هاى خدا را شكسته مى بينيد و به خشم نمى آييد، در حالى كه شكسته شدن پيمان هاى پدرانتان را عار مى دانيد و ناراحت مى شويد.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
پيامبرى و پيشوايى

پيامبرى و پيشوايى

انسان به طور فطرى عاشق کمال مطلق است و خداوند از نوع انسان پیمانى فطرى گرفته است که جز او را نپرستند، اما عوامل مختلفى چون: استکبار، خودخواهى، حرص، تعلق هاى پست و وابستگى ها بر این فطرت سایه مى افکنند و آدمى مصداق کمال را اشتباه مى گیرد و به پیمان فطرت خود وفا نمى کند. پیامبران در رسالت خود مردمان را به وفاى به پیمان فطرى و رو کردن به کمال مطلق حقیقى فرا مى خوانند.
دنیاشناسی در نهج البلاغه

دنیاشناسی در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام به خانه یکی از یاران خویش به نام علاءبن زیاد وارد شد. وقتی خانه بسیار پر زرق و برق او را دید، فرمود: «با این خانه وسیع در دنیا چه می کنی، در حالی که در آخرت به آن نیازمندتری. آری، اگر بخواهی می توانی با همین خانه به آخرت برسی! اگر در این خانه بزرگ از مهمانان پذیرایی کنی، به خویشاوندان با نیکوکاری بپیوندی
Powered by TayaCMS