دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

صلوات بر پیامبر(ص)

هرکجا که هستید بر من صلوات بفرستید، به درستی که سلام و صلوات شما به من می رسد.
صلوات بر پیامبر(ص)
صلوات بر پیامبر(ص)

صلوات بر پیامبر(ص)

قال رسولُ الله: «صَلُوّا عَلَیّ حَیثُ کُنتُم، إنّ صَلاتَکم تَبلُغُنی وَ تَسلِیمَکُُم یَبلُغُنِی»(بحارالانوار، ج34، ص332)

یکی از سنّت‌های پسندیده و رایج در میان انسان‌ها، تجلیل و تکریم از شخصیت‌های برجسته است و در این جهت، فرقی بین زنده و مرده نیست. تفاوت مراتب این تجلیل و تکریم‌ها به‌عللی از جمله قدر و منزلت آن شخصیت و ... بستگی دارد. به‌همین دلیل، تجلیل و تکریم در هر فرهنگی، متناسب با همان فرهنگ است. مسلمانان به‌خاطر بینش توحیدی، هنگام یاد کردن از رهبران دینی برای آنان ترفیع مقام معنوی طلب می‌کنند و عالی‌ترین تحیّات را برای رهبران دینی خود، یعنی پیامبر عظیم‌الشّأن اسلام و اهل‌بیت او(ص) از خداوند، درخواست می‌کنند. منفعت این تحیّت و سلام، دوجانبه است. یعنی هم تجلیل‌شوندگان از آن بهرمند می‌شوند و هم تجلیل‌کنندگان.[1] به‌همین جهت در قرآن کریم، خداوند به مؤمنان دستور می‌دهد که بر پیامبر اسلام(ص) بهترین تحیّات خود را نثار کنند. خداوند در قرآن می‌فرماید:

«إنَّ اللهَ و ملائکتَهُ یُصَّلُونَ علی النَّبِیّ یا أیّهاالذینَ آمنُوا صلُّوا علیه و سَلِّمُوا تَسلِیماً»[2]

خدا و فرشتگانش بر پیامبر درود می‌فرستد، اى کسانى که ایمان آورده‌اید، بر او درود فرستید و سلام گویید.

معنای صلوات و تحیّت این است که خدایا رحمت و تحیّت خود را برپیامبر و آل او نازل فرما! وقتی رحمت بر حضرت نازل شد، به دیگران هم می‌رسد؛ چون او مجرای فیض است و اگر خیری بخواهد به دیگران برسد، باید به رحمت خاصّه، نخست بر حضرت نازل شود و سپس به دیگران برسد.[3] بر همین اساس، حضرت علی(ع) در مورد کیفیت دعا و درخواست از خدا در نهج‌البلاغه می‌فرمایند: هرگاه از خدای سبحان، حاجتی و درخواستی داری، ابتدا بر پیامبر(ص) درود بفرست، سپس حاجت خود را بخواه، زیرا خداوند بزرگوارتر از آن است که از دو حاجتِ درخواست شده، یکی را برآورده کند و دیگری را ردّ کند.[4]

تحیت و صلوات بر پیامبر و اهلبیت(ص) دارای آثار مادی و معنوی فراوانی است که شخص تجلیل و تکریم‌کننده را دربرمی‌گیرد. امام رضا(ع) می‌فرمایند:

«مَن لَم یَقدِر علی ما یُکَفِّر بِهِ ذُنوبَهُ فلیُکثِر مِن‌الصَّلاهِ علی محمدٍ و آلِ محمدٍ فإنّها تَهدِمُ الذُّنُوبَ هَدماً»[5]

کسی که قدرت ندارد بر چیزی که به واسطه آن از گناهانش کفاره بدهد، زیاد بر محمد و آل محمد صلوات بفرستد که صلوات، گناهان را از بین می‌برد.

صلوات و تحیّت بر پیامبر نه تنها گناهان را از بین می‌برد، بلکه در روایات از برترین اعمال شمرده شده است.

در حدیثی از رسول خدا(ص) روایت شده که عمویم حمزة‌بن‌عبدالمطلب و برادرم جعفربن‌ابیطالب را در رؤیا دیدم که در پیش آنها طبقی از سِدر است. پس مقداری از آن‌را خوردند. سپس آن سِدر به انگور تبدیل شد و بعد از آن مقداری از آن انگور را خوردند و سپس آن انگور به رطب تبدیل شد و آنها مقداری از آن را نیز خوردند. من نزدیکِ آنها رفتم و به آنها گفتم: پدرم فدایِ شما باد! چه عملی یافتید که از همه اعمال افضل باشد؟ گفتند: پدران و مادران ما فدایِ شما باد، ما افضل اعمال را صلوات بر تو، سقایتِ آب و محبتِ علی(ع) یافتیم.[6]

    پی نوشت:
  • [1]. جوادی آملی، عبدالله؛ ادب فنای مقربان، قم، اسراء، چاپ سوم، 1385، ج2، ص269.
  • [2]. احزاب/56.
  • [3]. جوادی آملی، عبدالله؛ حکمت عبادات، قم، اسراء، چاپ پنجم، 1381، ص242.
  • [4]. نهج‌البلاغه، ترجمه محمد دشتی، قم، لقمان، 1379، چاپ سوم، حکمت 361.
  • [5]. حر عاملی، محمدبن یعقوب؛ وسائل‌الشیعه، قم، آل‌البیت، 1409هق، ج7، ص194.
  • [6]. گنجینه معارف، محمد رحمتی شهرضا، قم، صبح پیروزی، 1387، چاپ ششم، ج1، ص588 به‌نقل از: منازل الآخره، ص101.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

رذایل اخلاقی

No image

عيب پوشى

پوشاندن عيوب ديگران من اءشرف اءعمال الكريم، غفلته عما يعلم. از كارهاى شرافتمندانه مرد كريم آن است كه از آن چه كه مى داند خود را به غفلت مى زند (و عيب ديگران را ناديده مى پندارد).
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
امانت دارى و رازپوشى

امانت دارى و رازپوشى

سرزنش على (ع) به اصحابش و هو يلوم اءصحابه: قد ترون عهودالله منقوضة فلا تغضبون، و اءنتم لنقض ذمم آبائكم تاءنفون. در سرزنش اصحاب خود مى فرمايد: پيمان هاى خدا را شكسته مى بينيد و به خشم نمى آييد، در حالى كه شكسته شدن پيمان هاى پدرانتان را عار مى دانيد و ناراحت مى شويد.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
دنیاشناسی در نهج البلاغه

دنیاشناسی در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام به خانه یکی از یاران خویش به نام علاءبن زیاد وارد شد. وقتی خانه بسیار پر زرق و برق او را دید، فرمود: «با این خانه وسیع در دنیا چه می کنی، در حالی که در آخرت به آن نیازمندتری. آری، اگر بخواهی می توانی با همین خانه به آخرت برسی! اگر در این خانه بزرگ از مهمانان پذیرایی کنی، به خویشاوندان با نیکوکاری بپیوندی
آفرينش جهان در نـهج البلاغه

آفرينش جهان در نـهج البلاغه

دقت و تأمل در سخنان حضرت على(ع) نشان ميدهد كه جهان دو انفجار گونه ى متفاوت را تجربه كرده است. انفجار نخست فضا و زمان و ماده را بوجود آورده است و انفجار دوم در ظرف فضا صورت گرفته و ماده را تحريك نموده است. سپس حباب ها بر خواسته و هفت آسمان را بوجود آورده اند. در پى چنين توضيحاتى خواننده ى محترم بايد بداند كه نويسنده در اين مجموعه تلاش نموده است كه با بهره گرفتن از منابع مختلف درك جديدى را از سخنان امام على(ع) در باره ى خلقت جهان كه در خطبه ى اول آمده است، ارائه دهد.
چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

پژوهش حاضر با عنوان چگونگی و مراحل آفرینش جهان، در پی آن است که آیات آفرینش جهان را در تفاسیر معاصر شیعه (المیزان و نمونه ) مورد بررسی قرار داده و در میان آنها حقایق ناب قرآنی را در زمینه های مبدا خلقت جهان، دوره های آفرینش وغیره روشن و آشکار سازد. برای این منظور مقدمه به تبین و پیشینۀ موضوع اختصاص یافته است و در قسمت­های بعد برخی از واژگان مفهوم شناسی شده و دیدگاه علامه طباطبایی و آیت ا... مکارم در پیدایش جهان تبیین شده است.
دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
Powered by TayaCMS