دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

عامل تحکیم پایه‌های دین

کسانی که اگر فرزندان ناتوانی از خود به یادگار بگذارند(ازستم دیگران) برآنان می ترسند، باید (ازستم در باره یتیمان مردم) بترسند! (برگرفته ازحکمت عبادات: آیت الله جوادی آملی)
عامل تحکیم پایه‌های دین
عامل تحکیم پایه‌های دین

عامل تحکیم پایه‌های دین

فرمود: "وتحنّنوا علی أیتام النّاس کما یتحنّن علی أیْتامکم" اگر علاقه‌مند هستید که بعد از شما با فرزندانتان باعاطفه رفتار کنند، شما هم نسبت به بازماندگان دیگران، باعاطفه رفتار کنید.

این عاطفه به منزله ملاطی است که بنای اسلام و ایمان روی آن استوار است. سنگهای سخت و آجرها و خشتها با آن ملاط روی هم استوار و قصر محکمی ساخته می‌شود. همان نرمشی که افراد و اعضا را به هم مرتبط می‌کند.
خداوند تهدید فرموده است که: "ولْیخْش الّذین لو ترکوا من خلْفهم ذرّیةً ضِعافاً خافوا علیهم فلیتّقوا الله ولْیقولوا قولا ً سدیداً"[1]. نسبت به بازماندگان دیگران ستم نکنید که به بچه‌های شما همین ستم تحمیل می‌شود.

انسان پس از مرگ از جریان خانوادگیش باخبر است. اگر روزها آزاد باشد سری به منزل می‌زند. مردگانی که آزادتر بوده و امکانات بهتری دارند هر روز به منزل سر می‌زنند. و آنان که گرفتارند هفته‌ای یک بار و بعضی ماهی یک بار و بعضی دیگر سالی یک بار، بالاخره سری به منزل می‌زنند. این طور نیست که به کلی ارتباط قطع بشود[2].

روح حاکم در جامعه اسلامی باید روح ملاطفت و ملایمت با همه‌ی‌ اقشار جامعه باشد، مسلمان و غیر مسلمان؛ گرچه مؤمن ویژگی خاصی دارد. امام صادق (علیه‌السلام) به اسحاق بن عمار فرمودند: "صانِع المنافقَ بلسانک واخْلُص وُدَّکَ للمؤمن وإن جالسک یهودى فأحْسِن مُجالسته"[3]شما نسبت به هر انسانی مؤدب باشید، خواه مسلمان خواه کافر، ادب جزء وظایف اسلامی است؛ حتی اگر با یهودی برخورد کردی نشستن با او را نیکو نما. چه خوب است اگر این روح در جامعه حاکم باشد.

منبع: کتاب حکمت عبادات ،تألیف آیت الله جوادی آملی

    پی نوشت:
  • [1] . سوره‌ی‌ نساء، آیه‌ی‌ 9.
  • [2] . کافی، ج 3، ص 320، باب أنّ المیّت یزور أهله.
  • [3] . اختصاص، ص 225.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

رذایل اخلاقی

No image

عيب پوشى

پوشاندن عيوب ديگران من اءشرف اءعمال الكريم، غفلته عما يعلم. از كارهاى شرافتمندانه مرد كريم آن است كه از آن چه كه مى داند خود را به غفلت مى زند (و عيب ديگران را ناديده مى پندارد).
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
امانت دارى و رازپوشى

امانت دارى و رازپوشى

سرزنش على (ع) به اصحابش و هو يلوم اءصحابه: قد ترون عهودالله منقوضة فلا تغضبون، و اءنتم لنقض ذمم آبائكم تاءنفون. در سرزنش اصحاب خود مى فرمايد: پيمان هاى خدا را شكسته مى بينيد و به خشم نمى آييد، در حالى كه شكسته شدن پيمان هاى پدرانتان را عار مى دانيد و ناراحت مى شويد.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
پيامبرى و پيشوايى

پيامبرى و پيشوايى

انسان به طور فطرى عاشق کمال مطلق است و خداوند از نوع انسان پیمانى فطرى گرفته است که جز او را نپرستند، اما عوامل مختلفى چون: استکبار، خودخواهى، حرص، تعلق هاى پست و وابستگى ها بر این فطرت سایه مى افکنند و آدمى مصداق کمال را اشتباه مى گیرد و به پیمان فطرت خود وفا نمى کند. پیامبران در رسالت خود مردمان را به وفاى به پیمان فطرى و رو کردن به کمال مطلق حقیقى فرا مى خوانند.
No image

رذایل اخلاقی

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
Powered by TayaCMS