دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

علت برخی بیماری ها و مصیبت های دنیا

No image
علت برخی بیماری ها و مصیبت های دنیا

قدس آنلاین: اینکه چرا انسان به مشکلات و مصائب در زندگی دچار می شود سؤالی است که ما از خود می پرسیم غافل از آنکه دلیل اصلی برخی از بیماری ها و مصیبت های دنیا در این مسئله نهفته است.

به گزارش قدس آنلاین، بنابر آموزه های قرآن و روایات هر عملی از اعمال انسان اعم از خوب و بد جزایی دارد و انسان هر آنچه را که می کارد نتیجه و ثمره اش را خواهد دید. چنان که خداوند در آیه 31 سوره مبارکه نجم می فرماید: «از آنِ خداست هر آنچه در آسمانها و هر چه در زمين است تا كسانى را كه بد كرده اند در برابر اعمالشان سزا دهد و آنان را كه نيكى كرده اند به كردار نيكشان پاداش دهد».

پيامبر خدا (ص) می فرمایند: «[برخى] مصيبت ها، بيمارى ها و غم ها در دنيا، جزا[ى بدى‌ها] هستند.»

امیرمؤمنان امام علی (ع) نیز در این باره فرموده اند: «سزاى بدى را جز بدكار نمى بيند و سزاى نيكى جز به نيكوكار نمى رسد.»

جالب آنکه آیات و روایات هم جزای نیکوکاران را تصریح کرده اند و آنچه قرار است به آنها رسد را برشمرده اند.

چنان که خداوند در آیه 12 سوره مبارکه انسان می فرماید: «و به سبب صبرى كه كردند بهشت و پرنيان سزايشان داد».

و نیز در سوره مبارکه نحل آیه 31 فرموده است: «به بهشت هاى عدن كه رودها در كفشان روان است داخل مى شوند. هر چه بخواهند در آن هست. خدا پرهيزگاران را اينچنين سزا مى دهد».

و در آیه 13 سوره مبارکه یونس در تشریح جزای بدکاران می فرماید: «و ما مردمى را كه پيش از شما بودند، چون ستم كردند و اهل ايمان آوردن به پيامبرانشان كه دلايل برايشان آورده بودند، نبودند هلاك كرديم. مردم تبهكار را اينچنين سزا مى دهيم».

و در سوره مبارکه طه آیه 74 می فرماید: «هر آينه هر كس كه گنهكار نزد پروردگارش بيايد جهنّم براى اوست كه در آن نه بميرد و نه زنده باشد».

و در آیه 36 سوره مبارکه فاطر است که: «و آنان را كه كافر شدند آتش جهنّم است. نه حكم به مرگشان مى شود كه بميرند و نه از عذابشان كاسته مى گردد. هر ناسپاسى را چنين سزا مى دهيم».

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

رذایل اخلاقی

No image

عيب پوشى

پوشاندن عيوب ديگران من اءشرف اءعمال الكريم، غفلته عما يعلم. از كارهاى شرافتمندانه مرد كريم آن است كه از آن چه كه مى داند خود را به غفلت مى زند (و عيب ديگران را ناديده مى پندارد).
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
امانت دارى و رازپوشى

امانت دارى و رازپوشى

سرزنش على (ع) به اصحابش و هو يلوم اءصحابه: قد ترون عهودالله منقوضة فلا تغضبون، و اءنتم لنقض ذمم آبائكم تاءنفون. در سرزنش اصحاب خود مى فرمايد: پيمان هاى خدا را شكسته مى بينيد و به خشم نمى آييد، در حالى كه شكسته شدن پيمان هاى پدرانتان را عار مى دانيد و ناراحت مى شويد.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
دنیاشناسی در نهج البلاغه

دنیاشناسی در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام به خانه یکی از یاران خویش به نام علاءبن زیاد وارد شد. وقتی خانه بسیار پر زرق و برق او را دید، فرمود: «با این خانه وسیع در دنیا چه می کنی، در حالی که در آخرت به آن نیازمندتری. آری، اگر بخواهی می توانی با همین خانه به آخرت برسی! اگر در این خانه بزرگ از مهمانان پذیرایی کنی، به خویشاوندان با نیکوکاری بپیوندی
پيامبرى و پيشوايى

پيامبرى و پيشوايى

انسان به طور فطرى عاشق کمال مطلق است و خداوند از نوع انسان پیمانى فطرى گرفته است که جز او را نپرستند، اما عوامل مختلفى چون: استکبار، خودخواهى، حرص، تعلق هاى پست و وابستگى ها بر این فطرت سایه مى افکنند و آدمى مصداق کمال را اشتباه مى گیرد و به پیمان فطرت خود وفا نمى کند. پیامبران در رسالت خود مردمان را به وفاى به پیمان فطرى و رو کردن به کمال مطلق حقیقى فرا مى خوانند.
دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
Powered by TayaCMS