فلسفه آموزه نیست عملی معرفتی است

استاد فلسفه دانشگاه شهیدبهشتی گفت: فلسفه ما را به حرکت دعوت می‌کند. در واقع فلسفه رفتن به حوزه‌های جدید است.

دکتر محمد ایلخانی در گفتگو با خبرنگار مهر در پاسخ به این سؤال که فلسفه چه نقشی در زدودن تعصبات و چشم‌اندازهای محدود افراد می‌تواند داشته باشد؟ گفت: به نظر من از مهمترین وظایف فلسفه بیدار کردن انسان و آگاه کردن انسان و حرکت دادن انسان به سوی حوزه‌های جدید است. در نتیجه در مقابل آن مفاهیم آن چشم‌اندازهای انسانی که بر مبنای محدودیتهای انسانی بنا شده قرار می‌گیرند.

این استاد فلسفه دانشگاه شهید بهشتی در پاسخ به این سؤال که اگر اساس فلسفه بر پرسش است آیا این پرسش‌محوری می‌تواند زندگی فردی و اجتماعی فلسفه‌پژوه را مختل کند؟ گفت: فلسفه در همین مبنا انسان را دعوت می‌کند به پرسش درباره محدودیتهای انسانی و دعوت می‌کند به حرکت به یک مرحله یا یک حوزه وسیعتر. در واقع فلسفه رفتن به حوزه‌های جدید است. فلسفه نوعی حرکت است و درنهایت این حرکت انسان را به طرف حوزه‌های جدید می‌برد که از حوزه‌هایی که برمبنای محدودیتهای انسانی بنا شده‌اند فراتر هستند.

این محقق و پژوهشگر تصریح کرد: در واقع پرسش همراه گفتگو است و همراه با نقد است. پرسش، گفتگو و نقد نوعی حرکت هستند و فلسفه به این معنا انسان را به حرکت وا می‌دارد. فلسفه در مقابل آن محدودیتهای انسانی قرار می‌گیرد و سعی می‌کند آن محدودیتهای انسانی را بشکند.

ایلخانی در پاسخ به این سؤال که چرا جهان ما هم‌اکنون به فلسفه نیاز دارد؟ گفت: در واقع من شاید پاسخش را دادم. حالا اگر بخواهیم اضافه بکنیم با آموزش فلسفه به انسان، انسان را دعوت به تعقل می‌کنیم؛ دعوت به پرسیدن و گفتگو. گفتگو یکی از بهترین راه‌هایی است برای همزیستی مسالمت‌آمیز، ارتباطهای بر اساس دوستی و هم‌فکری و نزدیکی بیشتر. در واقع من فکر می‌کنم که فلسفه می‌تواند مبنایی برای یک روابط جدید و مسالمت‌آمیز بین جوامع و انسانها باشد.

منبع:

http://www.mehrnews.ir/NewsPrint.aspx?NewsID=977007

جدیدترین ها در این موضوع

رذایل اخلاقی

29 دی 1395, 1:13

عيب پوشى

پوشاندن عيوب ديگران من اءشرف اءعمال الكريم، غفلته عما يعلم. از كارهاى شرافتمندانه مرد كريم آن است كه از آن چه كه مى داند خود را به غفلت مى زند (و عيب ديگران را ناديده مى پندارد). 29 دی 1395, 1:6

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد. 25 دی 1395, 0:15

امانت دارى و رازپوشى

سرزنش على (ع) به اصحابش و هو يلوم اءصحابه: قد ترون عهودالله منقوضة فلا تغضبون، و اءنتم لنقض ذمم آبائكم تاءنفون. در سرزنش اصحاب خود مى فرمايد: پيمان هاى خدا را شكسته مى بينيد و به خشم نمى آييد، در حالى كه شكسته شدن پيمان هاى پدرانتان را عار مى دانيد و ناراحت مى شويد. 24 دی 1395, 23:45

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست. 24 دی 1395, 23:41

پر بازدیدترین ها

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید . 8 آبان 1395, 19:32

صله رحم در نهج البلاغه

دنیاشناسی در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام به خانه یکی از یاران خویش به نام علاءبن زیاد وارد شد. وقتی خانه بسیار پر زرق و برق او را دید، فرمود: «با این خانه وسیع در دنیا چه می کنی، در حالی که در آخرت به آن نیازمندتری. آری، اگر بخواهی می توانی با همین خانه به آخرت برسی! اگر در این خانه بزرگ از مهمانان پذیرایی کنی، به خویشاوندان با نیکوکاری بپیوندی 2 دی 1395, 1:43

پيامبرى و پيشوايى

انسان به طور فطرى عاشق کمال مطلق است و خداوند از نوع انسان پیمانى فطرى گرفته است که جز او را نپرستند، اما عوامل مختلفى چون: استکبار، خودخواهى، حرص، تعلق هاى پست و وابستگى ها بر این فطرت سایه مى افکنند و آدمى مصداق کمال را اشتباه مى گیرد و به پیمان فطرت خود وفا نمى کند. پیامبران در رسالت خود مردمان را به وفاى به پیمان فطرى و رو کردن به کمال مطلق حقیقى فرا مى خوانند. 6 آذر 1395, 11:38

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست 23 دی 1395, 0:15