دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

قناعت‌ورزي در زندگي

No image
قناعت‌ورزي در زندگي

از جمله بهترين راه‌ها براي تقويت قناعت، تفكر در علت جمع آوري مال و ثروت و آفت‌هاي دنيوي است كه امكان دارد براي آن مال اتفاق بيفتد؛ به اينکه آدمي بينديشد، حرص در جمع آوري مال، زيادتر از قدر ضرورت براي چيست. اگر براي اولاد ذخيره مي‌كند، بداند كه خداي او و خداي اولاد او يكي است و آن خدايي كه به او روزي داده، به اولاد او نيز خواهد داد. اندكي به اطراف نظر كند؛ اگر براي خودش جمع آوري مي‌كند، اولاً مقدار عمري را كه قرار است زندگي كند، معين نمايد و به اندازه آن جمع كند و فكر كند، آيا وقتي هست كه او نيز سير شود. اما نكاتي ديگر كه در اين امر قناعت ما را تشويق مي‌كند:

توجه به مقام با عظمت انساني؛ اگر قيمت خود را بدانيم، با حرص و طمع، آن را ضايع نمي‌كنيم و به ايجاد ملكه قناعت در خود مي‌كوشيم و اين مقام را با درخواست از ديگران ضايع نمي‌كنيم.(اگر قيمت خود را دانستيم و از آنچه خدا به ما داده راضي شديم، ديگر احساس كمبود نمي كنيم و به غير از نياز، خود را حريص نمي كنيم و قانع مي‌شويم.)

شكرگزاري از آنچه داريم؛ شكرگزاري موجب مي‌شود، دچار چشم و هم چشمي نشويم و به آنچه داريم قانع شويم و در کنار اين شکرگزاري در حد امكان، بخشش هم داشته باشيم.

مطالعه و ملاحظه سيره انسان‌هاي پاك و قانع، ما را در پرداختن به قناعت ياري مي‌رساند.

انجام كارهاي شايسته؛ خداوند در قرآن مي‌فرمايد: هر كس كار شايسته اي انجام دهد، او را به حياتي پاك زنده نگه مي‌داريم. در روايت، از حيات پاك به قناعت تعبير شده است.

توجه به آثار قناعت در قرآن كريم و روايات و همچنين صفات انسان‌هاي وارسته؛ خداوند متعال مي‌فرمايد: كساني كه هرگاه انفاق مي‌نمايند، نه اسراف مي‌نمايند و نه سختگيري، بلكه در ميان اين دو حد اعتدالي دارند. همچنين در روايت آمده است که: اميرالمؤمنين(ع) مي فرمايد: «همه بي نيازي‌ها و توانگري‌ها در قناعت و خشنودي به قسمت‌هاي الهي است.»

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

رذایل اخلاقی

No image

عيب پوشى

پوشاندن عيوب ديگران من اءشرف اءعمال الكريم، غفلته عما يعلم. از كارهاى شرافتمندانه مرد كريم آن است كه از آن چه كه مى داند خود را به غفلت مى زند (و عيب ديگران را ناديده مى پندارد).
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
امانت دارى و رازپوشى

امانت دارى و رازپوشى

سرزنش على (ع) به اصحابش و هو يلوم اءصحابه: قد ترون عهودالله منقوضة فلا تغضبون، و اءنتم لنقض ذمم آبائكم تاءنفون. در سرزنش اصحاب خود مى فرمايد: پيمان هاى خدا را شكسته مى بينيد و به خشم نمى آييد، در حالى كه شكسته شدن پيمان هاى پدرانتان را عار مى دانيد و ناراحت مى شويد.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
پيامبرى و پيشوايى

پيامبرى و پيشوايى

انسان به طور فطرى عاشق کمال مطلق است و خداوند از نوع انسان پیمانى فطرى گرفته است که جز او را نپرستند، اما عوامل مختلفى چون: استکبار، خودخواهى، حرص، تعلق هاى پست و وابستگى ها بر این فطرت سایه مى افکنند و آدمى مصداق کمال را اشتباه مى گیرد و به پیمان فطرت خود وفا نمى کند. پیامبران در رسالت خود مردمان را به وفاى به پیمان فطرى و رو کردن به کمال مطلق حقیقى فرا مى خوانند.
No image

رذایل اخلاقی

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
Powered by TayaCMS