دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

متن و تفسير قرآن از خداست

No image
متن و تفسير قرآن از خداست

قرآن به عنوان «جامع الکلم» از «جوامع الکلمِ» الهي به حساب مي آيد. پيغمبر(ص) هم از اين عطيه برخوردار شده است؛ چنانکه مي فرمايد: «اُعْطِيتُ جَوَامِعَ‌ الْكَلِم‌؛ به من جوامع الکلم بخشيده شده است.» ( مستدرک الوسائل، طبرسي، ج2، ص529).

قرآن کتابي داراي محکمات و متشابهات و مجمل و مفصل است. البته بخشي از تفصيل در قرآن آمده و تفصيل جزيي و فرعي به عهده پيامبر(ص) گذاشته شده است؛ خداوند مي فرمايد: وَ اَنْزَلْنا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَيْهِم؛ ما ذکر را به سوي تو فرو فرستاديم تا آنچه به سوي آنان نازل شده را تبيين کني.(نحل، آيه 44) پس خداوند فرمود: تو مبيّن، مفسّر، شارح و تبيين کننده هستي؛ اما به اذن ما تبيين مي کني.

البته پيامبر(ص) از خودش تفسير نمي کند، بلکه تبيين گري آن حضرت(ص) نيز براساس دانشي است که به ايشان از راه خاصي داده شده است؛ از اين رو خداوند فرمود: وَ عَلَّمَكَ ما لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُ؛ خداوند چيزي که نمي دانستي را به تو تعليم داد. (نساء، آيه 113) پس پيامبر (ص) با آن علومي که به ايشان ياد داده شده، کتاب الهي را شرح مي کند. بنابراين تفسير قرآن نظير شرح ساير متون نيست.

اينکه خداوند در آيه اول سوره هود مي فرمايد: كِتابٌ اُحْكِمَتْ آياتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَدُنْ حَكيمٍ خَبير؛ يعني اول به صورت مُتقن و جامع و بسته بود و سپس از خزائن الهي به ميزان مقدر و معلوم نازل و تنزيل شده است(حجر/21).

به هر حال از آيات قرآن به دست مي آيد که تفسير پيامبر(ص) نيز برابر انزال الهي است. لذا در آيه 7 سوره حشر مي فرمايد: ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا؛ هر آنچه پيامبر(ص) براي شما آورده بگيريد و عمل کنيد و هر آنچه را نهي مي کند از آن پرهيز کنيد.

اين امرشامل عترت(ع) نيز مي شود؛ زيرا همان طوري که پيامبر(ص) براساس تنزيل و تعليم الهي مفسر است، اهل بيت عصمت و طهارت به عنوان عترت نيز بر اساس تعليم الهي،تفسير کننده و تبيين‌گر قرآن هستند. از همين رو پيامبر(ص) مي فرمايد: «إِنِّي تَارِكٌ‌ فِيكُمُ‌ الثِّقْلَيْنِ كِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِي‌». (مستدرک الوسائل،ج7، ص255).

از اينجا معلوم مي شود مفسّران حرف خدا را مي زنند، نه اينکه حرف خودشان را بزنند و اگر ديگران تفسير مي کنند؛ يعني ما با سراج و چراغِ عقل مي بينيم که خدا چه مي گويد، نه اينکه خدا اين چنين فرمود و ما اين چنين مي گوئيم!

روزنامه كيهان، شماره 21065 به تاريخ 3/3/94، صفحه 6 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

رذایل اخلاقی

No image

عيب پوشى

پوشاندن عيوب ديگران من اءشرف اءعمال الكريم، غفلته عما يعلم. از كارهاى شرافتمندانه مرد كريم آن است كه از آن چه كه مى داند خود را به غفلت مى زند (و عيب ديگران را ناديده مى پندارد).
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
امانت دارى و رازپوشى

امانت دارى و رازپوشى

سرزنش على (ع) به اصحابش و هو يلوم اءصحابه: قد ترون عهودالله منقوضة فلا تغضبون، و اءنتم لنقض ذمم آبائكم تاءنفون. در سرزنش اصحاب خود مى فرمايد: پيمان هاى خدا را شكسته مى بينيد و به خشم نمى آييد، در حالى كه شكسته شدن پيمان هاى پدرانتان را عار مى دانيد و ناراحت مى شويد.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
پيامبرى و پيشوايى

پيامبرى و پيشوايى

انسان به طور فطرى عاشق کمال مطلق است و خداوند از نوع انسان پیمانى فطرى گرفته است که جز او را نپرستند، اما عوامل مختلفى چون: استکبار، خودخواهى، حرص، تعلق هاى پست و وابستگى ها بر این فطرت سایه مى افکنند و آدمى مصداق کمال را اشتباه مى گیرد و به پیمان فطرت خود وفا نمى کند. پیامبران در رسالت خود مردمان را به وفاى به پیمان فطرى و رو کردن به کمال مطلق حقیقى فرا مى خوانند.
No image

رذایل اخلاقی

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
Powered by TayaCMS