دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

منابع حقوق جزا در اسلام

No image
منابع حقوق جزا در اسلام

كلمات كليدي : منابع حقوق جزا در اسلام، قرآن، سنّت، اجماع، عقل، قیاس، استحسان، اهل سنت، شیعه، مصالح مرسله

نویسنده : عبدالصمد جودتی استیار

اصولی که اساس این رشته حقوقی را تشکیل می‌دهند به جهت قدرت فوق بشری واضعِ آن، از اهمّیت و ثبات برخوردار بوده همگانی و همیشگی می باشد. برخلاف سایر سیستم‌های حقوقی که در آنها انسان، پیش‌رو حقوق محسوب می‌شود، در حقوق مبتنی بر مذهب،فرد انسانی تابع و پیرو آن قلمداد می‌گردد.

در حقوق جزای اسلام چهار منبع مهم ذیل قابل بررسی است:

الف- قرآن: که مهم‌ترین منبع حقوق جزا در اسلام است، احکام و قواعد حقوقی آن اعمّ از کیفری و مدنی که حدود یک ششم این کتاب آسمانی را در بَردارد و اصطلاحاً آیات الاحکام نام دارد، در لابه‌لای آیات قرار گرفته است.

ب- سنّت: که مراد از آن گفتار و کردار و تقریر معصوم است پس از قرآن مهم‌ترین منبع حقوق جزای اسلامی به شمار می‌رود.البته شرط اساسی آن انتساب یقینی آن به معصوم می‌باشد که در غیر این صورت نمی‌توان آن را در حقوق مورد استناد قرار داد.

ج- اجماع: اتّفاق نظر صاحب نظران حقوق اسلامی در حکم مسأله‌ای را در عصر غیبت حضرت ولی عصر (عج) اجماع گویند.اجماع شامل هر حکمی می شود که علمای دینی در آن وحدت نظر داشته باشند به طوری که اتفاق نظر آنها کاشف و حاکی از رضایت شارع مقدّس اسلام (معصوم) به احکام صادره باشد. در این صورت اجماع ایشان حکم شرعی تلقّی شده و رعایت آن الزامی خواهد بود.

د- عقل: یا ادلّه عقلی که ارزش قانون را دارد. وآن عبارت است از حکم عقل که به وسیلۀ آن احکام شرع استخراج و استنباط می‌گردد.دلیل عقلی ممکن است مستقلّ باشد (مستقلّات عقلیه) و بدون دخالت شرع احکامی را استنباط نماید مثل حکم به ضرورت نجات شخصی که در آب غرق می‌شود.گاهی نیز دلیل عقلی به خودی خود نمی‌تواند حکم شرعی را استنباط نماید بلکه با توجّه به اوامر و نواهی شرعی،حکم شرعی را استنباط می‌نماید، مثل حکم عقل به حرام بودن انواع آزار رساندن زبانی و عملی به پدر و مادر با استفاده از نحوۀ خطاب آیۀ 23 سورۀ‌اسراء.

در مذهب شیعه برای قیاس اعتباری لحاظ نشده است.در موارد سکوت یا نبود نصّ قرآن و سنّت نیز باید از متون قانونی راه‌حلّ را به دست آورد.

اما فقهای اهل سنت علاوه بر کتاب، سنت و اجماع، قیاس و استحسان و مصالح مرسله را نیز از منابع حقوق جزا می‌شمارند.

مقاله

جایگاه در درختواره حقوق جزای عمومی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

رذایل اخلاقی

No image

عيب پوشى

پوشاندن عيوب ديگران من اءشرف اءعمال الكريم، غفلته عما يعلم. از كارهاى شرافتمندانه مرد كريم آن است كه از آن چه كه مى داند خود را به غفلت مى زند (و عيب ديگران را ناديده مى پندارد).
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
امانت دارى و رازپوشى

امانت دارى و رازپوشى

سرزنش على (ع) به اصحابش و هو يلوم اءصحابه: قد ترون عهودالله منقوضة فلا تغضبون، و اءنتم لنقض ذمم آبائكم تاءنفون. در سرزنش اصحاب خود مى فرمايد: پيمان هاى خدا را شكسته مى بينيد و به خشم نمى آييد، در حالى كه شكسته شدن پيمان هاى پدرانتان را عار مى دانيد و ناراحت مى شويد.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
پيامبرى و پيشوايى

پيامبرى و پيشوايى

انسان به طور فطرى عاشق کمال مطلق است و خداوند از نوع انسان پیمانى فطرى گرفته است که جز او را نپرستند، اما عوامل مختلفى چون: استکبار، خودخواهى، حرص، تعلق هاى پست و وابستگى ها بر این فطرت سایه مى افکنند و آدمى مصداق کمال را اشتباه مى گیرد و به پیمان فطرت خود وفا نمى کند. پیامبران در رسالت خود مردمان را به وفاى به پیمان فطرى و رو کردن به کمال مطلق حقیقى فرا مى خوانند.
No image

رذایل اخلاقی

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
Powered by TayaCMS