دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

منبر «سلونی» امام علی (ع)

No image
منبر «سلونی» امام علی (ع)

پرسش:

امام علي(ع) در خطبه يا منبر «سلوني قبل ان تفقدوني» چه پاسخ هايي را به سؤال هاي مخاطبين خود ارائه داده اند؟

پاسخ:

در چهار بخش قبلي پاسخ به اين سؤال، امام علي(ع) به سيزده پرسش مخاطبين خود پاسخ هاي حکيمانه اي فرمودند. اينک در ادامه دنباله بحث را پي مي گيريم.

14- سائل چهاردهم از گوشه ديگر مسجد کوفه برخاست و پرسيد: يا علي! ما در زندگي چگونه به جنگ با سختي ها برويم؟

اميرالمؤمنين علي(ع) فرمود:

1- به مشکلات زندگي تان زمان بدهيد تا با گذشت زمان، مشکل برطرف شود.

2- شرايط بدتر را در نظر بگيريد تا تحمل آن شرايط موجود بر شما آسان شود.

3- ديگران را شاد کنيد، غم را از دل ديگران برباييد تا خداوند نيز غم را از دل شما بربايد و مشکل شما را حل کند.

4- محرم رازي داشته باشيد و مشکلات تان را با او در ميان بگذاريد تا تسکين پيدا کنيد.

5- به نقطه هاي مثبت و زيباي زندگي خود بيانديشيد.

اين سؤال کننده هم جواب سؤال خود را گرفت و نشست.

15- سائل پانزدهم از گوشه ديگر مسجد کوفه برخاست و پرسيد:

يا علی! آن پديده چه بود که زنده اش، مي آشاميد و مرده اش هم مي خورد؟

اميرالمؤمنين علي(ع) فرمود: عصاي موسي؛ موقعي که شاخه اي بر روي درخت بود، می‌آشاميد و موقعي که عصا شد، سحر ساحران را بلعيد و خورد.

اين سؤال کننده هم جواب سؤال خود را گرفت و نشست.

16- سائل بعدي از گوشه ديگر مسجد کوفه برخاست و پرسيد:

يا علی! اول درختي که روي زمين روييده، کدام درخت بود؟

اول چشمه اي که روي زمين جاري شد، کدام چشمه بود؟

اول سنگي که بر روي زمين قرار گرفت، کدام سنگ بود؟

اميرالمؤمنين علي(ع) فرمود:

اول درخت، خرما بود که حضرت آدم آن را با خود از بهشت به زمين آورد و آن را کاشت و تمام خرماهاي عالم از آن اول درخت عالم پديد آمد.

اما اول چشمه اي که بر روي زمين جاري شد، آب حيات بود که هر کس آن را بياشامد، زنده خواهد ماند، چنانکه خضر پيامبر آن را نوشيد و زنده باقي ماند.

و اول سنگي که بر روي زمين قرار گرفت، سنگ حجرالاسود بود که حضرت آدم آن را از بهشت به دنيا آورد و بر آن زاويه خانه کعبه نصب کرد، ابتدا از برف سفيدتر بود، بعد در اثر حسرت دست زدن کفار و مشرکين به آن، سياه شد (لذا به آن مي گويند حجرالاسود سنگ سياه) سؤال کننده شانزدهم هم جواب سؤال خود را گرفت و نشست.

  روزنامه كيهان، شماره 21654 به تاريخ 1/4/96، صفحه 6 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

رذایل اخلاقی

No image

عيب پوشى

پوشاندن عيوب ديگران من اءشرف اءعمال الكريم، غفلته عما يعلم. از كارهاى شرافتمندانه مرد كريم آن است كه از آن چه كه مى داند خود را به غفلت مى زند (و عيب ديگران را ناديده مى پندارد).
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
امانت دارى و رازپوشى

امانت دارى و رازپوشى

سرزنش على (ع) به اصحابش و هو يلوم اءصحابه: قد ترون عهودالله منقوضة فلا تغضبون، و اءنتم لنقض ذمم آبائكم تاءنفون. در سرزنش اصحاب خود مى فرمايد: پيمان هاى خدا را شكسته مى بينيد و به خشم نمى آييد، در حالى كه شكسته شدن پيمان هاى پدرانتان را عار مى دانيد و ناراحت مى شويد.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.

پر بازدیدترین ها

No image

عيب پوشى

پوشاندن عيوب ديگران من اءشرف اءعمال الكريم، غفلته عما يعلم. از كارهاى شرافتمندانه مرد كريم آن است كه از آن چه كه مى داند خود را به غفلت مى زند (و عيب ديگران را ناديده مى پندارد).
No image

رذایل اخلاقی

No image

نبوت شناسی

پزشك امت رسول الله صلى الله عليه و آله طبيب دوار بطبه، قدا حكم مراهمه، و اءحمى مواسمع، يضع ذلك حيث الحاحة اليه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پزشكى است سيار كه با طب خويش ‍ همواره به گردش مى پردازد و مرهم ها را به خوبى آماده ساخته و به هنگام نياز آنها را به كار مى برد.
اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

قرآن پيروان خود را به مطالعه تاريخ گذشتگان فرامى‏ خواند و با تكرار و تأكيد زياد به پيروانش دستورمى ‏دهد به سير و سفر بپردازند و از نزديك نشانه ‏هاى تاريخى را مشاهده نمايند تا انديشه آنها بارور شود و سطح فكر و فرهنگشان ارتقا يابد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
Powered by TayaCMS