دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

نگاهی به آثار آیت الله طالقانی

آنچه از آیت الله طالقانی به صورت آثار مکتوب از زمان حیات وی باقیمانده است، چند جلد کتاب و شماری مقاله با موضوعات گوناگون در مجلات مختلف آن زمان است.
نگاهی به آثار آیت الله طالقانی
نگاهی به آثار آیت الله طالقانی
نویسنده: آیدین تبریزی

آنچه از آیت الله طالقانی به صورت آثار مکتوب از زمان حیات وی باقیمانده است، چند جلد کتاب و شماری مقاله با موضوعات گوناگون در مجلات مختلف آن زمان است.

آثار طالقانی، بالغ بر چندین جلد کتاب و تعدادی مقاله است. از جمله تعدادی مقالات که در کتاب‌های مختلف، از قبیل «بحثی درباره روحانیت و مرجعیت» که مقاله وی با عنوان «تمرکز و عدم تمرکز در مرجعیت» در آن منعکس شده است. کتابهایی که به وسیله خود او یا بعداً به وسیله دیگران تنظیم شده عبارتند از: اسلام و مالکیت، حاشیه بر تنبیه الامه و تنزیه المله نائینی ‌‌-‌‌ پرتوی از قرآن ‌‌-‌‌ مناره‌ای در کویر و از آزادی تا شهادت.

1- اسلام و مالکیت: آیت الله طالقانی در سال 1322 کتابی را به نام «اسلام و مالکیت» منتشر ساخت. او در این کتاب دربارة آغاز تقسیم کار، تاریخ مالکیت، به وجود آمدن پول و تحولی که در آنها به وجود آمد، مطالبی می‌نویسد. وی مکاتب مختلف اقتصادی غربی را مورد نقد و بررسی قرار می‌دهد و پس از بررسی مکاتب غربی دربارة اقتصاد، از آموزه‌های اسلام بحث می‌نماید.

طالقانی معتقد است که اسلام تنها رقیب مکاتب و مسلکهای غربی است که می‌توان بر اساس آن‌، نظام ایده آلی استوار ساخت که کژیها و کاستی‌های نظام‌های غربی را نداشته باشد. در کل می‌توان گفت، تلاش طالقانی در این کتاب، این بوده است که به نوعی آشتی و تلفیق میان علم و دین ایجاد نماید.‌

2- حاشیه بر تنبیه الامه و تنزیه المله: میرزای نائینی، کتاب تنبیه الامه و تنزیه المله را در زمان استبداد صغیر و برای توجیه عقلی و شرعی مشروطیت و جانبداری از این نظام حکومتی نوشته و بر ضرورت وجود قانون اساسی و مجلس قانونگذاری تاکید کرده است. آیت الله طالقانی در سال 1334، این کتاب را به مقدمه، حواشی و توضیحات مناسبی با نام «حکومت از منظر اسلام» منتشر کرد.

دغدغه طالقانی در این کتاب این است که مکانیسم هایی در ساختار حکومتی تعبیه شود تا از ستم و خودکامگی جلوگیری شود. سرانجام، نظر طالقانی به نظام شورایی ختم می‌شود و طالقانی حتی در مقام مرجعیت، به شورا، اعتقاد می‌یابد.

3- پرتوی از قرآن: این مجموعه تفسیری مشتمل بر شش جلد است که چهار جلد اول آن، شامل تفسیر سوره حمد تا آیه 24 سوره نساء است. دو جلد دیگر نیز، تفسیر سوره‌های جزء سی ام را در بر می‌گیرد.

چاپ و نشر کتاب به سال 1342 بر می‌گردد. در حالی که او در آن زمان، در زندان رژیم استبدادی شاه به سر می‌برد.

پرتوی از قرآن‌، در زمان خود، آن چنان برجستگی داشت که بیشتر علما و فضلای حوزه و دانشگاه از آن استفاده می‌کردند و حتی امام خمینی(ره) به سید مصطفی خمینی توصیه می‌کند که از پرتوی از قرآن طالقانی استفاده کند و از شیوه‌های تفسیر آن بهره گیرد.

4- مناره‌ای در کویر: این کتاب، با این عنوان، تالیف طالقانی نیست. محمد بسته نگار، مجموعه مقالات، نوشته‌ها و سخنرانی‌های طالقانی را از سال 1318، به بعد جمع آوری کرده است و به صورت مجموعه ای به نام «مناره ای در کویر» منتشر می‌کند که تاکنون یک جلد از آن به نام «توحید و استبداد» منتشر شده است.

5- از آزادی تا شهادت‌: این کتاب نیز، اثر تالیفی آیت الله طالقانی نیست، بلکه مجموعه سخنرانی ها، مقالات، بیانیه‌ها و اطلاعیه‌های طالقانی را از زمان آزادی از زندان 8/9/57 تا 9/6/59 در بر می‌گیرد.

مهم‌ترین فرازهای این کتاب، طرح مسئله شورا در همه ابعاد زندگی و تفسیر نوینی از قرآن کریم با عنوان قرآن در صحنه است. طالقانی بر این اعتقاد بود که هر آن ممکن است فهم انسان از قرآن کریم تغییر و تحول یابد.

از این رو، پس از آزادی از زندان و مشاهده حرکت و نهضت مردمی ایران در سال 1357، او را بر آن داشت که تا با برداشتی جدید و نگاهی دیگر، به قرآن نگاه کند.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

رذایل اخلاقی

No image

عيب پوشى

پوشاندن عيوب ديگران من اءشرف اءعمال الكريم، غفلته عما يعلم. از كارهاى شرافتمندانه مرد كريم آن است كه از آن چه كه مى داند خود را به غفلت مى زند (و عيب ديگران را ناديده مى پندارد).
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
امانت دارى و رازپوشى

امانت دارى و رازپوشى

سرزنش على (ع) به اصحابش و هو يلوم اءصحابه: قد ترون عهودالله منقوضة فلا تغضبون، و اءنتم لنقض ذمم آبائكم تاءنفون. در سرزنش اصحاب خود مى فرمايد: پيمان هاى خدا را شكسته مى بينيد و به خشم نمى آييد، در حالى كه شكسته شدن پيمان هاى پدرانتان را عار مى دانيد و ناراحت مى شويد.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
دنیاشناسی در نهج البلاغه

دنیاشناسی در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام به خانه یکی از یاران خویش به نام علاءبن زیاد وارد شد. وقتی خانه بسیار پر زرق و برق او را دید، فرمود: «با این خانه وسیع در دنیا چه می کنی، در حالی که در آخرت به آن نیازمندتری. آری، اگر بخواهی می توانی با همین خانه به آخرت برسی! اگر در این خانه بزرگ از مهمانان پذیرایی کنی، به خویشاوندان با نیکوکاری بپیوندی
پيامبرى و پيشوايى

پيامبرى و پيشوايى

انسان به طور فطرى عاشق کمال مطلق است و خداوند از نوع انسان پیمانى فطرى گرفته است که جز او را نپرستند، اما عوامل مختلفى چون: استکبار، خودخواهى، حرص، تعلق هاى پست و وابستگى ها بر این فطرت سایه مى افکنند و آدمى مصداق کمال را اشتباه مى گیرد و به پیمان فطرت خود وفا نمى کند. پیامبران در رسالت خود مردمان را به وفاى به پیمان فطرى و رو کردن به کمال مطلق حقیقى فرا مى خوانند.
دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
Powered by TayaCMS