دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

هدایتگران راه نور

پروردگارم را سپاس که به بندگانش توفیق طاعت ارزانى فرمود و خیرونیکى را در عبادت خویش براى آنان منظور داشت.
هدایتگران راه نور
هدایتگران راه نور

هدایتگران راه نور - زندگانى امام محمّد تقى علیه السلام

پیشگفتار

الحمد للَّه، و صلى اللَّه على محمّد و آله الطاهرین.

پروردگارم را سپاس که به بندگانش توفیق طاعت ارزانى فرمود و خیرونیکى را در عبادت خویش براى آنان منظور داشت.

و درود بر محور سر سلسله پیامبران و رسولان محمد مصطفى صلى الله علیه وآله و بر خاندان پاکش.

فرصتى دست داد تا این کمترین، در دریاى شجاعت و کمال زندگى امام جوادعلیه السلام، نهمین پیشواى معصوم شیعه، که در آن شجاعت با استقامت وپایدارى، و طهارت و پاکى با شکوه و شرف به هم آمیخته است به شناورى بپردازم.

امام محمّدالجواد که اینک به بررسى کوتاهى از زندگى مبارکش مفتخرمى شوم، از تمام ائمه علیهم السلام کم سن و سال تر بود.

آن حضرت در سال 195هجرى به دنیا آمد، در سال 220 هجرى چشم از جهان فروبست و با این حساب فقط 25 سال در این جهان زیست.

از این جهت مى باشد که زندگى این امام از اهمیت خاصى برخودار است وهمین امر ما را به پژوهش و تحقیق بیشترى در زندگى ایشان وامى دارد چراکه برخى از افراد ساده لوح پیشوایى جوانى را کد در سن هفت سالگى به منصب امامت رسیده بود، بعید و شگفت آور مى پنداشتند.

از سوى دیگر روزگار امام جوادعلیه السلام یکى از دورانهاى پر حادثه و جریان خیز به شمار مى رفت و همین نکته نیز ما را به تحلیل و بررسى دقیقترى از این دوران فرا مى خواند.

در این کتاب ما به هنگام بررسى زندگى امام جواد به برخى از این رویدادهاى تاریخى که مصادف با عصر آن امام یعنى بین سالهاى 195 تا220 هجرى، بوده است نیز اشاره اى خواهیم داشت.

و من اللَّه التّوفیق محمّدتقى مدرّسى

نام: محمّد

پدر و مادر: حضرت رضا و سبیکه

شهرت: جواد، تقى

کنیه: ابو جعفر

زمان و محلّ تولّد: 10 رجب یا 10 رمضان سال 195 در مدینه.

زمان و محلّ شهادت: آخر ذیقعده سال 220 ه.

ق در سنّ 25 سالگى بر اثر زهرى که به دستور معتصم عبّاسى، توسّط امّ الفضل، همسر آن حضرت )دختر مأمون( به او خورانده شد، در بغداد،به شهادت رسید.

مرقد شریف: شهر کاظمین، نزدیک بغداد.

دوران زندگى: دوران امامت (17 سال( مصادف با حکومت دو طاغوت، مأمون و معتصم )هفتمین و هشتمین خلیفه عبّاسى( بود، آن حضرت در سنّ 7 سالگى به، امامت رسید و در سنّ 25 سالگى شهید شد، بنابراین، او در نوجوانى به امامت نایل شد، وجوانترین امام است، که شهید گردید.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

رذایل اخلاقی

No image

عيب پوشى

پوشاندن عيوب ديگران من اءشرف اءعمال الكريم، غفلته عما يعلم. از كارهاى شرافتمندانه مرد كريم آن است كه از آن چه كه مى داند خود را به غفلت مى زند (و عيب ديگران را ناديده مى پندارد).
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
امانت دارى و رازپوشى

امانت دارى و رازپوشى

سرزنش على (ع) به اصحابش و هو يلوم اءصحابه: قد ترون عهودالله منقوضة فلا تغضبون، و اءنتم لنقض ذمم آبائكم تاءنفون. در سرزنش اصحاب خود مى فرمايد: پيمان هاى خدا را شكسته مى بينيد و به خشم نمى آييد، در حالى كه شكسته شدن پيمان هاى پدرانتان را عار مى دانيد و ناراحت مى شويد.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
پيامبرى و پيشوايى

پيامبرى و پيشوايى

انسان به طور فطرى عاشق کمال مطلق است و خداوند از نوع انسان پیمانى فطرى گرفته است که جز او را نپرستند، اما عوامل مختلفى چون: استکبار، خودخواهى، حرص، تعلق هاى پست و وابستگى ها بر این فطرت سایه مى افکنند و آدمى مصداق کمال را اشتباه مى گیرد و به پیمان فطرت خود وفا نمى کند. پیامبران در رسالت خود مردمان را به وفاى به پیمان فطرى و رو کردن به کمال مطلق حقیقى فرا مى خوانند.
No image

رذایل اخلاقی

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
Powered by TayaCMS