دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

پوزیتیویسم منطقی LOGICAL POSITIVISM

No image
پوزیتیویسم منطقی LOGICAL POSITIVISM

كلمات كليدي : پوزيتيويسم منطقي، مذهب تحققي، اثبات گرايي، تحصل گرايي، آمپريسم منطقي، تجربه گرايي منطقي، نئوپوزيتيويسم، نحله‌هاي فكري و فلسف، اصحاف حلقه

در زبان فارسی علاوه بر تعبیر پوزیتیویسم منطقی، برابر نهاده‌هایی چون مذهب تحققی، اثبات گرایی، و تحصل گرایی منطقی، به این نحله فکری اشاره دارد. آمپریسم منطقی (تجربه گرایی منطقی ) و نئوپوزیتیویسم نیز نام‌های مترادف این مکتب هستند. واژه positive به معانی مختلفی از جمله ، مثبت، محصل و واقعی به کار می‌رود.

این مکتب یکی از بحث انگیزترین رهیافت‌ها و نحله‌های فکری و فلسفی در قرن بیستم بوده است. جاذبه و دافعه این نهضت پرحرارت علمی در اروپا و آمریکا متفکران بزرگی را به خود درگیر کرده بود.

پوزیتویسم منطقی در واقع صورت جدید پوزیتیویسم است. پوزیتیویسم قرن نوزدهمی عبارت از یک رهیافت یا نظام فلسفی بود که یگانه مبدا معرفت‌های معتبر در علوم (علوم طبیعی و اجتماعی) را تجربه‌های حسی و روش ریاضی منطقی می‌دانست. اما پوزیتیویسم قرن بیستمی علاوه بر این دیدگاه، معتقد به اصل تحقیق پذیری (اثبات پذیری یا درستی آزمایی) است. در واقع مدعای کانونی این مکتب همین اصل است. بنابراین اصل، احکام و قضایا سه گونه‌اند:

1. قضایای صوری یا تحلیلی (شامل قضایای ریاضی و منطق)؛

2. قضایای علمی (شامل احکام مشاهده پذیر و تجربی )؛

3. قضایای مهمل و بی معنی (تقریبا" در برگیرنده همه معارف فلسفی، الاهیاتی، اخلاقی و ...) . بر اساس این اصل حوزه‌های وسیعی از معارف و تقریبا" همه گزاره‌های ادیان و فلسفه و ... به عنوان گزاره‌هایی بی معنا و مهمل محسوب شد.

اصحاف حلقه وین - که بنیانگذاران این مکتبند- به اتکای دستاوردهای خیرکننده دانش بشری و غرور علمی پیدا آمده از آن، اکثر تلاش‌ها و مساعی معرفتی تاریخ اندیشه را رنج ضایع و سعی باطل قلمداد کردند. به عقیده آنها حوزه معرفت یکسره در تصرف علم است و علم برای توصیف تمامی زوایا و خبایای جهان تواناست. در واقع می‌توان پوزیتیویسم را چه در هیات قدیم و چه در صورت بندی نوین شکل فلسفی و مکتبی شده روحیه و رویه علم گرایی (سیانتیسم) دانست. علم گرایی یا به تعبیری علم زدگی، یک طرز تلقی و روحیه است که روش علوم طبیعی را برای تحقیق در تمامی عرصه‌های معرفت کافی و لایق می‌شمارد. اساسا" علوم طبیعی در نگاه پوزیتیویست‌ها از ارج و احترام زایدالوصفی برخوردارند. وجه تسمیه این مکتب به پوزیتیویسم منطقی استفاده آن از علوم محصل (تجربی) و منطق این مکتب پرهیاهوی فلسفی به رغم باریک اندیشی‌ها و با وجود تخریب‌های روا و ناروایی که انجام داد، اما در معرض آسیب‌های جدی از جانب نقدها و اعتراض‌ها قرار گرفت و اصول آن در صورت بندی‌های اولیه، عمر درازی نیاورد.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

رذایل اخلاقی

No image

عيب پوشى

پوشاندن عيوب ديگران من اءشرف اءعمال الكريم، غفلته عما يعلم. از كارهاى شرافتمندانه مرد كريم آن است كه از آن چه كه مى داند خود را به غفلت مى زند (و عيب ديگران را ناديده مى پندارد).
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
امانت دارى و رازپوشى

امانت دارى و رازپوشى

سرزنش على (ع) به اصحابش و هو يلوم اءصحابه: قد ترون عهودالله منقوضة فلا تغضبون، و اءنتم لنقض ذمم آبائكم تاءنفون. در سرزنش اصحاب خود مى فرمايد: پيمان هاى خدا را شكسته مى بينيد و به خشم نمى آييد، در حالى كه شكسته شدن پيمان هاى پدرانتان را عار مى دانيد و ناراحت مى شويد.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
پيامبرى و پيشوايى

پيامبرى و پيشوايى

انسان به طور فطرى عاشق کمال مطلق است و خداوند از نوع انسان پیمانى فطرى گرفته است که جز او را نپرستند، اما عوامل مختلفى چون: استکبار، خودخواهى، حرص، تعلق هاى پست و وابستگى ها بر این فطرت سایه مى افکنند و آدمى مصداق کمال را اشتباه مى گیرد و به پیمان فطرت خود وفا نمى کند. پیامبران در رسالت خود مردمان را به وفاى به پیمان فطرى و رو کردن به کمال مطلق حقیقى فرا مى خوانند.
No image

رذایل اخلاقی

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
Powered by TayaCMS