دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

گفت و گو

No image
گفت و گو

گفت و گو

آیت الله مدنى درباره گفت و گوى خود با آیت الله سید ابوالقاسم کاشانى (متوفاى 1380ق.) مى گوید:

«در دیدارى ]که[ با آقا سیّد ابوالقاسم کاشانى داشتم، وى گلایه کرد که چرا خود را وقف در بحث حوزه نموده اید و در امور سیاسى دخالت نمى کنید، در جواب گفتم: نه باید هر دو باشنداز علما عدّه اى باشند که دنبال فقه و فقاهت بروندعدّه اى هم باشند که حکومتدارى کنندمنتها هر کسى که در هر قسمت توان دارد، دنبال آن برود و مملکت را منظّم کند. وى در این باره، براى او چنین مثال مى آورد: «یک اعرابى وارد منزل امام حسین(علیه السلام)شد و دید یک عدّه اصحاب حضرت در منزل امام(علیه السلام) هستند که روزه هستند و طبقى درست کرده اند تا هنگام افطار، افطار کنند و روز بعد به منزل امام حسن(علیه السلام) آمد و دید که سفره ها گسترده و اعیان و اشراف مى آیند و مى روند و طعام ها و سفره هاى رنگارنگ وجود داردمتحیر شد. امام حسن(علیه السلام) به او گفت: اعرابى چرا نمى نشینى تا غذا بخورى؟ اعرابى گفت: تعجب مى کنم از روش شما و برادرتان چرا برنامه این دو نوه پیامبر(صلى الله علیه وآله)با هم مخالف است؟ اگر کار امام حسین(علیه السلام)درست است، پس این سفره رنگارنگ چیست و اگر این عمل درست است، پس قضیه دیروز امام حسین(علیه السلام) چه علتى داشت و چرا با هم مخالف هستید؟ امام حسن(علیه السلام) فرمود: نه، ما با هم هیچ اختلافى نداریم مردم اختلاف دارند. او باید با این راه مردم را هدایت کند و من هم این طور باید آنان را هدایت کنم.

به آقاى کاشانى گفتم که باید هر دو باشند. آرى، هم مجتهد باید باشد که دخالت در سیاست کند و هم مجتهدى که نمى تواند در سیاست دخالت کند و باید فقاهت داشته باشد و احکام فقهیّه را حل و فصل کند و هر دو باید باشد.[29]

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

جدیدترین ها در این موضوع

No image

رذایل اخلاقی

No image

عيب پوشى

پوشاندن عيوب ديگران من اءشرف اءعمال الكريم، غفلته عما يعلم. از كارهاى شرافتمندانه مرد كريم آن است كه از آن چه كه مى داند خود را به غفلت مى زند (و عيب ديگران را ناديده مى پندارد).
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
امانت دارى و رازپوشى

امانت دارى و رازپوشى

سرزنش على (ع) به اصحابش و هو يلوم اءصحابه: قد ترون عهودالله منقوضة فلا تغضبون، و اءنتم لنقض ذمم آبائكم تاءنفون. در سرزنش اصحاب خود مى فرمايد: پيمان هاى خدا را شكسته مى بينيد و به خشم نمى آييد، در حالى كه شكسته شدن پيمان هاى پدرانتان را عار مى دانيد و ناراحت مى شويد.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.

پر بازدیدترین ها

شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام در خطبه ای درباره آفرینش آسمان و شگفتی های آن می فرماید: «خداوند، فضای باز و پستی و بلندی و فاصله های وسیع آسمان ها را بدون این که بر چیزی تکیه کند، نظام بخشید و شکاف های آن را به هم آورد... و آفتاب را نشانه روشنی بخش روز، و ماه را با نوری کمرنگ برای تاریکی شب ها قرار داد. بعد آن دو را در مسیر حرکت خویش به حرکت درآورد و حرکت آن دو را دقیق اندازه گیری کرد تا در درجات تعیین شده حرکت کنند که بین شب و روز تفاوت باشد و قابل تشخیص شود و با رفت و آمد آن ها، شماره سال ها و اندازه گیری زمان ممکن باشد.
چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

پژوهش حاضر با عنوان چگونگی و مراحل آفرینش جهان، در پی آن است که آیات آفرینش جهان را در تفاسیر معاصر شیعه (المیزان و نمونه ) مورد بررسی قرار داده و در میان آنها حقایق ناب قرآنی را در زمینه های مبدا خلقت جهان، دوره های آفرینش وغیره روشن و آشکار سازد. برای این منظور مقدمه به تبین و پیشینۀ موضوع اختصاص یافته است و در قسمت­های بعد برخی از واژگان مفهوم شناسی شده و دیدگاه علامه طباطبایی و آیت ا... مکارم در پیدایش جهان تبیین شده است.
اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

قرآن پيروان خود را به مطالعه تاريخ گذشتگان فرامى‏ خواند و با تكرار و تأكيد زياد به پيروانش دستورمى ‏دهد به سير و سفر بپردازند و از نزديك نشانه ‏هاى تاريخى را مشاهده نمايند تا انديشه آنها بارور شود و سطح فكر و فرهنگشان ارتقا يابد.
دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
Powered by TayaCMS