حضرت فاطمه (س) از نگاه معصومین

حضرت فاطمه از نگاه امام امیرالمؤمنین
در آخرین لحظات عمر مبارک حضرت فاطمه وصایاى خویش را به همسرشان مى‌نمودند که «اى پسرعمو توهرگز مرا در دوران زندگى دروغگو و خائن نیافتى و هرگز با فرمانت مخالفت نکردم.» على که شاهد درگذشت تنها یاور و تسلى بخش خود است، مى‌فرماید: «پناه بر خدا تو داناتر و پرهیزگارتر و گرامى‌تر و نیکوتر از آنى که من به جهت مخالفت کردنت ‌با خود، تو را نکوهش کنم. دورى از تو و احساس فراغت ‌برمن گران خواهد بود ولى گریزى از آن نیست. به خدا سوگند با رفتنت مصیبت رسول خدا را برمن تازه کردى. انالله و اناالیه راجعون از این مصیبت ‌بزرگ و دردناک و تأثرآور و حزن‌انگیز.
دقت درکلام حضرت على در این لحظات شدت علاقه و احترام آن حضرت را به حضرت فاطمه مى‌رساند. در نگاه امام على علیه السلام فاطمه در چنان مرتبه والایى از زهد و خداترسى و عمل به احکام الهى قرار دارد که تصور مخالفت او با همسرش ممکن نیست.
حضرت فاطمه از نگاه امام حسن مجتبى
امام حسن (ع) در موارد بسیارى از مادرشان سخن گفته ‌اند. من جمله: « شبى دیدم مادرم در محراب به نماز ایستاده است و تا طلوع خورشید مشغول رکوع و سجود بود و شنیدم براى یکایک مردان و زنان دعا مى ‌کرد و آنان را نام مى‌ برد ولى براى خود چیزى نخواست. عرض کردم: مادر چرا همان گونه که براى دیگران دعا مى‌کنى، براى خود دعا نمى‌کنى؟ فرمود: فرزندم اول همسایه بعد از آن خانه.»
حضرت فاطمه از نگاه امام حسین
در روز عاشورا، در آن هنگام که لشکر دشمن امام حسین را احاطه کرد. ضمن خطبه مفصلى فرمودند: « مرا بین کشته شدن و ذلت مخیر کرده‌اند و من هرگز تن به پستى نمى‌دهم. خدا و رسول مرا از چنین کارى باز مى‌دارند. همچنین نیاکان پاک و دامن‌هاى مطهر و پاکیزه اجازه چنین پذیرشى را به من نمى‌دهند.» در یک کلام، امام دلیل پایمردى و مقاومت ‌خویش را تربیت الهى فاطمه مى‌داند.
امام حسین (ع) نقل مى‌کند: «آن زمان که رسول خدا در خانه ام‌سلمه بود، صرصائیل (یکى از فرشتگان الهى) نزد پیامبر آمد و عرض کرد: نور را به عقد نور درآور. پیامبر فرمود: چه کسى را براى چه کسى؟ گفت: دخترت فاطمه را براى على ‌ابن ‌ابى‌طالب. سپس در حضور جبرئیل و میکائیل و صرصائیل فاطمه را به عقد على درآورد.»
حضرت فاطمه از نگاه امام سجاد
امام سجاد مى‌فرماید: «وقتى که قیامت فرا رسد، منادى ندا مى‌دهد: در این روز، ترس و اندوهى به خود راه ندهید. همه خوشحال از این عفو عمومى سربالا مى‌برند. فاطمه وارد محشر مى‌شود و گفته مى‌شود کسانى که به آیات ما ایمان آوردند و مسلمان شدند به جز مسلمانانى که دوستدار اهل‌ بیت هستند، همگى سرها را به زیر اندازند. آنگاه اعلام مى‌شود: این است فاطمه دخت محمد صلى الله علیه و آله. او و همراهانش به سوى بهشت مى‌روند. خداوند فرشته ‌اى را خدمت وى مى‌فرستد و مى‌گوید: حاجتت را از من بخواه .
فاطمه عرض مى‌دارد: پروردگارا حاجت من آن است که مرا و کسانى را که فرزندان مرا یارى کردند، مورد عفو قرار دهى.»
حضرت فاطمه از نگاه امام محمد باقر
امام باقر به جابر روایت کردند که: «... چون قیامت ‌شود، جبرئیل ندا مى‌دهد: خدیجه دختر خویلد کجاست؟ مریم دختر عمران، آسیه دختر مزاحم، ام کلثوم خواهر موسى کجایند؟ آنان از جاى بر مى‌خیزند... اى اهل محشر، امروز من کرامت را براى محمد و على و حسن و حسین و فاطمه علیهم السلام قرار دادم. سرها را پائین بیاندازید و چشمها را فرو ببندید، چون فاطمه مى‌خواهد به بهشت ‌برود. سپس جبرئیل ناقه ‌اى بهشتى مى‌آورد و آن حضرت را به بهشت مى‌برد و لیکن ایشان وقتى نزدیک بهشت مى‌رسد درنگ مى‌کند. خداوند مى‌فرماید: درنگ شما براى چیست؟
فاطمه مى‌گوید: پروردگارا، دوست دارم در چنین روزى مقامم شناخته شود. خداوند مى‌فرماید: اى دختر حبیبم برگرد و نظر افکن و هرکس را که دوستى تو یا دوستى یکى از فرزندان تو در دلش باشد، او را گرفته و وارد بهشت کن.» در ادامه امام باقر مى‌فرماید: «به خدا سوگند اى جابر در آن روز فاطمه شیعیان و دوستانش را مانند پرنده‌ اى که دانه خوب را از دانه بد جدا مى‌کند، از بین جمعیت جدا مى‌کند.»
حضرت فاطمه از نگاه امام جعفر صادق
مرحوم مجلسى در ضمن روایتى از امام صادق نقل مى‌کند: « فاطمه، صدیقه کبرى است. محور حرکت انسانهاى گذشته، معرفت و شناخت‌ حضرت فاطمه بوده است.»
سید هاشم بحرانى روایت دیگرى از امام صادق نقل مى‌کند که: « نبوت هیچ پیامبرى تکمیل نشد مگر اینکه به فضیلت آن حضرت اقرار نموده، محبت او را دارا باشد.»
حضرت فاطمه از نگاه امام موسى کاظم
امام کاظم علیه السلام مى‌فرماید: «همانا فاطمه، صدیقه و شهیده است.» (12) سلیمان جعفر مى‌گوید: از امام کاظم علیه السلام شنیدم که فرمودند: «در خانه‌اى که اسم محمد یا على، حسن، حسین، جعفر، عبدالله و از زنان فاطمه باشد، فقر و تنگدستى وارد نخواهد شد.» (13)
حضرت فاطمه از نگاه امام رضا
امام رضا از اجداد گرامیش نقل مى‌کند که پیامبر به حضرت على فرمودند: سه فضیلت‌ به تو داده شد که به من داده نشده است. امام على عرض کرد: چه چیزهایى به من داده شده است؟ فرمود: تو پدر زنى چون من دارى که من چنین پدر زنى ندارم، همسرى چون فاطمه به تو داده شده که به من داده نشده است، حسن و حسین به تو داده شده که به من داده نشده است.»
امام رضا از پدران بزرگوار خود از رسول خدا نقل مى‌کند که پس از ازدواج على و فاطمه خداوند عزوجل فرمودند: «اگر على را نمى‌آفریدم براى دخترت فاطمه همتا و همسرى در روى زمین یافت نمى‌شد.»
حضرت فاطمه از نگاه امام جواد
امام جواد خطاب به موسى بن قاسم که گفت: در حج از طرف مادرت نیز زیارت کردم و گاهى هم نکردم، فرمودند: «آن را زیاد کن، زیرا که برترین چیزى است که بدان عمل مى‌کنى.»
حضرت فاطمه از نگاه امام هادى
امام هادی (ع) آن حضرت در مورد علت نامگذارى حضرت صدیقه طاهره علیها السلام به «فاطمه‌» ، از رسول خدا نقل مى‌کند: «دخترم فاطمه را بدان جهت فاطمه نامیدند که خداوند عزوجل او و دوستانش را از آتش جهنم به دور نگه مى‌دارد.»
حضرت فاطمه از نگاه امام حسن عسکرى
امام حسن عسکرى از امام على و رسول خدا نقل مى‌کند که: « آن هنگام که خداوند آدم و حوا را آفرید، آنان در بهشت ‌به خود مباهات مى‌کردند. آدم به حوا گفت: خداوند هیچ مخلوقى بهتر از ما نیافریده است. خداوند به جبرئیل فرمود: این دو بنده‌ام را به فردوس برین ببر، زمانى که وارد فردوس شدند، چشمانشان به بانویى افتاد که جامه ‌اى زیبا از جامه‌هاى بهشتى در برداشت و تاجى نورانى بر سرگذاشته و دو گوشواره درخشان به گوشش آویخته بود و بهشت از پرتو نور چهره‌اش درخشان بود. آن بانو حضرت فاطمه(س) است .»
حضرت فاطمه از نگاه امام مهدى (عج)
حضرت بقیة‌الله (عج) فرمودند: «دختر رسول خدا فاطمه براى من سرمشق و الگوى نیکویى است.» امام مهدى که با ظهور خویش عالم را متحول مى‌سازد، حضرت فاطمه را الگوى عملى و حکومتى خویش مى‌شمرد و این، حکایت از مقام عظماى بانوى عالم، حضرت زهرا (س) دارد.

جدیدترین ها در این موضوع

اول اردیبهشت روز بزرگداشت سعدی شیرازی

شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی بی تردید بزرگترین شاعری است که بعد از فردوسی آسمان ادب فارسی را با نور خیره کننده اش روشن ساخت و آن روشنی با چنان تلألویی همراه بود که هنوز پس از گذشت هفت قرن تمام از تاثیر آن کاسته نشده است و این اثر تا پارسی برجاست همچنان برقرار خواهد ماند. 15 مهر 1396, 18:27

عید غدیر در سیره اهل بیت(ع)

غدیر، تنها نه به عنوان «روزى تاریخى» ، بلکه به عنوان یک «عید اسلامى» مطرح است. عید بودن آن نیز، مراسم و سنتهاى خاصى را مى‌طلبد و نه تنها باید آن را عید دانست، بلکه باید آن را عید گرفت و به شادمانى پرداخت و به عنوان تعظیم شعائر دینى، آن را بزرگ داشت و برشکوه آن افزود، تا ارزشهاى نهفته در این روز عظیم، همواره زنده بماند و سیره معصومین (علیهم السلام)احیاگردد. 5 مهر 1396, 15:52