کتاب پيامبر، نگران شما

15 فروردین 1397, 23:37

پیامبر اکرم (ص) جامعه و انسان را نیک می شناسد و آنچه را بر آن سرشته اند و به سوی آن در حرکت اند، یافته است،چنان که به خواسته ها و نیازهای آنان نیز به روشنی آگاه است. از این رو، می داند چه عواملی سعادت آنها را مورد تهدید قرار داده است و از حرکت کمالی بازشان می دارد. حرص شدید او به هدایت و سعادت آدمیان موجب نگرانی هایی در قلب نازنین وی گردیده است.

کتاب حاضر علاوه بر برخورداری از زبانی ساده، حاوی داستان هایی است که سبب اطمینان خاطر بیشتر مخاطب و تأثیر هرچه عمیق تر موضوعات می شود.
در مقدمه این اثر آمده است: «پیامبر اکرم (ص) جامعه و انسان را نیک می شناسد و آنچه را بر آن سرشته اند و به سوی آن در حرکت اند، یافته است،چنان که به خواسته ها و نیازهای آنان نیز به روشنی آگاه است. از این رو، می داند چه عواملی سعادت آنها را مورد تهدید قرار داده است و از حرکت کمالی بازشان می دارد. حرص شدید او به هدایت و سعادت آدمیان موجب نگرانی هایی در قلب نازنین وی گردیده است.»
از جمله نگرانی های پیامبر(ص) که این کتاب به آنها پرداخته است، «قرآن»، «پیشوایان گمراه»، «لغزش و گمراهی عالم»، «امور اقتصادی امت» و «شهوات» اند.
آسیب‏ شناسی جامعه اسلامی بعد از رحلت پیامبر (ص) از منظر آن حضرت است. در این کتاب پاره‏ای از سخنان رسول خدا که در آن مؤمنان را به انواع تهدیدات و موانع گوشزد کرده است؛ گردآوری شده است. این سخنان دغدغه‏ها و نگرانی‎های پیامبر اسلام درباره سرنوشت امت اسلامی و از بین رفتن ارزش‏های اسلامی را منعکس کرده است. برخی از این نگرانی‎ها عبارتند از: مهجور شدن قرآن در امت پیامبر، پیشوایان گمراه و حاکم شدن خلفای جور، گمراهی علمای دینی، متابعت مردم به ویژه جوانان از شهوات جنسی و شکم‏ پرستی و از بین رفتن ارزش‏های اخلاقی در جامعه مسلمانان.

جدیدترین ها در این موضوع

اول اردیبهشت روز بزرگداشت سعدی شیرازی

شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی بی تردید بزرگترین شاعری است که بعد از فردوسی آسمان ادب فارسی را با نور خیره کننده اش روشن ساخت و آن روشنی با چنان تلألویی همراه بود که هنوز پس از گذشت هفت قرن تمام از تاثیر آن کاسته نشده است و این اثر تا پارسی برجاست همچنان برقرار خواهد ماند. 15 مهر 1396, 18:27

عید غدیر در سیره اهل بیت(ع)

غدیر، تنها نه به عنوان «روزى تاریخى» ، بلکه به عنوان یک «عید اسلامى» مطرح است. عید بودن آن نیز، مراسم و سنتهاى خاصى را مى‌طلبد و نه تنها باید آن را عید دانست، بلکه باید آن را عید گرفت و به شادمانى پرداخت و به عنوان تعظیم شعائر دینى، آن را بزرگ داشت و برشکوه آن افزود، تا ارزشهاى نهفته در این روز عظیم، همواره زنده بماند و سیره معصومین (علیهم السلام)احیاگردد. 5 مهر 1396, 15:52