دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

هدایتگران راه نور

پروردگارم را سپاس که به بندگانش توفیق طاعت ارزانى فرمود و خیرونیکى را در عبادت خویش براى آنان منظور داشت.
هدایتگران راه نور
هدایتگران راه نور

هدایتگران راه نور - زندگانى امام محمّد تقى علیه السلام

پیشگفتار

الحمد للَّه، و صلى اللَّه على محمّد و آله الطاهرین.

پروردگارم را سپاس که به بندگانش توفیق طاعت ارزانى فرمود و خیرونیکى را در عبادت خویش براى آنان منظور داشت.

و درود بر محور سر سلسله پیامبران و رسولان محمد مصطفى صلى الله علیه وآله و بر خاندان پاکش.

فرصتى دست داد تا این کمترین، در دریاى شجاعت و کمال زندگى امام جوادعلیه السلام، نهمین پیشواى معصوم شیعه، که در آن شجاعت با استقامت وپایدارى، و طهارت و پاکى با شکوه و شرف به هم آمیخته است به شناورى بپردازم.

امام محمّدالجواد که اینک به بررسى کوتاهى از زندگى مبارکش مفتخرمى شوم، از تمام ائمه علیهم السلام کم سن و سال تر بود.

آن حضرت در سال 195هجرى به دنیا آمد، در سال 220 هجرى چشم از جهان فروبست و با این حساب فقط 25 سال در این جهان زیست.

از این جهت مى باشد که زندگى این امام از اهمیت خاصى برخودار است وهمین امر ما را به پژوهش و تحقیق بیشترى در زندگى ایشان وامى دارد چراکه برخى از افراد ساده لوح پیشوایى جوانى را کد در سن هفت سالگى به منصب امامت رسیده بود، بعید و شگفت آور مى پنداشتند.

از سوى دیگر روزگار امام جوادعلیه السلام یکى از دورانهاى پر حادثه و جریان خیز به شمار مى رفت و همین نکته نیز ما را به تحلیل و بررسى دقیقترى از این دوران فرا مى خواند.

در این کتاب ما به هنگام بررسى زندگى امام جواد به برخى از این رویدادهاى تاریخى که مصادف با عصر آن امام یعنى بین سالهاى 195 تا220 هجرى، بوده است نیز اشاره اى خواهیم داشت.

و من اللَّه التّوفیق محمّدتقى مدرّسى

نام: محمّد

پدر و مادر: حضرت رضا و سبیکه

شهرت: جواد، تقى

کنیه: ابو جعفر

زمان و محلّ تولّد: 10 رجب یا 10 رمضان سال 195 در مدینه.

زمان و محلّ شهادت: آخر ذیقعده سال 220 ه.

ق در سنّ 25 سالگى بر اثر زهرى که به دستور معتصم عبّاسى، توسّط امّ الفضل، همسر آن حضرت )دختر مأمون( به او خورانده شد، در بغداد،به شهادت رسید.

مرقد شریف: شهر کاظمین، نزدیک بغداد.

دوران زندگى: دوران امامت (17 سال( مصادف با حکومت دو طاغوت، مأمون و معتصم )هفتمین و هشتمین خلیفه عبّاسى( بود، آن حضرت در سنّ 7 سالگى به، امامت رسید و در سنّ 25 سالگى شهید شد، بنابراین، او در نوجوانى به امامت نایل شد، وجوانترین امام است، که شهید گردید.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

معرفت نفس طریق معرفت ربّ

معرفت نفس طریق معرفت ربّ

معرفت نفس طریق معرفت ربّ است که از سیّد انبیا و هم از سیّد اوصیا _صلوات اللّه علیهما_ مأثور است:
نعمت بیداری

نعمت بیداری

برادرم! نعمت بیداری، روزی هر بی سر و پا نمی‌شود، و این پیک کوی وفا با هر دلی آشنا نمی‌گردد، و هر مشامی این نسیم صبا را بویا نمی‌شود، و هر زبانی به ذکر آن گویا نمی‌گردد....
اعتقاد به خالق و مخلوق

اعتقاد به خالق و مخلوق

کسی که به خالق و مخلوق متیقن و معتقد باشد، و با انبیا و اوصیا – صلوات اللّه علیهم – جمیعا مرتبط و معتقد باشد، و توسل اعتقادی و عملی به آنها داشته باشد،
تعلیم مجهولات بشرط عمل بمعلومات

تعلیم مجهولات بشرط عمل بمعلومات

آقایانی که طالب مواعظ هستند از ایشان سئوال می‌شود: آیا به مواعظی که تا حال شنیده‌اید عمل کرده‌اید یا نه،
عمل به معلومات

عمل به معلومات

آنچه می‌دانید عمل کنید، و در آنچه نمی‌دانید احتیاط کنید تا روشن شود.

پر بازدیدترین ها

صفات منافق

صفات منافق

حضرت امام صادق علیه السّلام مى‌فرماید که: منافق گویا با خداى خود یک رو کرده است و راضى شده است به دورى از رحمت وى، چرا که او عملهاى ظاهرى ریائى را به صورت عمل شرعی مى‌کند، و عملهاى شرعی که از خدا و پیغمبر متلقّى شده است و در غایت عزّت و رفعت است، بازیچه انگاشته به طریق استهزا و سخریّه با او سلوک مى‌نماید.
دعای شروع نماز

دعای شروع نماز

ابو حامد غزالی می گوید : «اما دعای شروع نماز که آغاز ان با این جمله است : «وجهت وجهی للذی فطر السموات و الارض حنیفا مسلما»
معاشرت با اهل دنیا

معاشرت با اهل دنیا

آقا محمد بید‌آبادی فرزند آقا محمد رفیع است. پدرش اصالتاً از مازندران بوده که به اصفهان کوچ کرده است و در محلّۀ بیدآباد ساکن و به بید‌آبادی مشهور گردیده است.
اخلاص

اخلاص

حضرت امام صادق علیه السّلام مى‌فرماید که: اخلاص، جمع کرده است همه فضایل اعمال و مکارم اخلاق را. یعنى: فضیلت هر عمل و کمال هر عمل به اخلاص است، و کلید اخلاص و علامت اخلاص، قبول شدن عمل است و توفیق اخلاص، رضا و خوشنودى پروردگار است.
در آداب سخن گفتن‌

در آداب سخن گفتن‌

حضرت امام صادق علیه السّلام مى‌فرماید که: گویائى و تکلّم، ظاهر مى‌کند هر چه در باطن متکلّم است از صفا و کدورت، و از علم و جهل. یعنى: از کلام هر کس حال او ظاهر مى‌شود. و اگر صفاى باطن و ربط به مبدأ دارد، کلام او جز ذکر الهى و هدایت مردم و نقل حدیث و نشر مسائل علمى نخواهد بود. و اگر کلام او اکثر لغو و هجو و شعر و خبث است، دلیل قساوت قلب و عدم ربط به مبدأ است. و به همین قیاس است علم و جهل.
Powered by TayaCMS