دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تقويت مثبت‌انديشي

No image
تقويت مثبت‌انديشي

مثبت‌انديش بودن امري بسيار ضروري در زندگي انسان‌هاست. به طور کلي فرد مثبت ‌انديش با نگرش نيکوي خويش به جهان هميشه به دنبال فرصت‌هاست و حتي از شکست‌هاي بزرگ، موفقيت‌هاي بزرگ‌تري را به دست مي‌آورد. اين نيرو در هر کس به اندازه‌اي وجود دارد لکن بايد توجه داشت هرکس در هر سطحي که از آن برخوردار است بايد تلاش نمايد به مراحل افزون‌‌تري از آن دست يافته و زندگي را براي خود و ديگران زيباتر سازد. در اين بحث به چند راهکار جهت تقويت مثبت ‌انديشي اشاره مي‌شود.

شيوه‌هاي تقويت نگرش مثبت

تصويرسازي ذهني مثبت: بسياري از انسان‌ها داراي الگوهاي خاص در ضمير ناهوشيار خود هستند. اين الگوها همان تصاوير ذهني اويند که همه اعمال، رفتار و احساسات از آن ناشي مي‌شوند. در نتيجه مهم است که انسان چه تصويري در ذهن خود ترسيم کند. بايد تلاش کند تصاوير ذهني خوب جايگزين تصاوير ذهني منفي گردند و اين تغيير به آساني صورت نمي‌گيرد.

قرار دادن موفقيت به عنوان پيش‌شرط ذهني: آدمي‌ هميشه بايد ذهن خود را با افکار مثبت پر کند و تلاش نمايد تا فرد کارآمدي باشد. شايد هميشه به موفقيت نرسد اما مهم اين است که با نگرش مثبت بر شکست‌‌هايش نيز مديريت کند. در اين پيش‌‌ شرط نکته مهم کمک خواستن از خداست. با ايمان به خداوند مي‌‌توان از نيروهاي عظيمي‌ که او در وجودمان به وديعت نهاده، جهت رسيدن به موفقيت ياري جست. اين وعده الهي که: «اى کسانى که ايمان آورده‌ايد، اگر خدا را يارى کنيد و براى خشنودى او با کافران بجنگيد و از دينش حمايت کنيد، او نيز با فراهم آوردن اسباب پيروزى، شما را يارى مي‌کند و گام‌هايتان را در ميدان نبرد استوار مي‌سازد.» (محمد/?) زماني که انسان به خدا ايمان دارد، خود را قوي و قدرتمند حس مي‌‌کند، زيرا مي‌‌داند خدا ياور و مونس و پشتيبان انسان مؤمن است و هيچ‌ گاه او را از فضل و رحمت خود مأيوس نمي‌سازد: «وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى ا... فَهُوَ حَسْبُه‌»؛ «و هر كس بر خدا اعتماد كند او براى وى بس است». (طلاق/?)

بخشش و سخاوت: بخشش و سخاوت از ديگر عواملي است که ذهن انسان را براي جايگزين کردن افکار مثبت و ساختن تصوير ذهني مناسب آماده مي‌کند. اگر انسان بينديشد، خواهد ديد که جهان هستي سرشار از فيض و بخشش خداوندي است. هيچ کس از عطاي خداوند محروم نيست. حتي با وجود ناشکري بعضي بندگان، خداوند همچنان نعمت‌هاي خود را به آنان عطا مي‌کند: «هر دو گروه هم دنياطلبان و هم آخرت‌طلبان را از عطاى پروردگارت مدد مي‌رسانيم، و براى عطاى پروردگارت حد و مرزى نيست و از کسى باز داشته نمى‌شود و هر کس به‌ قدر استحقاق خود آن را دريافت مي‌کند.» (اسراء/??) زماني که انسان از نعمت‌هايي که خداوند به او داده به ديگران مي‌‌بخشد، علاوه بر احساس آرامش دروني متوجه مي‌شود بيش از آنچه بخشيده است، خداوند به او ارزاني مي‌دارد. همچنين اين نکته را نيز بايد به ياد داشته باشد که بخشش و ايثاري نيکوست که داوطلبانه و با رضايت خاطر صورت گيرد. زماني که فرد با رضاي خاطر چيزي را که دوست دارد به ديگران مي‌بخشد، وجودش سرشار از لذت و آرامش مي‌شود و با اين آرامش مي‌توان زندگي را زيباتر ديد.

يادآوري نعمت‌هاي الهي و شکر آنها: از ديگر شيوه‌هاي تفکر مثبت يادآوري و شکر نعمت‌هايي است که از جانب خداوند به انسان ارزاني شده است. چون با شکر نعمت باعث افزوده شدن نعمات خداوند مي‌شود، چنانکه قرآن مي‌فرمايد: «اگر واقعاً سپاسگزارى كنيد، [نعمت‌] شما را افزون خواهم كرد...». (ابراهيم/?) در واقع انسان با شکر نعمت‌‌هاي الهي اعلام مي‌کند که نعمت را از جانب خدا مي‌‌داند و از آنچه او به آدمي‌ عطا نموده راضي و خشنود است و هدفش اين است که از عطاياي الهي بهترين بهره را برده و مرتکب گناه و معصيت نشود و اميدوار است که سعادتمند شود. زماني که زندگي خود را آکنده از مواهب الهي بداند و به آنچه هم‌ اکنون در اختيار دارد معترف شود، سبب جاري شدن سيلي از مواهب تازه به زندگي خود مي‌شود. البته بر اين موضوع بايد واقف بود که هيچ ‌گاه نمي‌‌توان شکر نعمت‌هاي الهي را آن‌ طور که شايسته اوست به جا آورد. ?. عفو و بخشش ديگران: زماني که انسان ديگران را مي‌بخشد و از خطاهاي آنان چشم ‌پوشي مي‌کند، حس خوبي به وي دست مي‌‌دهد. بخشش واقعي؛ فراموش کردن و بيرون ريختن تمامي ‌کدورت‌هاست. خداوند از انسان‌ها مي‌‌خواهد که بدي ديگران را ببخشند تا مورد بخشش الهي قرار گيرند «اگر خيرى را آشكار كنيد يا پنهانش داريد، يا از بديى درگذريد، پس خدا درگذرنده تواناست». (نساء/???)

نتيجه: تصويرسازي ذهني مثبت، قرار دادن موفقيت به عنوان پيش‌ شرط ذهني، بخشش و سخاوت، يادآوري نعمت‌هاي الهي و شکر آنها و عفو و بخشش ديگران از مهم‌ترين راهکارهايي هستند که مي‌توان براي تقويت مثبت ‌انديشي بدان‌ها اشاره نمود. انسان با استفاده از اين موارد و تمرين و استمرار بر آنها؛ مي‌‌تواند روز به روز گام‌هاي بلندي در جهت رسيدن به موفقيت بردارد.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

نبوت در نهج البلاغه

نبوت در نهج البلاغه

همچنين در هدف اين پيام بحث مى كنيم، آيا هدف در اين حادثه چه بود: رفاه زندگى مادي، برداشتن فاصله طبقاتي، بالا بردن سطح انديشمندى و هوشمندي، مخالفت با قدرتها، با توجه به قدرتها؟، اينها سوالهائى ست كه براى شناختن آن حادثه، حادثه اى كه بى گمان يك واقعيت اجتماعى به حساب مى آيد، لازم است و پاسخ به اين سوالها روشنگر آن حادثه خواهد بود.
No image

نبوت شناسی

پزشك امت رسول الله صلى الله عليه و آله طبيب دوار بطبه، قدا حكم مراهمه، و اءحمى مواسمع، يضع ذلك حيث الحاحة اليه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پزشكى است سيار كه با طب خويش ‍ همواره به گردش مى پردازد و مرهم ها را به خوبى آماده ساخته و به هنگام نياز آنها را به كار مى برد.
ره آورد بعثت از منظر نهج البلاغهʂ)

ره آورد بعثت از منظر نهج البلاغه(2)

حضرت در خطبه اى ديگر اين نكته را متذكر مى شوند كه پيامبراكرم صلوات الله عليه در زماني ظهور نمودند كه هيچ پيامبر ديگرى حضور نداشته است." أرسله على حين فترة من الرسل، و طول هجعة من الأمم، و انتفاض من المبرم... ذلك القرآن فاستنطقوه."؛ خداوند پيامبر(ص) را هنگامى فرستاد كه پيامبران حضور نداشتند، و امت ها در خواب غفلت بودند، و رشته هاى دوستى و انسانيت از هم گسسته بود.
ره آورد بعثت از منظر نهج البلاغهʁ)

ره آورد بعثت از منظر نهج البلاغه(1)

آنان را در بهترين وديعتگاه به امانت نهاد و در شريف ترين قرارگاه جاي داد. آنان را از اصلاب كريم به رحم هايي پاكيزه منتقل گردانيد. هرگاه يكي از آنان از جهان رخت برمي بست ديگري براي اقامة دين خدا جاي او را مي گرفت. تا كرامت نبوت از سوي خداوند پاك نصيب محمد(ص) گرديد. او را از برترين معادن و عزيزترين سرزمين ها بيرون آورد؛ از درختي كه پيامبرانش را از آن برآورده، و امينان وحي خود را از آن گلچين كرده بود.
No image

بعثت از ديدگاه اميرالمؤمنين علیه السلام

آنان را در بهترين وديعتگاه به امانت نهاد و در شريف ترين قرارگاه جاي داد. آنان را از اصلاب كريم به رحم هايي پاكيزه منتقل گردانيد. هرگاه يكي از آنان از جهان رخت برمي بست ديگري براي اقامة دين خدا جاي او را مي گرفت. تا كرامت نبوت از سوي خداوند پاك نصيب محمد(ص) گرديد. او را از برترين معادن و عزيزترين سرزمين ها بيرون آورد؛ از درختي كه پيامبرانش را از آن برآورده، و امينان وحي خود را از آن گلچين كرده بود.

پر بازدیدترین ها

پيامبرى و پيشوايى

پيامبرى و پيشوايى

انسان به طور فطرى عاشق کمال مطلق است و خداوند از نوع انسان پیمانى فطرى گرفته است که جز او را نپرستند، اما عوامل مختلفى چون: استکبار، خودخواهى، حرص، تعلق هاى پست و وابستگى ها بر این فطرت سایه مى افکنند و آدمى مصداق کمال را اشتباه مى گیرد و به پیمان فطرت خود وفا نمى کند. پیامبران در رسالت خود مردمان را به وفاى به پیمان فطرى و رو کردن به کمال مطلق حقیقى فرا مى خوانند.
ره آورد بعثت از منظر نهج البلاغهʂ)

ره آورد بعثت از منظر نهج البلاغه(2)

حضرت در خطبه اى ديگر اين نكته را متذكر مى شوند كه پيامبراكرم صلوات الله عليه در زماني ظهور نمودند كه هيچ پيامبر ديگرى حضور نداشته است." أرسله على حين فترة من الرسل، و طول هجعة من الأمم، و انتفاض من المبرم... ذلك القرآن فاستنطقوه."؛ خداوند پيامبر(ص) را هنگامى فرستاد كه پيامبران حضور نداشتند، و امت ها در خواب غفلت بودند، و رشته هاى دوستى و انسانيت از هم گسسته بود.
No image

بعثت از ديدگاه اميرالمؤمنين علیه السلام

آنان را در بهترين وديعتگاه به امانت نهاد و در شريف ترين قرارگاه جاي داد. آنان را از اصلاب كريم به رحم هايي پاكيزه منتقل گردانيد. هرگاه يكي از آنان از جهان رخت برمي بست ديگري براي اقامة دين خدا جاي او را مي گرفت. تا كرامت نبوت از سوي خداوند پاك نصيب محمد(ص) گرديد. او را از برترين معادن و عزيزترين سرزمين ها بيرون آورد؛ از درختي كه پيامبرانش را از آن برآورده، و امينان وحي خود را از آن گلچين كرده بود.
نبوت در نهج البلاغه

نبوت در نهج البلاغه

همچنين در هدف اين پيام بحث مى كنيم، آيا هدف در اين حادثه چه بود: رفاه زندگى مادي، برداشتن فاصله طبقاتي، بالا بردن سطح انديشمندى و هوشمندي، مخالفت با قدرتها، با توجه به قدرتها؟، اينها سوالهائى ست كه براى شناختن آن حادثه، حادثه اى كه بى گمان يك واقعيت اجتماعى به حساب مى آيد، لازم است و پاسخ به اين سوالها روشنگر آن حادثه خواهد بود.
No image

نبوت در نهج البلاغه

ان شئتَ ثنّيتُ بموسى كليم الله حيث يقول: (ربّ انى لِما أنزلت إلىّ من خير فقير)؛ و اللهِ ما سأله الّا خبزا يأكله، لانه كان ياكل بقلة الارض. اگر بخواهى پيامبر دیگرى را به عنوان الگو نام ببرم او موسى عليه السلام است، آن گاه كه فرمود: (پروردگارا! من به آنچه از خير و نيكى برايم نازل کنى نيازمندم) به خدا سوگند، حضرت موسى عليه السلام به جز نانى كه بخورد از خدا نخواست، زيرا او گياهان زمين مى خورد.
Powered by TayaCMS