دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

مرحله خودسازى

No image
مرحله خودسازى

مرحله خودسازى

حاج آقا جمال گلپایگانى در دوران جوانى که در اصفهان مشغول تحصیل علوم دینى بود، از محضر جهانگیرخان و آخوند کاشى درس سیر و سلوک آموخت و از آن ها دستورهاى اخلاقى و تهذیب نفس گرفت.

وى پس از این که به نجف عزیمت نمود، به تحصیل دروس سیر و سلوک و اخلاق نزد اساتیدى همچون سید مرتضى کشمیرى، شیخ محمّد على نجف آبادى و سید احمد کربلایى پرداخت، تا این که از جهت عظمت و مقام و تهذیب نفس از افراد انگشت شمار معاصر به حساب آمد. از وى حالات عجیبى در وادى السلام و مسجد کوفه و مسجد سهله مشاهده شده است.

آیت الله سید محمّد حسین حسینى طهرانى درباره او چنین مى گوید:

«از صداى مناجات و گریه ایشان همسایگان حکایاتى دارند. دائماً صحیفه مبارکه سجادیه در مقابل ایشان در اطاق خلوت بود، و همین که از مطالعه فارغ مى شد، به خواندن آن مشغول مى گشت، آهش سوزان و اشکش روان و سخنش مؤثر و دلى سوخته داشت... . هفته اى یکى ـ دوبار به منزلشان مى رفتم و یک ساعتى مى نشستم، با آن که بسیار اهل تقیه و کتمان بود، ولى از حالات خود مطالبى برایم نقل مى کرد. همین که متوجه مى شد کسى وارد اتاق مى شود ولو این که از اخص خواص او بود، جمله را قطع مى کرد و به بحث علمى و فقهى مشغول مى شد، تا شخص چنین پندارد که ما در این مدت مشغول مباحثه علمى بوده ایم.»([14])

ایشان اهل نماز شب و مناجات و راز و نیاز با پروردگار خویش بود. همسایگان وى از صداى گریه هاى نیمه شب و مناجات او حکایاتى دارند، او در تهذیب به مرتبه اى رسیده بود که نقل شده وقتى از شهر اصفهان به نجف رهسپار شد، مردم را به صورت هاى برزخى آنان مى دید و خودش فرموده است:

«مردم را به صورت وحوش و حیوانات آن قدر دیدم که ملول شدم. وقتى به حرم مطهر على(علیه السلام)مشرف شدم، از حضرت خواستم که این حالت را از من بگیرد. حضرت هم آن حال را از من گرفت. از آن به بعد مردم را به صورت هاى عادى مى دیدم.»([15])

حاج آقا جمال خیلى به خواندن دعاها اهمیت مى داد، به طورى که بیش تر اوقات به مطالعه صحیفه سجادیه، مناجات خمسة عشر و به خواندن «مناجات المریدین» مى پرداخت.([16])

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

اصوات

اصوات

اصوات برای بیان حالات روحی، احساسات و عواطف گوینده از جمله تحسین، شادی، تعجب، رنج، تنبیه‌، بیم، امید، آگاهی، خشم، تنفّر، تمسخر، توهین، اعتراض، تحقیر و نیز برای راندن و خواندن حیوانات به کار می‌روند.
No image

شطحیّات

No image

دستور زبان

No image

حدیث نفس soliloquy

No image

ادبیّت Litreariness

پر بازدیدترین ها

No image

تناقض، متنافض‌نما

No image

فارسی دری

No image

ادبیات غنایی

No image

براعت استهلال

No image

ادبیات تعلیمی

Powered by TayaCMS