آداب اجتماعی Social Manners

كلمات كليدي : آداب اجتماعي، رسم اجتماعي، ميثاق اجتماعي، هنجار اجتماعي

نویسنده : سمانه خالدی

آداب اجتماعی بعضی از رسمهای اجتماعی است که فقط برای خوشامد دیگران صورت می‌پذیرند؛ آداب و رسوم و تشریفاتی که جامعه در روابط اجتماعی تجویز می‌کند. آداب اجتماعی؛ برخی به جامانده از سنتها و برخی ناشی از تجدد و انتقال فرهنگی است.

بسیاری از کارهای روزمره مانند آداب غذا خوردن و لباس پوشیدن که افراد سعی می‌کنند طبق عرف و خوشامد دیگران عمل کنند، مصداقهایی از آداب اجتماعی‌اند.

آیینها و آداب اجتماعی به کاربرد و رعایت عادات و عرف در بعد مادی آنان نظر دارند، در این مضمون، مستقیماً وجدان افرادی که آداب اجتماعی را به انجام می‌رسانند، مطمح نظر قرار نمی‌گیرد، هر چند که از این بعد نیز به طور کامل غفلت نمی‌شود.

آداب (Manners)، از جمله قواعد جدیدتر جامعه هستند که پایبندی به آنها اساسی تلقی می‌شود. در واقع آنها جنبه اجباری دارند و ضمانت اجراییشان نیز بازتابهای هیجانی فراتر از معمول دارد. در اینجا ارزشهای اساسی مربوط به فرهنگ جامعه مطرح است و درستی و نادرستی، اخلاقی و غیر اخلاقی بودن اعمال و اندیشه‌ها و احساسات در معرض داوری قرار می‌گیرد. اصول و قواعد شرعی و احکام مذهبی و دینی در همین قالب مطرح هستند که معمولاً تخطی از آنها علاوه بر عقوبت اخروی متناسب با آن در بعضی جاها مشمول مجازات و تعزیرات شرعی و عرفی نیز می‌گردد.

فرق آداب اجتماعی با رسم و میثاق اجتماعی

رسم را معمولاً به عنوان عادتی که جزو آداب و رسوم گردیده تعریف می‌کنند که معادل لغت(Customs) است. رسوم، رفتارهای جمعی هستند که علی‌رغم ناکامیها تجدید و تکرار می‌شوند و نمی‌توان تکرار آن را کم و بیش آگاهانه یک عرف و عادت توسط همگان تلقی کرد. رسمهای اجتماعی در آغاز برای رفع نیازهای اجتماعی انسان به وجود می‌آیند و بر اثر تکرار در طول زمان به تدریج به صورت ثابت در می‌آیند مانند رسم مهمان‌نوازی در اجتماعات روستایی و عشایری.

میثاق اجتماعی نیز رسمی است که بر اثر وضعیت خاصی به وسیله بخشی از افراد جامعه بر قرار می‌شود و با هم پیمان می‌بندند که در امر خاصی به طور متحد اقدام نمایند. میثاق، بر خلاف آداب و رسوم مبتنی بر عرف نیست بلکه در یک وضعیت جدید ایجاد می‌شود و میزان دوام آن بسیار کمتر از آداب و رسوم است. آداب و رسوم اجتماعی و میثاق اجتماعی همگی جزو هنجارهای اجتماعی هستند. هنجارهای اجتماعی شیوه‌های رفتاری معینی هستند که در گروه یا جامعه متداول است و فرد در جریان زندگی خود از آن آموخته و به کار می‌بندد و انتظار دارد که دیگر افراد گروه یا جامعه نیز آن را انجام دهند.

بنابراین رعایت آداب اجتماعی که از انواع هنجار است برای انتظام جامعه ضرورت دارد.


مقاله
نویسنده	سمانه خالدی

مقاله

نویسنده

سمانه خالدی

جدیدترین ها در این موضوع

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست. 24 دی 1395, 23:41

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست. 23 دی 1395, 1:47

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل 23 دی 1395, 1:44

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر 23 دی 1395, 1:28

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى. 23 دی 1395, 1:26

پر بازدیدترین ها

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند 23 دی 1395, 0:28

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى. 23 دی 1395, 0:26

دین و دنیایت را به خدا می سپارم

بگذار وقایع گذشته، دلیل و راهنمای تو در وقایع آینده و نیامده باشد که امور، همیشه به هم شبیه اند. از مردمی نباش که موعظه سودی به حالشان ندارد 23 دی 1395, 0:35

دعا از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه

بدان همان کسی که گنج های آسمان و زمین در اختیار اوست، به تو اجازه دعا و درخواست داده است و اجابت آن را نیز تضمین نموده، به تو امر کرده از او بخواهی تا به تو عطا کند و از او درخواست رحمت نمایی تا رحمتش را بر تو فرو فرستد. خداوند بین تو و خودش کسی قرار نداده که حجاب و فاصله باشد، تو را مجبور نساخته که به شفیع و واسطه ای پناه ببری و مانعت نشده . 23 دی 1395, 1:22