دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

آیا حضرت محمد(صلى الله علیه وآله) شیعه بوده یا سنى؟

No image
آیا حضرت محمد(صلى الله علیه وآله) شیعه بوده یا سنى؟

پرسش:

آیا حضرت محمد(صلى الله علیه وآله) شیعه بوده یا سنى؟

پاسخ:

قبل از پاسخ به این سؤال لازم است که معنى لغوى و اصطلاحى شیعه وسنى را بشناسیم. سنى در لغت به کسى گفته مى شود که به سیره و روش پیامبر(صلى الله علیه وآله)عمل کند و در اصطلاح بر کسانى اطلاق مى شود که مى گویند پیامبر(صلى الله علیه وآله)بعد از خود جانشینى معرفى نفرموده و مردم را به حال خود واگذار رها نموده و انتخاب جانشینى را به مردم سپرده است و هر کس راکه مردم انتخاب کردند جانشین و خلیفه پیامبر(صلى الله علیه وآله)خواهد بود. علاوه بر این گفتار و کردار صحابه پیامبر(ص) را هم چون سیره وسنت پیامبر(صلى الله علیه وآله)واجب الاتباع دانسته ودر استنباط احکام شرعى بدان استناد مى کنند. اما شیعه در لغت بمعنى پیرو و در اصطلاح به کسى گفته مى شود که بر این باور است که رسول خدا(صلى الله علیه وآله)به دستور خداوند بزرگ جانشین خود را معرفى فرموده که امام على(علیه السلام)و اولاد بزرگوارش مى باشند که بر اساس روایات وارده و از طرف شخص پبامبراکرم(صلى الله علیه وآله)دوازده نفر به تعداد نقباء بنى اسرائیل که در واقع به عنوان وارثان علم پیامبر(صلى الله علیه وآله)سنت ایشان همانند سنت جدشان رسول الله (صلى الله علیه وآله)حجت بوده و به عنوان منبع استنباط احکام شرعى شیعه بدان تمسک مى جوید. اما راجع به سؤال شما که فرمودید آیا حضرت محمد شیعه بوده یا سنى اگر شیعه به معنى اصطلاحى را در نظر بگیریم خیر پیامبر نه شیعه بوده و نه سنى زیرا پیدایش این دو فرقه بعد از رحلت پیامبر بر اثر اختلاف بر سر جانشین ایشان بوده است گذشته از این که سنى به معنى پیرو سنت پیامبر است و پیامبر خود صاحب سنت است نه پیرو سنت خویش. منابع: 1ـ ادوار اجتهاد مؤلف محمد ابراهیم جنّاتى ـ بحث پیدایش مذاهب 2ـ لسان العرب جلد6 مؤلف علامه ابن منظور انتشارات دارالاحیاء تراث العربى ـ بیروت 3ـ فخر الاسلام مؤلف احمد امین ص 266 انتشارات دارالکتب ـ بیروت مرکز پاسخگو: مرکز جهانی علوم اسلامی http://www.qomicis.com

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
نیایش زیبا از نهج البلاغه

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى.
عبادت و نیایش در نهج البلاغه

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند
دین و دنیایت را به خدا می سپارم

دین و دنیایت را به خدا می سپارم

بگذار وقایع گذشته، دلیل و راهنمای تو در وقایع آینده و نیامده باشد که امور، همیشه به هم شبیه اند. از مردمی نباش که موعظه سودی به حالشان ندارد
دعا از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه

دعا از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه

بدان همان کسی که گنج های آسمان و زمین در اختیار اوست، به تو اجازه دعا و درخواست داده است و اجابت آن را نیز تضمین نموده، به تو امر کرده از او بخواهی تا به تو عطا کند و از او درخواست رحمت نمایی تا رحمتش را بر تو فرو فرستد. خداوند بین تو و خودش کسی قرار نداده که حجاب و فاصله باشد، تو را مجبور نساخته که به شفیع و واسطه ای پناه ببری و مانعت نشده .
Powered by TayaCMS