دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

اثر توبه برباطن اعمال

No image
اثر توبه برباطن اعمال با ارتکاب هر گناهی , به طور قهری وتکوینی آن گناه در صورتهایی که واقعیت آن با شند تجسم یافته ودر عالم برزخ همراه انسان خواهد بود .
در این حالت این سوال پیش می آید که پس از توبه , آن صورتهای تجسم یافته گناهان چه خواهد شد ؟
در این باره به دودیدگاه اشاره می شود .
مرحوم شیخ محمد حسین اصفهانی ( کمپانی ) می فرمایند : در این صورت میان توبه کننده وگناهانش جدایی افکنده می شود واعمال زشت تجسم یافته ازاو دور می شوند.
این همان در خواست گنه کاران , در روز قیامت است , که هرگز اجابت نمی شود .
یَوْمَ تَجِدُ کُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلتْ مِنْ خَیرٍمُحْضَرَّاً وَعَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَّدُ لَوْ اَنَّ بَیْنَها وَبَیْنَهُ اَمَداً بَعیداً
یعنی عمل زشت ونیک هردو , در روز قیامت, حاضر می شوند وگنکارآرزو می کند که بین اوواعمالش فاصلة زیادی افتد.
مرحوم محقق کمپانی می فرماید : « توبه » بین اعمال زشت انسان وخود وی چنان فاصله ای می اندازد که آن اعمال دست وپا پیچ او وباعث عذابش نخواهد شد . ایشان غفران را نیزبه همین معنا می گیرد .
کلام امام خمینی در توبه واثر آن روی اعمال
امام خمینی در این باره می فرماید : توبه اعمال زشت وگناهان گناهکاررا معدوم می کند وپروندة سیاه انسان با آب توبه شسته می شود . به سخنی دیگر اعمال ناپسند انسان که در روز قیامت به صورت سگ ومار ومور وعقرب وزقوم وحمیم وزنجیرهای آتشین تجسم می یابد , در اثر توبه ازبین می رود وشعله های فروزان جهنم خاموش می شود.( به نقل کتاب معاد در قرآن ج( 2)از آیت ا.. مظا هری صفحه 108)
ودر آیه شریفه آمده است :
.... الا مَنْ تابَ وَامَنَ وَعَمِلَ صالِحاً فاولِئکَ یُبَدََّلُ الله سَیِئا تِهم حَسَناتٍ وَکانَ الله غَفُوراً رَحیما .
......مگر آن کسانی که از گناه توبه کنند وبه خدا ایمان آورند , وعمل صالح انجام دهند . پس , خداوند گناهان ایشان را بدل به ثواب گرداند که خداوند در حق بندگان بسیار آمرزنده ومهربان است .

بنابراین , با توبه,آتش جهنم به بهشت تبدیل می شود وغل وزنجرها وانهار واشجار بهشتی مبدل می شود .
در عین حال به نظر می رسد میان شخصی که واقعیت گناهان او در او تجسم یافته واکنون همراه اونیستند با شخصی که ازآغاز چنین اموری بااو نبوده اند وازآغاز ماهیتی پاک داشته است,تفاوت وجود دارد همچنانکه در روایت شریفه دارد :
« التائب من الذنب کمن لاذنب له » در این روایت توبه کننده را همانند ومثل کسی قرار داده که گناه نکرده نه عین او .
محاسبه ؛
امام موسی بن جعفر علیها السلام می فرمایند : لیس منا من لم یحاسب نفسه فی کل یوم .
گناهکاران نخست به حساب کشی ازنفس خود بپردازند وکارها ی نادرست خود را معلوم کنند وبعد معاتبه کنند ونفس وامور عتاب وسرزنش قرار دهند که چنین کردی ؟ وچرا پیمان شکستی ؟ با خجالت وشرمندگی در روز حساب نزد پروردگار وپیامبران وائمه (ع) چه کار کنم . واگر با عقاب ها نفس سرکش رام نشد آن را معاقبه کنند وبرای هرگناهی عقوبتی برخود بار کند یعنی اگر تفاخرومنیت داشت با تواضع برزیر دستان و.... برنفس خود سخت بگیرد .
منبع: برنامه سلوک در برنامه های سالکان،علی شیروانی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
نیایش زیبا از نهج البلاغه

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
عبادت و نیایش در نهج البلاغه

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند
خدايا! تو براى عاشقانت بهترين مونسى

خدايا! تو براى عاشقانت بهترين مونسى

و دلهايشان به جانب تو در غم و اندوه. اگر تنهايى آنان را به وحشت اندازد ياد تو مونسشان شود، و اگر مصائب به آنان هجوم آرد به تو پناه جويند، زيرا مى دانند زمام
Powered by TayaCMS