دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

اخلاق کاربردی و مطالعات دینی

مقصود از مطالعات دینی رشته‌ای است که امروز تحت عنوان دین ‌شناسی شش گانه فلسفه دین، جامعه شناسی دین، روان‌شناسی دین، فقه و دستورات دینی، الهیات و تاریخ ادیان تقسیم شده است. هر یک از این شاخه‌ها می‌تواند به نوعی با اخلاق و به طور خاص با اخلاق کاربردی ارتباط داشته باشد.
اخلاق کاربردی و مطالعات دینی
اخلاق کاربردی و مطالعات دینی

مقصود از مطالعات دینی رشته‌ای است که امروز تحت عنوان دین ‌شناسی شش گانه فلسفه دین، جامعه شناسی دین، روان‌شناسی دین، فقه و دستورات دینی، الهیات و تاریخ ادیان تقسیم شده است. هر یک از این شاخه‌ها می‌تواند به نوعی با اخلاق و به طور خاص با اخلاق کاربردی ارتباط داشته باشد.

در فلسفه دین و معرفت شناسی دینی بحث نسبت و تعامل دین و اخلاق و وابستگی دو جانبه معرفت‌شناختی، هستی‌شناختی و انگیزشی آن دو با یکدیگر می‌تواند بنیادهای اخلاق کاربردی را با نوسانات زیادی روبرو سازد.

نقش دین را می‌توان در این موارد نیز باز جست: جهت‌دهی به مضمون قواعد اخلاقی، تبیین دنیوی - اخروی یا جامع نقش تاریخی وحی در شکل‌گیری دینی مفاهیم اخلاقی، تامین بعد انگیزشی قواعد و آموزه‌های اخلاقی از رهگذر گوشزد نمودن ضمانت اجرای الهی احکام اخلاقی، باز تعریف مفهوم محوری "تعارض اخلاقی" در ادبیات اخلاق کاربردی از طریق ایجاد تغییر در دامنه صدق مفهوم تعارض و توسعه و تضییق آن با استفاده از ظرفیت‌های عظیم روش‌شناسی ارائه راهکارهای عقلی یا شرعی برون رفت از بن بست‌ها و معماهای اخلاقی بر پایه موضع‌گیری در بحث حسن و قبح عقلی و شرعی.

در جامعه شناسی دین، این رشته می‌تواند متکفل بحث از تاثیر گرایشات دینی افراد جامعه در نحوه شکل‌گیری قواعد اخلاقی رایج در آن جامعه باشد. مباحث ویژه جامعه‌شناسی دین مانند نحوه شکل‌گیری، گسترش، ساخت و کارکرد گروه‌های دینی، رابطه ارزش‌های دینی و هنجارهای اجتماعی، جامعه‌پذیری دینی، اقتدار و سلسله مراتب در سازمان‌های دینی، فرآیند عرفی شدن پیام‌ها و نهادهای دینی می‌توانند حوزه‌های وسیعی از مباحث اخلاق کاربردی و شاخه‌های آن مانند اخلاق حرفه‌ای، اخلاق شهروندی، اخلاق دینداری، اخلاق آموزش و پرورش، اخلاق خطوط حائل، اخلاق جهانی، اخلاق سیاسی و اخلاق رسانه را تحت تاثیر قرار دهند.

در روان‌شناسی دین سه سطح توصیفی و دستوری و تکنیکی پدیده‌های روانی برآمده از دین‌ورزی آدمی را در سه لایه اندیشه و باورهای دینی، عواطف و هیجانات دینی و کنش و رفتارهای دینی بررسی می‌کنند.

ره آورد "روان‌شناسی توصیفی دین" برای اخلاق کاربردی، تبیین منشأها و بسترهای روانی شکل‌گیری تعارضات و معماهای اخلاقی در حیات دینی دین داران است.

روانشناسی دستوری دین می‌تواند توصیه‌هایی برای برون رفت از بن بستها و معماهی اخلاقی داشته باشد، این توصه‌ها بر پایه تحلیل روان‌شناختی از فرآیندهای دخیل در شکل‌گیری باورها، هیجانات و رفتارهای دینی یا گسترش و تثبیت یا تضعیف و زوال انها که چالش اخلاقی را در پی آورده‌اند، مبتنی هستند.

متخصص اخلاق کاربردی در مقام مشاوره بالینی می‌تواند بر پایه یافته‌های روانشناسی دین به مددجو کمک کند تا وظیفه اخلاقی‌اش را تشخیص دهد و درصدد ادای آن برآید.

کمک روانشناسی دین در سطح دستوری به کشف حکم در یک تعارض اخلاقی بر اساس دو مبنای مقبول‌تر در روش تحقیق اخلاق کاربردی (یعنی قرینه‌گرایی و موازنه متفکرانه) تحقق می‌یابد، ولی بر اساس مبنای اصول‌گرایی، از روانشناسی دین صرفا می‌توان در صورت‌بندی قواعد اخلاقی در حوزه اخلاق هنجاری سود جست، البته در صورتی که قایل به استنتاج‌ناپذیری مطلق باید از هست نباشیم.

شاخه فقه و احکام دینی هم از دو طریق به اخلاق کاربردی کمک می‌کند. فقه با بیان پاره‌ای از قواعد و اصول اخلاقی در قالب قواعد فقهی و همچنین صدور احکام ویژه درباره موارد خاص مانند مجازات یا سقط جنین و ... در استنباط احکام اخلاقی این موضوعات به شکل کبروی و صغروی تاثیرات تعیین کننده‌ای به دنبال می‌آورد.

فقه با کمک دانش اصول فقه از رهگذر ارائه روش استظهار از متون قرآنی، حدیثی، تنقیح مناط و الغای خصوصیت، الگوپردازی مناسب برای جمع بین عام و خاص، مطلق و مقید، مجمل و مبین به غنی سازی متدولوژی پژوهش‌های متنی در علم اخلاق کاربردی و در نتیجه به صورت‌بندی نهایی قواعد اخلاق نقلی یا استنباط حکم اخلاقی مورد خاص یاری می‌رساند.

در تاریخ ادیان، دین به عنوان حقیقتی تاریخی که همواره در زندگی بشر نقش داشته، مورد تامل و بحث قرار می‌گیرد که این کاوشها می‌تواند در بازخوانی تارخی قواعد اخلاق و تحولات اخلاقی انسانها در دوران‌های تاریخی پیشین و نقش آنها در مسایل و معضلات اخلاقی جاری در زندگی انسان معاصر، راهگشای اخلاق کاربردی باشد.[1]

    پی نوشت:
  • [1] . خبرگزاری مهر - گروه دین و اندیشه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
نیایش زیبا از نهج البلاغه

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى.
عبادت و نیایش در نهج البلاغه

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند
دین و دنیایت را به خدا می سپارم

دین و دنیایت را به خدا می سپارم

بگذار وقایع گذشته، دلیل و راهنمای تو در وقایع آینده و نیامده باشد که امور، همیشه به هم شبیه اند. از مردمی نباش که موعظه سودی به حالشان ندارد
دعا از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه

دعا از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه

بدان همان کسی که گنج های آسمان و زمین در اختیار اوست، به تو اجازه دعا و درخواست داده است و اجابت آن را نیز تضمین نموده، به تو امر کرده از او بخواهی تا به تو عطا کند و از او درخواست رحمت نمایی تا رحمتش را بر تو فرو فرستد. خداوند بین تو و خودش کسی قرار نداده که حجاب و فاصله باشد، تو را مجبور نساخته که به شفیع و واسطه ای پناه ببری و مانعت نشده .
Powered by TayaCMS