دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

اقسام سوءظن

پرسش: سوءظن به خدا در چه ابعادی تحقق پیدا می‌کند و چه آثار و تبعاتی را به همراه دارد؟
اقسام سوءظن
اقسام سوءظن

پرسش: سوءظن به خدا در چه ابعادی تحقق پیدا می‌کند و چه آثار و تبعاتی را به همراه دارد؟

پاسخ: در بخش نخست پاسخ به این سوال مفهوم سوءظن از لحاظ لغوی و همچنین از منظر قرآن مورد بررسی قرار گرفت. اینک در ادامه دنباله مطلب را پی می‌گیریم.

«سوءظن» یکی از مفاهیم ضدارزشی در قرآن است. این بدگمانی می‌تواند در قبال دو فرد انجام گیرد؛ و بنابراین سوءظن دو قسم دارد: 1-بدگمانی به مردم 2-بدگمانی به خدا سوءظن به مردم تا زمانی که با زبان یا عمل اظهار نشده باشد حرام نیست. ممکن است در خیلی از موارد به صورت غیراختیاری در ذهن و تصور انسان به وجود آید. در عین حال بهتر است، آن مقداری که برای انسان امکان دارد از تقویت همان تصورات ذهنی بکاهد. سوءظن به خدا گرچه ظهور بیرونی نیز پیدا نکند و در ذهن بماند مذموم است، زیرا بدگمانی به خدا به اعتقادات ارزشمند توحیدی آسیب جدی می‌زند. انسانی سوءظن به خدا دارد که دچار ضعف های اخلاقی، مانند جبن و بخل است که این بیماری های اخلاقی ایجادکننده بدگمانی است. زیرا با همان دید ضعیف خود، خدا را می‌بیند. قسم سومی برای سوءظن مطرح است که در قرآن نیامده و آن سوءظن به خویش است. از نظر اخلاقی سوءظن به خود در صورتی که به حد افراط نرسد، نردبان تکامل شده، از بعضی رذایل اخلاقی نیز جلوگیری می‌کند.

آثار سوءظن به خدا

«ظن» و مشتقات آن 68 بار در قرآن آمده است. نزدیک به سی بار با تعابیر مختلف از سوءظن به خدا یا به سایر اعتقادات مذمت شده است. قرآن در سوره فتح آیه 12 به سوءظن کفار و مشرکان اشاره می‌کند. آنان به هنگام حرکت پیامبر(ص) و مومنان از مدینه، گمان داشتند که این گروه هرگز سالم به مدینه باز نخواهند گشت: «حق این است که گمان می‌کردید که پیامبر(ص) و مومنان هرگز به سوی خانواده هایشان برنمی گردند».

همچنین قرآن کریم در آیه 16 همین سوره به سوءظن آنان اشاره کرده و چهار نوع عذاب به آنان وعده داده است: «و تا مردان منافق و زنان منافق و مردان مشرک و زنان مشرک را که درباره خداوند بداندیشند، عذاب کند، پیش آمد بد روزگار بر آنان باد و خداوند بر آنان خشم گرفته و لعنت آورده و برایشان دوزخ را آماده ساخته است و بدسرانجامی است».

در تفسیر نمونه ج22، ص34 درباره این آیه آمده است: حوادث و پیشامدهای سوء بر این گروه نازل می‌شود (علیهم دائره السوء). دائره در لغت به معنای حوادث و رویدادهایی است که برای انسان پیش می‌آید، اعم از خوب و بد، ولی در اینجا با ذکر کلمه سوء، منظور حوادث نامطلوب است. دیگر آنکه خداوند آنها را غضب کرده (و غضب الله علیهم) و نیز خداوند آنها را از رحمت خود دور ساخته است. (و لعنهم) و بالاخره جهنم را برای آنها از هم اکنون فراهم ساخته و چه بدسرانجامی است. (واعدلهم جهنم وساءت مصیرا) مصیر به معنای حالات مختلفی است که انسان به یکی بعد از دیگری می‌رسد.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
نیایش زیبا از نهج البلاغه

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
دین و دنیایت را به خدا می سپارم

دین و دنیایت را به خدا می سپارم

بگذار وقایع گذشته، دلیل و راهنمای تو در وقایع آینده و نیامده باشد که امور، همیشه به هم شبیه اند. از مردمی نباش که موعظه سودی به حالشان ندارد
عبادت و نیایش در نهج البلاغه

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند
Powered by TayaCMS