دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

امالى (مجالس)

No image
امالى (مجالس)

مجموعه درسها و سخنرانیهاى شیخ صدوق در این اثر گرد آمده است. مطالب آن را شاگردان او تحریر کرده‌اند

امالی نویسی در اواخر قرن سوم هجری متداول شد. امالی جمع املیه، جمع املاست و به شیوه ای از نوشتن اطلاق می شود که یکی از اساتید و دانشمندانِ بنام، در انجمنی مطالبی را بیان می کرد و همان سخنان به صورت کتاب در می آمد. عنوان »امالی« تنها بر کتب حدیثی، که استاد در یک مجلس بر شاگردان از حفظ یا از کتابش املا می کرد، اطلاق نمی شود، چرا که در موضوعات دیگر هم کتبی داریم که به امالی معروف اند؛ از جمله امالی سید مرتضی، که موضوع آن تفسیر و ادبیات است و امالی ابن شجری، که در ادبیات است. از سویی دیده شده است که بر کتب امالی، عنوان »المجالس« هم اطلاق می شود؛ مثلاً نام کتاب شیخ صدوق را به چهار وجه گفته اند: الأمالی، المجالس، عرض المجالس، العوض عن المجالس. شیخ صدوق این کتاب را در سیزده ماه تدوین کرده است. شروع آن 18رجب 367قمری به هنگام سفرش به مشهد، و پایان آن 18شعبان 368قمری بوده است. تدوین کتاب، فقط مدت کوتاهی که ایشان در راه طوس بودند، به تعویق افتاد. کتاب در 97 مجلس تدوین شده، که هر روز جمعه و سه شنبه این مجالس بر پا بوده است. مجلس بیست ونهم آن، مصادف با روز هشتم محرم )دومین جمعه محرم( بود؛ و لذا او با مقتل سیدالشهداء علیه السلام شروع کرده و آن را در مجلس 30 و 31 تکمیل کرده است؛ این، بیانگر امتیاز این کتاب نسبت به دیگر کتب امالی است، که مرحوم صدوق در نقل احادیث، به مناسبت های زمانی و مکانی توجه داشته است. افزون بر آن، او در ماه رجب از فضایل آن ماه و در ماه مبارک رمضان، از فضایل رمضان و ثواب روزه در این ماه ها حدیث نقل کرده است. هنگامی که به نیشابور می رسد، حدیثی در فضیلت زیارت امام رضا علیه السلام نقل می کند. متن احادیث کتاب، همه با سلسله سند آورده شده، که از آن، تبحر شیخ صدوق در جمع و حفظ احادیث فریقین شیعه و سنی؛ به خوبی آشکار است. موضوعات مختلفی در این کتاب، مورد بحث واقع شده که اکثر آن ها جنبه اخلاقی و تاریخی، و نقل فضایل خاندان رسول خدا صلی اللّه علیه وآله را دارند.

چاپ های امالی

1- چاپ سنگی 1300 قمری

2- چاپ مرحوم غفاری

3- چاپ اعلمی بیروت، پنجم1400 قمری

4- چاپ انتشارات کتابچی ، ششم 1376 شمسی

5- چاپ ضمن ترتیب الامالی صدوق ، مفید و طوسی ( محمد جواد محمودی ، قم ، بنیاد معارف اسلامی ،1420 قمری)

ترجمه امالی

1- ترجمه سید علی بن محمد بن اسداللّه حسینی عریضی امامی سپاهانی از امالی( قرن یازدهم ه.ق)

2. شرح و ترجمه امالی، از علی رضا خراسانی یزدی (متولد 1256قمری)

3- ترجمه آیة اللّه شیخ محمد باقر کمره ای، کتابخانه اسلامیه، تهران، 1358شمسی

4-  ,,ترجمه کریم فیضی، قم، 1386شمسی

منابع

ترتیب الامالی صدوق، مفید و طوسی محمدجواد محمودی؛ علوم حدیث، شماره 26، علی صدرایی خوئی؛ مجله، "آیینه پژوهش" شماره 88، راه نامه استاد علی اکبر غفاری ، سید محمود مدنی بجستانی

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
نیایش زیبا از نهج البلاغه

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
عبادت و نیایش در نهج البلاغه

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند
خدايا! تو براى عاشقانت بهترين مونسى

خدايا! تو براى عاشقانت بهترين مونسى

و دلهايشان به جانب تو در غم و اندوه. اگر تنهايى آنان را به وحشت اندازد ياد تو مونسشان شود، و اگر مصائب به آنان هجوم آرد به تو پناه جويند، زيرا مى دانند زمام
Powered by TayaCMS