امامت شرط توحيد

نويسنده: حكايت خوبان

هنگامي که امام رضا(ع) به نيشابور رسيد و خواست از آنجا به سمت خراسان و به سوي مامون خارج شود، عده اي از اصحاب حديث و دانشوران پيرامون آن حضرت جمع گشته، عرض کردند: اي پسر رسول خدا(ص) از شهر ما مي گذري و از ميان ما مي روي، آيا براي ما حديثي بيان نمي فرمايي که از آن بهره مند شويم، اين در حالي بود که امام(ع) در ميان کجاوه نشسته بود. سپس سر مبارک خود را بيرون آورد و فرمود: از پدرم موسي بن جعفر(ع) شنيدم که فرمود: شنيدم پدرم جعفربن محمد(ع) فرمود: شنيدم پدرم محمد بن علي(ع) فرمود: شنيدم پدرم علي بن حسين(ع) فرمود: شنيدم پدرم حسين بن علي(ع) فرمود: شنيدم پدرم اميرالمومنين علي بن ابي طالب(ع) فرمود: شنيدم رسول خدا(ص) فرمود: شنيدم جبرئيل(ع) گفت: شنيدم خداي عزوجل فرمود: «لااله الاالله حصني فمن دخل حصني امن من عذابي»

کلمه توحيد «لااله الاالله» دژ من است، هر کس در حصار و قلعه من داخل شود، از عذاب من در امان است. بعد از اين سخن مرکب حضرت به راه افتاد، پس از لحظاتي بار ديگر امام رضا(ع) سر مبارک خود را از کجاوه بيرون آورد و با صداي بلند فرمود: اما بدانيد و آگاه باشيد کلمه توحيد و يکتا پرستي و ايمني از عذاب الهي شرط و شروطي دارد، و شرط و شروط آن من هستم، ايمان و عقيده به ولايت و امامت، شرط توحيد حقيقي است. (1)

روزنامه كيهان، شماره 21140 به تاريخ 3/6/94، صفحه 8 (معارف)

جدیدترین ها در این موضوع

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست. 24 دی 1395, 23:41

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست. 23 دی 1395, 1:47

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل 23 دی 1395, 1:44

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر 23 دی 1395, 1:28

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى. 23 دی 1395, 1:26

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست 23 دی 1395, 0:15

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى. 23 دی 1395, 0:26

دعا در نهج البلاغه

دین و دنیایت را به خدا می سپارم

بگذار وقایع گذشته، دلیل و راهنمای تو در وقایع آینده و نیامده باشد که امور، همیشه به هم شبیه اند. از مردمی نباش که موعظه سودی به حالشان ندارد 23 دی 1395, 0:35

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند 23 دی 1395, 0:28