دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

انتظار فرج

امام علی(ع): در انتظار گشایش باشید و از رحمت خداوند ناامید نشوید؛ زیرا دوست داشتنیترین کارها نزد خداوند انتظار گشایش است.
انتظار فرج
انتظار فرج

قال علی(ع): انتظروا الفرج، و لاتیاسوا من روح الله، فان احب الاعمال الی الله عزوجل انتظار الفرج (فیض کاشانی، محمدمحسن بن شاه مرتضی، نوادر الأخبار فيما يتعلق بأصول الدين (للفيض)، ص٢٢٩)
در انتظار گشایش باشید و از رحمت خداوند ناامید نشوید؛ زیرا دوست داشتنیترین کارها نزد خداوند انتظار گشایش است.

انتظار فرج
معنایی انتظار فرج معنی انتظار فرج الهی، خود را آماده و مهیای آن نمودن و کوشش و خودسازی برای آمدن آن، مانند کسی که انتظار وقت نماز یا وقت افطار یا آمدن مسافرش را می کشد، نه اینکه بدون هیچ گونه اقدامی دست روی دست بگذارد، و بگوید: هرچه شدنی است خواهد شد، انتظار فرج آل محمد(ع) را کسانی دارند که در راه تحقق آن شبانه روز میکوشند و خود و جمعیت خود را برای آن آماده می سازند. حضرت هم وقتی آمد، انتظار دارد رفتار، اخلاق و زندگی شما مورد رضایتش باشد. کسی که میگوید: من منتظر امام زمان هستم، گره های زیادی را باید تا رسیدن امام باز کند، والا این که انتظار فرج تنها به آرزو و خیال باشد، دروغ است و «فرج» به آرزو درست نمی شود. (فرج) یعنی آماده شدن و گشودن گره."

انتظار فرج از منظر امام خمینی(ره)
. ابن بابویه، عیون اخبار الرضا علیه السلام، ۱۳۷۲، ج۲، ص ۳۳. ". انصاریان، ایمان و آثار آن، ص ۹۶.
ارزش دارد انسان در مقابل ظلم بایستد و مشتش را گره کند و توی دهنش بزند و نگذارد که این قدر ظلم زیاد بشود، این ارزش دارد. ما تکلیف داریم آقا! این طور نیست که حالا که ما منتظر ظهور امام زمان سلام الله علیه - هستیم، پس دیگر بنشینیم در خانه هایمان، تسبیح را دست بگیریم و بگوییم «عجل علی فرجه» عجل با کار شما باید تعجیل بشود، شما باید زمینه را فراهم کنید برای آمدن او؛ و فراهم کردن اینکه مسلمین را با هم مجتمع کنید، همه با هم بشوید، ان شاءالله ظهور می کند ایشان جایگاه منتظران واقعی امام سجاد(ع) منتظران را برترین مردم همه روزگاران برمی شمارند: ان آفل زمان غيبته القائلون بإمامته المُنتظرون لظهور وأفضل أقل كل زمان؛ " آن كروه ازمردم عصر غیبت امام دوازدهم که امامت او را پذیرفته و منتظر ظهور او هستند، برترین مردم همه روزگاران هستند. امام صادق(ع) نیز می فرماید: طوبی الشیعهٔ قائمنا المنتظرین الظهوروفی غییه و المطیعین لهٔ فی ظهور و آولیک اولیاء الله الذین لاخوف علیهم و لا فم یخزئون؛" خوشا به حال شیعیان قائم ما که در زمان غیبتش منتظر ظهور او هستند و در هنگام ظهورش فرمان بردار او، آنان دوستان خدا هستند، همان ها که نه ترس به دل راه می دهند و نه اندوهگین می شوند.
. صحیفه امام؛ ج۱۸، ص۲۶۹. ". جزائری، ریاض الابرار فی مناقب الائمهٔ الاطهار، ۱۴۲۷، ج۳، ص۱۲۸. . ابن بابویه، کمال الدین و تمام النعمهٔ، ۱۳۹۵ق، ج ۲، ص ۳۵۷.
علاء بن سیا به از امام صادق(ع) روایت کند که فرمود: هرکس از شما به اعتقاد به این امر بمیرد؛ در حالی که منتظر آن باشد، مانند کسی است که در خیمه قائم(ع) باشد.

علائم منتظر واقعی
منتظر واقعی چند علامت دارد.
۱. معده اش به یک لقمه حرام آلوده نمی شود
۲.چشم خود را از حرام می پوشاند.
۳. گوش خود را از شنیدن برنامه های غیر خدا باز می دارد.
مهمترین وظیفه ای که باید در یک منتظر واقعی جلوه نماید این است که در رفتارش پدیدار باشد؛ همانطور که وقتی منتظر میهمان عزیزی هستید، آماده ورود وی می شوید؛ در این جا هم باید این آمادگی آشکار باشد؛ از جمله وظایف منتظرین صبر بر مصائب و مشکلات دوران غیبت است؛ در عصر غیبت، لازم است هر شیعه منتظری، در برابر مشکلات و گرفتاری ها بایستد و از موجودیت و هویت خویش دفاع کند و صبرش مغلوب حوادث نشود. امام رضا(ع) در رابطه با همراهی و ملازمت صبر و انتظار فرج فرموده اند: ما آخستان الصبر و انتظار الفرج؛ "چه قدر صبر و انتظار فرج نیکوست.
. ابن بابویه، کمال الدین، ۱۳۸۰، ج۲، ص ۵۴۸.
". انصاریان، ایمان و آثار آن، ص ۱۴۳. . فیض کاشانی، محمدمحسن بن شاه مرتضی، الوافی، ۲۶ جلد، کتابخانه امام امیرالمؤمنین علی(ع)، اصفهان، چاپ اول، ۱۴۰۶ ق، ج ۲، ص ۴۴۱."

پیامبر اکرم(ص) در این زمینه می فرماید: طوبی للصابرین فی غیبته طوبی للمتقین على مخجّتهم أولئكك وصفهم الله فى كتابه و قال الذين يؤمنون بالغيب و قال أولئك جزب الله الابان جزب الله فم النفالخون؛ خوشا به حال صبر کنندگان در دوران غیبت مهدی(ع)! آنها همان کسانی هستند که خداوند وصف ایشان را در کتاب خود آورده است آنجا که می گوید: کسانی هستند که به غیب ایمان آورده اند و همچنین آنان حزب الله هستند.
البته وظایف متعددی برعهده منتظرین در کتب مختلف از جمله در جلد دوم کتاب مکیال المکارم از سید محمدتقی موسوی اصفهانی آمده است.
. خزاز رازی، علی بن محمد، کفایهٔ الاثر فی النص علی الائمهٔ الاثنی عشر، ۱ جلد، بیدار، قم،۱۴۰۱ ق، ص ۶۰.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.

پر بازدیدترین ها

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
نیایش زیبا از نهج البلاغه

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى.
عبادت و نیایش در نهج البلاغه

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
Powered by TayaCMS