برحذر بودن از هوای نفس

27 آبان 1387, 0:0

امام صادق (علیه السلام) فرمودند: «بترسید از هواهای نفستان، همانطور که از دشمنانتان می ترسید» (چهل حدیث امام خمینی، ص 147)

قال الصادق (علیه السلام):

«احذروا اهوائکم کما تحذرون اعدائکم»

(چهل حدیث امام خمینی، ص 147)

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:

«بترسید از هواهای نفستان، همانطور که از دشمنانتان می‌ترسید»

توضیح:

«برحذر بودن از هوای نفس»

هوی به معنی دوست داشتن و میل به چیزی است؛ چه امر ممدوح یا مذموم. امام صادق (علیه السلام) در این مورد می فرماید:

«هوی دشمن عقل و مخالف حق و همنشین باطل است و نیروی هوی از شهوات است و مهمترین علامت هوی، خوردن حرام، غفلت از واجبات و کوچک شمردن مستحبات و سرگرم شدن به ملاهی است»

امام جواد (علیه السلام) نیز در پاسخ سوال کسی که از ایشان خواسته بود او را وصیتی فرماید، فرمود:

«آیا قبول می‌کنی؟»

زیرا قبول امری و تصدیق آن زمینه الزام عملی را بهتر فراهم می‌کند و این امر نقشی مهمی در ایجاد انگیزه و جهت‌گیری برای رسیدن به مقصد ایفا می‌کند. هم‌چنین قبل از بیان مخالفت با هوای نفس، نقش صبر را مطرح می‌کند و می‌فرماید:

«صبر را بالین خود قرار و بر بستر آن بیارام»

یکی از اقسام صبر، صبر بر معصیت است که انسان بر خالق هوای نفس و خواهش‌های درونی خویش پایداری و مقاومت نماید.

منبع: بی‌کران تسبیح، دکتر بتول خسروی، ص 192- 191.

جدیدترین ها در این موضوع

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست. 24 دی 1395, 23:41

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست. 23 دی 1395, 1:47

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل 23 دی 1395, 1:44

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر 23 دی 1395, 1:28

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى. 23 دی 1395, 1:26

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست 23 دی 1395, 0:15

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى. 23 دی 1395, 0:26

دعا در نهج البلاغه

دین و دنیایت را به خدا می سپارم

بگذار وقایع گذشته، دلیل و راهنمای تو در وقایع آینده و نیامده باشد که امور، همیشه به هم شبیه اند. از مردمی نباش که موعظه سودی به حالشان ندارد 23 دی 1395, 0:35

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند 23 دی 1395, 0:28