بزرگترین فضیلت حضرت علی(علیه السلام) چیست؟

27 آذر 1396, 17:21

با توجه به آیه شریفه «ما خلقت الجن و الانس الا لیعبدون و جمله معروف «کنت کنزاً مخفیاً فأجبت ان اعرف فخلقت الخلق لکى اعرف، و نظایر آن،

با توجه به آیه شریفه «ما خلقت الجن و الانس الا لیعبدون[1]» و جمله معروف «کنت کنزاً مخفیاً فأجبت ان اعرف فخلقت الخلق لکى اعرف[2]»، و نظایر آن، معلوم مى شود که انسانها براى آن که پروردگار خویش را بشناسند، آفریده شده‌اند و منظور اصلى خلقت، عرفان و شناخت خداوند است و کسب صفات و ویژگیهاى پسندیده مثل عفت و شجاعت و حلم و انجام اعمال صالحه و نیک نظیر نماز خواندن و رزوه گرفتن و جهاد کردن به ترتیب در درجه دوم و سوم از اهمیت قرار دارند و بلکه باید گفت که ارزش و اهمیت آنها در پرتو عقاید و معارف الهى و براى تقویت آنها است و بدون آن جایگاهى ندارد و مفهومى نخواهد داشت.

با توجه به این مبنا مى توان گفت که بینش توحیدى و معارف حقه الهیه معیار و ملاک فضیلت و شأن و رتبه هر شخص مى باشد. امام على(علیه السلام) نیز از این قانون کلى مستثنا نیست و لذا بزرگترین فضیلت ایشان شناخت و عرفان ایشان نسبت به خدا و اسماء و صفات اوست. در روایتى از امام حسین(علیه السلام) نقل شده که فرمودند: اى مردم، خداوند بندگان را نیافرید جز براى آن که او را بشناسند. وقتى او را شناختند، عبادت مى کنند و هنگامى که او را عبادت کردند، از رهگذر عبادت او از عبادت غیر او بى نیاز مى گردند...[3] و امام على(علیه السلام)چنان که همگان مى دانند در میدان عبادت یکه تاز میدان بودند، نمازهاى هزار رکعتى ایشان در طول شب یا شبانه روز بیانگر این مدعاست.

[1] . سوره ذاریات، آیه 56. یعنى جن و انس را نیافریدیم مگر آن که مرا عبادت کنند. مفسرین گفته اند که منظور از «لیعبدون»، «لیعرفون» است. یعنى براى آن که شناخته شوم. (ر.ک: تفسیر ابو الفتوح رازى، تصحیح یاحقى و ناصح، نشر آستان قدس رضوى، ج 18، ص 115.
[2] . یعنى گنجى پنهان بودم، دوست داشتم شناسایى شوم. لذا مخلوقات را آفریدم تا شناخته شوم. (ر.ک: شرح فصوص الحکم، قیصرى، تصحیح آشتیانى، ص 327، 328، و 336 و...).
[3] . تفسیر مبانى، ج 5، ص 75.

جدیدترین ها در این موضوع

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست. 24 دی 1395, 23:41

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست. 23 دی 1395, 1:47

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل 23 دی 1395, 1:44

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر 23 دی 1395, 1:28

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى. 23 دی 1395, 1:26

پر بازدیدترین ها

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند 23 دی 1395, 0:28

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى. 23 دی 1395, 0:26

دین و دنیایت را به خدا می سپارم

بگذار وقایع گذشته، دلیل و راهنمای تو در وقایع آینده و نیامده باشد که امور، همیشه به هم شبیه اند. از مردمی نباش که موعظه سودی به حالشان ندارد 23 دی 1395, 0:35

دعا از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه

بدان همان کسی که گنج های آسمان و زمین در اختیار اوست، به تو اجازه دعا و درخواست داده است و اجابت آن را نیز تضمین نموده، به تو امر کرده از او بخواهی تا به تو عطا کند و از او درخواست رحمت نمایی تا رحمتش را بر تو فرو فرستد. خداوند بین تو و خودش کسی قرار نداده که حجاب و فاصله باشد، تو را مجبور نساخته که به شفیع و واسطه ای پناه ببری و مانعت نشده . 23 دی 1395, 1:22