دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تالیفات آیت الله محمد طه نجف

No image
تالیفات آیت الله محمد طه نجف

نوشتارها

الف آثار فقهى:

1 - رسالة النیّة 2 - رسالة الطهاره 3. رسالة الدماء 4 - رسالة فى قدر المسافة هل هى ثماینة فراسخ امتدادیة ام اربعة

5 - رسالة من ادرک من الوقت رکعة هل هى اداء ام قضاء

6 - کتاب الزکوة:» شرح زکات «شرایع الاسلام»

7 - الانصاف فى مسائل الخلاف: تعلیقه مختصر بر «جواهر الکلام».

8 - شرح على منظومه «السید مجو العلوم» در فقه

9 - شرح بر کتاب نکاح «جواهر الکلام»

10 - تعلیقة على اللمعة

11 - رسالة فیمن تیقن الطهارة و الحدث و شک فى المتاخر منهما.

12 - رسالة فى الحدث بعد التیمّم بدلا عن الغسل: هل یلزمه اعادة التیمّم ام کیفیة الوضوء

13 - رسالة فى الاستظهار من الحیض

14 - رسالة فى عقد النکاح المردد بین الدائم و المنقطع

15 - رسالة فى التقیه

16 دو رساله در حبوه

17 رسالة فى الخارج عن محل الاقامة عمادون المسافة در کشف الاستار عن الخارج عن دار الاقامة فى الاسفار»

18 - کشف الحجاب فى استصحاب الکریة و مطلق الاستصحاب.

19 - تعلیقة على المدارک

20 - مناسک الحج

21 - نعم الزاد: رساله عملیه که در سال 1309 هـ. ق در لکنهو هند به چاپ رسید.

اصول فقه

22 - الدعائم: در اصول فقه است و محمد طه از بیست سالگى آن را به نگارش در آورد.

23 - غناء المحصلین: حاشیه بر «معالم الاصول» است.

24 - القواعد النجیفة فى مهمات الفرائد المرتضویه: حاشیه عمیقى بر «رسائل» شیخ اعظم انصارى (ره) است.

25 - کتاب فى الرجال

26 - کتاب احیاء الموات فى احوال الرواة

27 - رسالة فى احوال جده الشیخ حسین الکبیر

28 - اتقان المقال علم الرجال: این کتاب را بعد از مقدمه در رموز مصطلحه بر سه قسم مرتب کردتقات، حسان و ضعاف. مؤلف در سال 1277ق تالیف این کتاب را به پایان رساند شیخ آقا بزرگ تهرانى مى نویسد: در سال 1341ق در نجف که ایشان نیز در جلسات حضور داشت. در شبهاى ماه مبارک رمضان نزد وى مى خواندند وى تجدید نظر و تصحیح مى کرد، من هم از آن اشخاص بودم که حاضر قرائت مى شدم.

رجالى بزرگوار شیخ محمد طه نجف اول این کتاب را در زمان نگارش به نام «احیاء الموات فى احوال الرواة» نامید.

و بعد از تجدید نظر در سال 1341 هـ. ق به نام «اتقان المقال» تغییر نام داد.[22]

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

محمد طه نجف

محمد طه نجف

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
نیایش زیبا از نهج البلاغه

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
دین و دنیایت را به خدا می سپارم

دین و دنیایت را به خدا می سپارم

بگذار وقایع گذشته، دلیل و راهنمای تو در وقایع آینده و نیامده باشد که امور، همیشه به هم شبیه اند. از مردمی نباش که موعظه سودی به حالشان ندارد
عبادت و نیایش در نهج البلاغه

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند
Powered by TayaCMS