دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تدریس ملا محمد اشرفی

No image
تدریس ملا محمد اشرفی تدریس و تربیت عالمانی فرزانه

ایشان پس از تربیت نفس و بهره مندی از جوار علوی و کسب دانش و معرفت از حوزه ی مقدس نجف و بازگشت به زادگاه خویش، اشرف (بهشهر)، حضور پانزده ساله در آن و اهتمام به تدریس و تربیت طلاب، موجب رونق حوزه ی علمیه شهر، بویژه مدرسه ملا صفرعلی گردید.

رحلت حضرت آیت الله سعیدالعلماء مدیریت حوزه ی علمیه ی بابل، موجب گردید که بنابر دعوت علما و مومنان، مرحوم حجه الاسلام اشرفی، برای مدیریت و تدریس حوزه ی علمیه ی بابل ـ که دارای مرکزیت علمی در استان مازندران بود ـ به آن شهر مهاجرت کند.

حوزه ی درس ایشان به محفل علمی گرم و باشکوهی تبدیل گشت که هم به تربیت نفس و جان شاگردانش می پرداخت و هم روح تشنه و جویایی دانش آنان را سیراب می کرد. ایشان در کنار تدریس قواعد علم اصول و فقه و آموزش روش اجتهاد و تربیت مجتهدینی که مفتخر به اخذ اجازه ی اجتهاد از محضر استاد می شدند به تدریس اخلاق و تبیین اصول و مبانی سیر و سلوک نیز می پرداخت. درس های اخلاق ایشان، سازنده بود. نفس گرم و مسیحیایی مقدس اشرفی روح تازه ای به شاگردانش می بخشید و مقاصد بلند معرفت را بر ایشان می نمایاند.[40]

بنابر نقلی در سال 1315 که مقارن با رحلت جان سوز حجه الاسلام اشرفی است و قریب به چهل و پنج سال از حضور موثر و سازنده ایشان در حوزه بابل می گذشت، بیش از دو هزار نفر از طلاب در آن حوزه اشتغال به تحصیل و فراگیری علوم اسلامی داشتند.[41]

آن حکیم عارف و فقیه فرزانه، شاگردان بی شماری داشت که در مکتب پرفیض فقهی و مشی عارفانه ی او تربیت یافتند و نزد او، علوم حکمی و نهج سیر و سلوک آموختند. نام برخی از آنان چنین است:

1ـ شیخ عبدالله مازندرانی (256 ـ 1331 قمری) از رهبران مشروطیت و از همراهان مرحوم آخوند خراسانی

2 ـ شیخ علی اصغر مجتهد کلائی مازندرانی

3 ـ شیخ ولی الله مدرس بابلی

4 ـ شیخ ابوالقاسم هلی دشتی

5 ـ سیداسماعیل عمادی

6 ـ سیدحسن بهشتی (م 1345قمری)

7 ـ ملا رجبعلی سوادکوهی آلاشتی

8 ـ ملاعبدالباقی سوادکوهی آلاشتی[42]

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
نیایش زیبا از نهج البلاغه

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
عبادت و نیایش در نهج البلاغه

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند
خدايا! تو براى عاشقانت بهترين مونسى

خدايا! تو براى عاشقانت بهترين مونسى

و دلهايشان به جانب تو در غم و اندوه. اگر تنهايى آنان را به وحشت اندازد ياد تو مونسشان شود، و اگر مصائب به آنان هجوم آرد به تو پناه جويند، زيرا مى دانند زمام
Powered by TayaCMS