تفاوت ميان شيعه و محب

برگرفته از: بحارالانوار، ج 68، ص 158 و 159

امام رضا(ع) در خراسان ظاهرا وليعهد مأمون بود. جمعي از شيعيان براي ديدار آن حضرت به خراسان آمدند، ولي آن حضرت اجازه نمي داد. آنها دو ماه پي در پي روزي دو بار به در خانه آن حضرت آمده و اجازه ورود مي طلبيدند. امام هم مي فرمود: من فعلااشتغال دارم و به آنان اجازه ورود نمي داد. سرانجام آنان به دربان گفتند: از جانب ما به امام عرض کن: ما از شيعيان شما هستيم و از بلاد دور آمده ايم و مکرر اجازه خواسته ايم و جواب منفي داده ايد. اگر بدون ملاقات با شما به وطن بازگرديم نزد مردم شرمنده و سرافکنده خواهيم شد.

دربان پيام آنان را به امام ابلاغ کرد و امام فرمود: به آنان اجازه ورود بده.

آنان به محضر حضرت رسيدند و پس از احوالپرسي عرض کردند: اي پسر رسول خدا، چه شده که ما به اين بي مهري و خفت و خواري افتاده ايم و پس از آن همه بي اعتنايي و عدم اجازه شما، ديگر براي ما آبرويي نمانده، علت آن چيست؟

امام رضا(ع) فرمود: اين آيه را بخوانيد: و ما اصابکم من مصيبه فبما کسبت ايديکم و يعفو عن کثير. هر مصيبتي که به شما مي رسد به خاطر اعمالي است که انجام داده ايد و بسياري را نيز عفو مي کند. (شوري- 30)

آنان عرض کردند چرا نسبت به ما بي اعتنا هستيد؟

امام رضا(ع) فرمود: براي آنکه شما ادعا مي کنيد که از شيعيان اميرمومنان علي(ع) هستيد ولي در بيشتر اعمال با دستورهاي آن حضرت مخالفت مي نماييد... و در انجام فرايض کوتاهي مي کنيد و در رعايت حقوق برادران سستي مي کنيد، اگر شما به جاي شيعه بگوييد ما از دوستان اولياي خدا و دشمن دشمنان آنان هستيم شما را در اين قول رد نمي کنم، ولي شما ادعاي مقام ارجمند (شيعه) مي کنيد، اما ادعاي شما با اعمال شما سازگار نيست، شما راه هلاکت را مي پيماييد، مگر اينکه با توبه و انابه ضايعات گذشته خود را جبران کنيد.

آنان گفتند: ما استغفار و توبه مي کنيم، و از اين پس خود را دوستان شما و دشمن دشمنان شما مي دانيم.

امام رضا(ع) فرمود: آفرين بر شما اي برادران و دوستان من! آنگاه امام از آنان احترام شايان کرد و آنان را نزد خود نشانيد و سپس به دربان خود فرمود: چند بار از ورود آنان جلوگيري کردي؟

او عرض کرد: شصت بار. امام به او فرمود: شصت بار نزد آنان بيا و به آنان سلام کن و سلام مرا به آنان برسان، خداوند به خاطر استغفار و توبه آنان را آمرزيد و آنان و بستگان آنان را به خاطر دوستي شان با ما مشمول کرامت و لطف خاص قرار داد، و به آنان از غذاها و اموال زياد بده و گرفتاري آنان را بر طرف نما.

روزنامه كيهان، شماره 21294 به تاريخ 11/12/94، صفحه 8 (معارف)

جدیدترین ها در این موضوع

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست. 24 دی 1395, 23:41

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست. 23 دی 1395, 1:47

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل 23 دی 1395, 1:44

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر 23 دی 1395, 1:28

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى. 23 دی 1395, 1:26

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست 23 دی 1395, 0:15

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى. 23 دی 1395, 0:26

دعا در نهج البلاغه

دین و دنیایت را به خدا می سپارم

بگذار وقایع گذشته، دلیل و راهنمای تو در وقایع آینده و نیامده باشد که امور، همیشه به هم شبیه اند. از مردمی نباش که موعظه سودی به حالشان ندارد 23 دی 1395, 0:35

دعا از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه

بدان همان کسی که گنج های آسمان و زمین در اختیار اوست، به تو اجازه دعا و درخواست داده است و اجابت آن را نیز تضمین نموده، به تو امر کرده از او بخواهی تا به تو عطا کند و از او درخواست رحمت نمایی تا رحمتش را بر تو فرو فرستد. خداوند بین تو و خودش کسی قرار نداده که حجاب و فاصله باشد، تو را مجبور نساخته که به شفیع و واسطه ای پناه ببری و مانعت نشده . 23 دی 1395, 1:22