كلمات كليدي : مصحف، نسخه، قراءات، عثمان
نویسنده : حسين دانش
پس از رحلت پیامبر اکرم (ص) جمع آوری قرآن به صورت رسمی به دستور خلیفه اول و به همّت «زید بن ثابت» صورت گرفت، پیش از آن حضرت علی (ع) نیز که از همه به قرآن آشناتر بود مصحفی را تدوین نمود.
با گسترش فتوحات اسلامی در دهۀ دوم و سوم هجری و گرایش روز افزون به اسلام و علاقه زیادی که به کتابت قرآن داشتند، سبب شد تا آنها که سواد کتابت و نگارش داشتند، به اندازه توان و امکانات خویش، به کتابت قرآن همّت کرده از مصحفهای معروف و موجود در هر منطقه، استنساخ نمایند. در منابع تاریخی مواردی متعدد از وقوع اختلاف میان مسلمانان در قرائت قرآن گزارش شده و گفتهاند که این اختلافات سبب گردید تا برای حل آن، بعضی به چارهجوئی بپردازند.[1]
تشکیل گروه برای یکی کردن قرآنها (مصاحف)
پیشنهاد یکی کردن قراءات مصاحف از سوی «حذیفه» بود، عثمان نیز بر ضرورت چنین اقدامی واقف گشته، از این رو صحابه را به مشورت فرا خواند و آنها همگی بر ضرورت چنین کاری، با همه دشواریهای آن نظر مثبت دادند.
عثمان کمیتهای مرکب از چهار نفر تشکیل داد که عبارت بودند از: زید بن ثابت، عبدالله بین زبیر، سعید بن عاص و عبدالرحمن بن حارث و بعداً مجموع آنها به دوازده نفر رسید و به آنان دستور داد که چون قرآن به زبان قریش نازل شده است، آن را به زبان قریش بنویسند.
چگونگی و مراحل انجام کار
گروه توحید مصاحف در سال 25 هجری تشکیل گردید و نخستین اقدام که از سوی گروه به دستور عثمان انجام گرفت جمع آوری تمام نوشتههای قرآنی از اطراف و اکناف کشور پهناور اسلامی آن روز بود.
در این مرحله، قرآنها پس از جمع آوری و ارسال به مدینه، به دستور خلیفه سوم سوزانده و یا در آب جوش انداخته میشدند و به همین جهت عثمان را «حراق المصاحف» نامیدهاند، آخرین مرحله، ارسال مصاحف استنساخ شده به مناطق و مراکز مهم بود، با ارسال این مصاحف با هر کدام یک قاری نیز از سوی خلیفه اعزام میگشت تا قرآن را بر مردم قرائت کند.[2]
تعداد مصحفهای عثمانی
مورخان در شمار مصحفهایی که تهیه شده و به اطراف و اکناف بلاد اسلامی فرستاده شده است اختلاف دارند، «ابن ابی داود» آنها را شش جلد برشمرده که به مراکز اسلامی مکه، کوفه، بصره، شام، بحرین و یمن فرستاده شد و یک جلد نیز در مدینه نگه داشتند که آن را «اُم» و یا «امام» مینامیدند، یعقوبی در تاریخ خود دو جلد دیگر به این تعداد اضافه کرده که به مصر و الجزیره فرستاده شده است. مصحف هایی که به مناطق مختلف فرستاده شده بود در مرکز منطقه حفظ شده و از روی آن نسخههای دیگری نوشته میشد تا در دسترس مردم قرار گیرد.[3]
مشخصات کلی مصحفهای عثمانی
ترتیب مصحف عثمانی، همان ترتیبی بود که در مصحف کنونی وجود دارد و نیز با ترتیبی که در مصحفهای صحابه در آن وقت بکار برده شده بود، به خصوص با مصحف «اُبی بن کعب» تطبیق میکرد. و به مقتضای خطی که در آن وقت بین مردم عرب رایج بود از هرگونه نقطه و علامتگذاری خالی بودند.[4]
دیدگاه اهل بیت و شیعه
اجماع شیعه بر این عقیده است که آنچه امروز در دست ماست همان قرآن کامل و تمام بوده و مصحف عثمانی همان قرآنی است که هم اکنون در دست ماست و عاری از هرگونه تحریف می باشد. و به این مطلب امامان شیعه هم اشاره دارند.
مردی در حضور امام صادق (ع)، حرفی از قرآن بر خلاف آنچه مردم قرائت میکردند قرائت کرد. امام (ع) به او فرمود:
«دیگر این کلمه را به این نحو قرائت مکن و همانطور که همگان قرائت میکنند، تو نیز قرائت کن»[5]
دیدگاه حضرت علی (ع) در مورد مصحف عثمانی
حضرت علی (ع) رأی موافق خود را با برنامه توحید مصاحف به طور اجمالی اظهار کرد. ابن ابی داود از سوید بن غفله روایت کرده که حضرت علی (ع) فرمود:
«سوگند به خدا که عثمان درباره مصاحف هیچ عملی را انجام نداد مگر اینکه با مشورت ما بود»[6]
و یا در روایت دیگر فرمود:
«اگر امر مصحفها به من نیز سپرده میشد، من همان میکردم که عثمان کرد».[7]