حسن معاشرت با مردم

قال علی (ع): «خالِطُوا النَّاسَ مُخالَطَهً إن مُتُّم مَعَها بَکَوا عَلیکُم و إن عِشتُم حَنُّوا إلیکُم»(نهج البلاغه، حکمت10)

انسان موجودی فطرتاً اجتماعی است و چاره‌ای جز زندگی اجتماعی و معاشرت با دیگران ندارد؛ چراکه با زندگی اجتماعی، نیازهای مادّی و معنوی او در جامعه بهتر تأمین می‌شود.[1] گوشه‌گیری، انزوا و جدایی از جامعه، مطلوب اسلام نیست. قرآن کریم در این‌باره می‌فرماید:

«ولا تکُونُوا کالذّینَ تَفَرَّقُوا»[2]

و شما (مسلمانان) مانند کسانی نباشید که راه تفرقه و جدایی را در پیش گرفتند.

یکی از آداب اسلامی، حسن معاشرت با مردم است؛ که در اسلام به آن تأکید شده است. برای بشر ارتباط و معاشرت با دیگران یک ضرورت و خواسته فطری است و نحوه ارتباط با دیگران می‌تواند خوب بودن و یا بد بودن آن‌را تعیین کند. اگر این ارتباط و معاشرت با دیگران، براساس اعتقادات الهی و پا‌یبندی به ارزشهای انسانی باشد، ترقّی و سعادت انسان را به‌دنبال خواهد داشت و این دارای ارزش کمی نیست؛ چراکه کمال هر انسانی در رسیدن به اهداف والای انسانی است. بنابراین انسان باید براساس یک معیار صحیح و سالم با دیگران معاشرت کند.[3]

حضرت علی (ع) در حدیث فوق، یک معیار کلّی به‌‌دست انسان داده، که طوری با مردم معاشرت داشته باش که تا در میان آنها زندگی می‌کنی به معاشرت با تو رغبت داشته باشند و اگر روزی از دنیا رفتی به‌خاطر از دست دادنت، بر تو بگریند؛ نه این‌که خوشحال باشند. انسان باید طوری با مردم زندگی کند که دیگران از دست و زبان او آسوده باشند. کمک‌کار، دلسوز و غمخوار مردم باشد و تا آنجایی که در توان دارد در یاری کردن آنان کوتاهی نکند.

[1]. مصباح یزدی، محمدتقی؛ اخلاق در قرآن، قم، موسسه آموزشی وپژوهشی امام خمینی، چاپ دوم،1380هش، ج 3، ص51
[2]. آل عمران /105
[3]. مصباح یزدی، محمد تقی، پند جاوید، قم، موسسه آموزشی وپژوهشی امام خمینی، 1380هش، ج2، ص27

مطلب مکمل

کتاب سازمان‌های مردم نهاد

هدف کلی این تحقیق استخراج راهکارهای ممکن در ایجاد و تقویت زمینه‌های لازم نظارت سازمان‌های غیر دولتی بر تبلیغ و ترویج پیام دینی است؛ اهداف فرعی این تحقیق عبارتنداز: ترسیم وضعیت موجود سازمان‌های غیر دولتی فعال در حوزه فرهنگی‌دینی، شناخت نوع رابطه دولت و سازمان‌های غیر دولتی فعال در حوزه فرهنگی دینی در نظارت بر تبلیغ و ترویج پیام های دینی، شناخت نوع رابطه سازمان‌های غیر دولتی در امر نظارت بر تبلیغ و ترویج پیام‌های دینی با یکدیگر، شناخت موانع موجود در نظارت سازمان‌های غیر دولتی بر تبلیغ و ترویج پیام‌های دینی است. 15 فروردین 1397, 23:20

جدیدترین ها در این موضوع

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست. 24 دی 1395, 23:41

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست. 23 دی 1395, 1:47

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل 23 دی 1395, 1:44

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر 23 دی 1395, 1:28

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى. 23 دی 1395, 1:26

پر بازدیدترین ها

دعا در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست 23 دی 1395, 0:15

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى. 23 دی 1395, 0:26

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند 23 دی 1395, 0:28