حفظ حرمت آبروی ديگران

يكي از آموزه‌هاي مهم تربيتي كه مورد تاكيد مكتب انسان‌ساز اسلام قرار دارد ضرورت حرمت آبروي ديگران است. اين موضوع آنقدر مهم است كه تجاوز به آبروي ديگران جزو بزرگ‌ترين گناهان محسوب شده و از طرف خداوند وعده عذاب اليم داده شده است. در اين مكتب آبروي مسلمان همچون مال و خون او بر مسلمانان ديگر حرام شمرده شده است. طبق تعاليم ديني اسلام نزديكترين وضعي كه بنده به كفر پيدا مي‌كند آن است كه با فردي برادر ديني باشد و لغزش‌ها و خطاهاي او را شماره كند تا روزي او را به آنها سرزنش نمايد. «مع الاسف با وجود تاكيدات موكد اسلام و نهي شديد نبي گرامي و ائمه اطهار (عليهم السلام) و با وجود گذشت بيش از ربع قرن از برقراري نظام مقدس اسلامي بايد اذعان نمود، ريختن آبروي ديگران امروزه به يك فرهنگ و عادت ناپسند بين اكثريت مردم درآمده است. يكي تمرين و مجاهدت خود ماست و ديگري هم آموزش‌هاي اخلاقي كه به‌وسيله آموزش و پرورش، مراكز تربيتي و مراكز علمي و آموزشي بايد در همه سطوح به انسانها تعليم داده شود. ازآنجايي كه گفته شده است مردم بر آيين حكمرانان خويشند، لذا وظيفه مسئولان و دولتمردان در پرداختن به خويش بيش از ساير افراد جامعه است. همچنانكه پيامبر گرامي اسلام «ص» فرمود: اگر علما و حكمرانان اصلاح شوند جامعه نيز اصلاح خواهد شد. مسئولان و دولتمردان بايد تمرين كنند تا باور كنند تريبونهاي گوناگون نظام كه به عنوان امانت دست آنهاست نبايد به ابزاري براي تخريب رقيبان و زير سوال بردن زحمات ديگران تبديل شود. اثبات حقانيت خويش به قيمت تخريب ديگران نمي‌تواند عملي اخلاقي واسلامي باشد. جلسات، سخنراني‌ها، همايش‌ها، مصاحبه‌ها و خطابه‌ها نبايد به فرصتي براي عرض اندام افراد ضعيف النفس و كوبيدن رقيبان درآيد. كسب محبوبيت و موقعيت نبايد به قيمت مخدوش نمودن چهره ديگران تمام شود. مسئولان احزاب كه در واقع همان مسئولان ديروزي يا دولتمردان فردا هستند، بايد در عمل و منش خويش مبلغ و منادي فضيلت‌ها و ارزش‌هاي انساني بوده كه در آن صورت نمي‌توانند براي رسيدن به قدرت از هر ابزاري همچون تهمت، افترا، دروغ و توهين براي تخريب چهره مسئولان و زير سوال بردن عملكرد آنها استفاده نمايند. از اين شيوه ناپسند هيچ كس سود نمي‌برد، چرا كه اگر اين رفتار ضد اخلاقي نهادينه شود همه از اين ابزار عليه رقيبان استفاده خواهند كرد و در آن صورت اين ابزار تبديل به شمشير دو لبه كه روزي با ما و روزي ديگر عليه ماست، خواهد شد. جلب «مشاركت مردم» و كسب «اعتماد ملي» با چنگ انداختن به چهره دولتمردان و سياه نمايي عملكرد آنان به دست نمي‌آيد بلكه زماني اين امر محقق مي‌شود كه مردم به صداقت گفتار ما و به درستي راه ما اعتماد پيدا كنند.


مقاله
جمع آوری و تدوین	رسول غفارپور

مقاله

جمع آوری و تدوین

رسول غفارپور

جدیدترین ها در این موضوع

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست. 24 دی 1395, 23:41

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست. 23 دی 1395, 1:47

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل 23 دی 1395, 1:44

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر 23 دی 1395, 1:28

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى. 23 دی 1395, 1:26

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست 23 دی 1395, 0:15

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى. 23 دی 1395, 0:26

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند 23 دی 1395, 0:28

دین و دنیایت را به خدا می سپارم

بگذار وقایع گذشته، دلیل و راهنمای تو در وقایع آینده و نیامده باشد که امور، همیشه به هم شبیه اند. از مردمی نباش که موعظه سودی به حالشان ندارد 23 دی 1395, 0:35

دعا از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه

بدان همان کسی که گنج های آسمان و زمین در اختیار اوست، به تو اجازه دعا و درخواست داده است و اجابت آن را نیز تضمین نموده، به تو امر کرده از او بخواهی تا به تو عطا کند و از او درخواست رحمت نمایی تا رحمتش را بر تو فرو فرستد. خداوند بین تو و خودش کسی قرار نداده که حجاب و فاصله باشد، تو را مجبور نساخته که به شفیع و واسطه ای پناه ببری و مانعت نشده . 23 دی 1395, 1:22