دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

حقوق شهروندی

حقوق شهروندی اصل برائت ‌دکتر غفور خوئینی‌ اصل سی و هفتم قانون اساسی، بر اصل بسیار با اهمیت برائت تأکید می‌ورزد. این اصل که در نظام حقوقی اسلام از جایگاه بسیار والایی برخوردار است، در مقام بیان این معناست که در مواردی که در حکمی شک داشتیم، باید در مقام عمل به آن ترتیب اثر ندهیم و خود را موظف به آن ندانیم...
No image
حقوق شهروندی
حقوق شهروندی اصل برائت ‌دکتر غفور خوئینی‌ اصل سی و هفتم قانون اساسی، بر اصل بسیار با اهمیت برائت تأکید می‌ورزد. این اصل که در نظام حقوقی اسلام از جایگاه بسیار والایی برخوردار است، در مقام بیان این معناست که در مواردی که در حکمی شک داشتیم، باید در مقام عمل به آن ترتیب اثر ندهیم و خود را موظف به آن ندانیم. بنابراین، اگر کسی متهم به جرمی بود و هیچ دلیلی بر اثبات جرم او در دست نبود، به لحاظ فقدان دلیل باید حکم به برائت او صادر کرد. اصل برائت در جایی کاربرد دارد که تکلیفی در مرحله‌ واقع وجود داشته باشد اما دلیلی برای احراز و پی بردن به آن نداشته باشیم و در مقام عمل و در مرحله‌ ظاهر برای معافیت از الزام و تکلیف و آثار آن، بنا را بر نبودن تکلیف بگذاریم. ‌* مجرای اصل برائت‌ شرط مهم اجرای اصل برائت در هر موردی است که نسبت به حکم شک داریم و پس از فحص و جست‌وجوی وجود دلیل، از دسترسی بدان مأیوس می‌شویم. در این صورت حکم ظاهری همان برائت خواهد بود. اگر مستند اصل برائت را دلایلی چون قرآن و سنت دانستیم که اصطلاحاً ادله‌ لفظی هستند، در این صورت بدان برائت شرعی خواهیم گفت و اگر دلیل آن حکم عقل باشد،‌ برائت عقلی؛ که هر کدام آثار خاص خود را دارد که در کتاب‌های مبسوط اصولی بدان پرداخته می‌شود. در هر صورت، منشأ شک یا فقدان نص است یا اجمال نص و یا تعارض دو نص که مجموعاً صورت‌های مختلف شک در تکلیف 18 فرض می‌شود که 6 صورت شک در تعیین وجوب و حرمت با علم اجمالی به وجود یکی از آن‌ها محل جریان اصل تخییر و بقیه 12 صورت، محل جریان اصل برائت است. 8 صورت مهم که مجری اصل برائت‌اند، عبارت‌اند از: 1- شبهه‌ حکمیه تحریمیه، به علت فقدان نص 2- شبهه‌ حکمیه تحریمیه، به علت اجمال نص ‌ ‌3- شبهه‌ حکمیه تحریمیه، به علت تعارض در نص 4- شبهه‌ موضوعیه‌ تحریمیه‌ 5- شبهه‌ حکمیه وجوبیه، به علت فقدان نص‌ ‌6- شبهه‌ حکمیه وجوبیه، به علت اجمال نص 7- شبهه‌ حکمیه وجوبیه، به علت تعارض در نص 8- شبهه‌ حکمیه وجوبیه اصل برائت به عنوان یک اصل عقلی و شرعی که مورد تأکید فقهای عظام قرار گرفته و منبعث از دلایل فراوان شرعی و عقلی است، منحصر به نظام حقوقی اسلام نبوده بلکه در دیگر مجامع و نظام‌های حقوقی سایر کشورها نیز کاربرد داشته و مورد تأکید است. این اصل در نظام حقوقی کشورمان نیز در قانون اساسی، ماده‌ دوم قانون مجازات اسلامی، ماده‌ 356 آیین دادرسی مدنی و ماده‌ 1257 قانون مدنی مورد توجه و تأکید قانون‌گذار قرار گرفته است. برخی از حقوقدانان1 بر این باورند که مورد اصل برائت در حقوق موضوعه سه قسم است: یک، جهل عام به قانون (این قسم مربوط به تاریخ حقوق اسلام است و در حقوق جدید ایران دیده نمی‌شود) دو، جهل به مواد مقنن به علت اجمال یا تعارض قوانین که این یک بحث کلی است. سه، شک در اشتغال ذمه که این یک بحث جزئی است. ماده 356 قانون آیین دادرسی مدنی 2 هر سه مورد بالا را فرا می‌گیرد: اگر کسی مدعی حق یا دینی بر دیگری باشد آن را اثبات کند والا مطابق این اصل، حکم به برائت مدعی علیه داده خواهد شد.> به نظر می‌رسد محل جریان اصل برائت همان مواردی بود که در 8 صورت کلی بیان شد و موارد مذکور باید تطبیق به موارد کلی ذکر شده داده شود که در صورت انطباق قابل عمل و استناد خواهد بود. از این رو، چنانچه مراد نویسنده محترم از سه قسم انطباق با موارد مقبول در مباحث اصولی باشد، بلااشکال خواهد بود.
روزنامه اطلاعات

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.

پر بازدیدترین ها

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند
نیایش زیبا از نهج البلاغه

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى.
دین و دنیایت را به خدا می سپارم

دین و دنیایت را به خدا می سپارم

بگذار وقایع گذشته، دلیل و راهنمای تو در وقایع آینده و نیامده باشد که امور، همیشه به هم شبیه اند. از مردمی نباش که موعظه سودی به حالشان ندارد
دعا از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه

دعا از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه

بدان همان کسی که گنج های آسمان و زمین در اختیار اوست، به تو اجازه دعا و درخواست داده است و اجابت آن را نیز تضمین نموده، به تو امر کرده از او بخواهی تا به تو عطا کند و از او درخواست رحمت نمایی تا رحمتش را بر تو فرو فرستد. خداوند بین تو و خودش کسی قرار نداده که حجاب و فاصله باشد، تو را مجبور نساخته که به شفیع و واسطه ای پناه ببری و مانعت نشده .
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
Powered by TayaCMS