حقوق عمومی

حقوق عمومي، دولت – كشور، استخدام

نویسنده : عبدالصمد جودتی استیار

به مقررّاتی که بر روابط دولت و مأموران او با مردم نظارت کرده و تشکیلات دولتی را سامان می‌بخشد، حقوق عمومی گفته می‌شود.

بنابراین به مقررّات حاکم بر تشکیلات دولت و روابط نهادهای وابسته به آن با مردم حقوق عمومی اطلاق میشود، روابطی که در آن سازمان‌های حکومتی در مقام اعمال حقّ حاکمیِت و اجرای اقتدار عمومی نقش‌آفرینی می‌کنند.

در این رشته از علم حقوق مسائلی بررسی می‌شود که با جامعه، گروه‌ها و افراد تشکیل دهندۀ آن و نیز با «دولت – کشور»(1) به معنای وسیع کلمه ارتباط دارند. حقوق عمومی علاوه بر دولت و حکومت و رژیم سیاسی حاکم و سازمان‌های سیاسی، به مسائلی از قبیل ادارۀ عمومی، استخدام، روابط مالی و مالیاتی، قواعد حاکم بر روابط بین دولت‌ها می‌پردازد و امروزه بنا به تعابیر وسیع‌تر حتّی از حقوق کار و حقوق جزا و نظائر آن نیز بحث می‌نماید. همه مباحثی که از زوایای گوناگون، موضوعات آنها با منافع عموم و جامعه اصطکاک پیدا می‌کنند، موضوع بحث حقوق عمومی می‌باشد.

تقسیمات

به طور کلّی حقوق عمومی را می‌توان به چند شاخه تقسیم نمود:

الف) حقوق اساسی

ب) حقوق اداری

ج) حقوق مالی

د) حقوق جزا

ه) حقوق کار

و) آئین دادرسی کیفری

ض) آئین دادرسی مدنی

برای توضیح بیشتر به مدخل های مربوطه مراجعه فرمائید.

منابع :

1) کاتوزیان، ناصر؛ مقدمه علم حقوق و مطالعه در نظام حقوقی ایران، تهران،نشر دادگستر، 1379، چاپ پنجم، صص 99-82.

2) قاضی، ابوالفضل؛ حقوق اساسی و نهادهای سیاسی، تهران، انتشارات دانشگاه تهران، 1375، چاپ ششم، ج 1، صص 5 -4.

-----------------------------------------------------------

1) «دولت – کشور» اصطلاح پیش‌رفتۀ «دولت – شهر» است که مفهوم حکومت و نیز مفهوم ملّت در آن جای دارد که هر دو در سرزمین واحدی به سر می‌برند.


مقاله
نویسنده	عبدالصمد جودتی استیار
جایگاه در درختواره	حقوق عمومی - حقوق اساسی

مقاله

نویسنده

عبدالصمد جودتی استیار

جایگاه در درختواره

حقوق عمومی - حقوق اساسی

جدیدترین ها در این موضوع

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست. 24 دی 1395, 23:41

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست. 23 دی 1395, 1:47

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل 23 دی 1395, 1:44

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر 23 دی 1395, 1:28

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى. 23 دی 1395, 1:26

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست 23 دی 1395, 0:15

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى. 23 دی 1395, 0:26

دعا در نهج البلاغه

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند 23 دی 1395, 0:28

خدايا! تو براى عاشقانت بهترين مونسى

و دلهايشان به جانب تو در غم و اندوه. اگر تنهايى آنان را به وحشت اندازد ياد تو مونسشان شود، و اگر مصائب به آنان هجوم آرد به تو پناه جويند، زيرا مى دانند زمام 23 دی 1395, 0:20