خردنامه صدرا منتشر شد

پنجاه و سومین شماره فصلنامه علمی ـ‌ پژوهشی "خردنامه صدرا" با مقاله‌های متنوع در حوزه فلسفه اسلامی منتشر شده است.

به گزارش خبرگزاری مهر، سرمقاله این شماره ضمن بازنگری در پایه‌های تفکر فلسفی در طول تاریخ، به آسیب‌های دوران تجدد که توسط برخی فیلسوفان اروپایی از جمله هیوم و کانت به بنیان معرفت فلسفی وارد آمده، اشاره دارد: امروز کمسودی فلسفه‌های غربی، روشنفکران آنان را به اندیشه واداشته که گاه گمشده خود را در فلسفه اسلامی می‌طلبد؛ با این حال برخی میراثداران فلسفه اصیل اسلامی در حوزه و دانشگاه سرمایه‌خود را رها و بدنبال سراب اندیشه این و آن می‌افتند و در نتیجه فرزندان ابن‌سینا و ملاصدرا مبلّغ مکاتب گوناگون بیگانه می‌گردند.

وی در پایان سرمقاله خود، با تأکید بر لزوم آگاهی فلسفه پژوهان کشورمان از سیر افکار فلسفی و مکاتب و منابع دیگر، آنها را به همّت گماردن بر اصلاح و پربارسازی فلسفه اسلامی و حکمت متعالیه دعوت کرده است.

آخرین شماره فصلنامه «خردنامه صدرا»، مقالات «مرزبندی روش‌شناسانه میان دانش موجود بما هو موجود و دانش مفارقات» از «دکتر سید صدرالدین طاهری»، «ابن‌سینا و اتحاد عاقل و معقول» از «دکتر غلامحسین خدری»، «ارزیابی علم خدا در اندیشه سهروردی» از «دکتر منصور ایمانپور» و «سیاست و حکومت در حکمت متعالیه» از «دکتر محمدعلی نویدی»، را شامل می‌شود.

و از دیگر مقالات تخصصی چاپ شده در این فصلنامه می‌توان به «مقایسه موضوع، روش و مقصد فلسفه از نگاه ملاصدرا و هیدگر» از «دکتر محمدرضا اسدی»، «بررسی تطبیقی تأویل ملاصدرا و هرمنوتیک هیدگر» از «دکتر محمدبیدهندی»، «بازنگری در تعیین محدوده علم حضوری و علم حصولی» از «سید احمد غفاری قره‌باغ» و «حرکت جوهری از عزیزالدین نسفی تا صدرالدین شیرازی» اثر مشترک «دکتر داود فیرحی» و «مهدی فدائی مهربان» اشاره کرد.

بخش پایانی فصلنامه نیز همچون شماره‌های پیشین، به معرفی کتب فلسفی و ترجمه انگلیسی برخی مقالات منتخب اختصاص یافته است.

پنجاه و سومین شماره فصلنامه «خردنامه صدرا» در حوزه فلسفه اسلامی، توسط انتشارات بنیاد حکمت اسلامی صدرا و با صاحب امتیازی و مدیر مسئولی سید محمدخامنه‌ای، به بهای 1000 تومان به چاپ رسیده است.

منبع:

www.mehrnews.com/fa

جدیدترین ها در این موضوع

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست. 24 دی 1395, 23:41

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست. 23 دی 1395, 1:47

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل 23 دی 1395, 1:44

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر 23 دی 1395, 1:28

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى. 23 دی 1395, 1:26

پر بازدیدترین ها

دعا در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست 23 دی 1395, 0:15

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى. 23 دی 1395, 0:26

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند 23 دی 1395, 0:28