درسی دیگر از بزرگمرد تاریخ شهادت

یکی از مهمترین ساز و کارهای دفاعی روانی که سبب رشد و تعالی شخصیت انسان می‌شود ساز و کار همانندسازی است. به این ترتیب که کودک در دوران پیش از مدرسه با والد همجنس خود همانندسازی می‌کند. پسر از پدر خود سرمشقی برای مرد بودن، شوهر بودن و پدر بودن را فرا می‌گیرد. دختر نیز از مادر خود سرمشقی را برای زن بودن، همسر بودن و مادر بودن را فرا می‌گیرد. اگر در این همانندسازی اشکالی وجود داشته باشد رشد شخصیت به مشکل بر می‌خورد.
روند همانندسازی در دوران مدرسه و پس از آن نیز با سرمشق هایی که کودک از آموزگار، دبیر و افراد مطرح در جامعه فرا می‌گیرد ادامه پیدا می‌کند. در صورتی که کودک سرمشقی برای نمونه برداری جهت همانندسازی نداشته باشد و یا نمونه‌های بدی همچون افراد ضداجتماعی و مجرم سرمشق او قرار گیرند، هویت منفی پیدا می‌کند. یعنی با هرآنچه جامعه به عنوان «خوب» توصیه می‌کند از در جنگ و ناسازگاری در می‌آید و خود تبدیل به موجود ضد اجتماعی و مجرم می‌شود. بنابراین اگر بتوان هرچه بیشتر سرمشق‌های خوب در اختیار کودکان و نوجوانان قرار داد، آنان نیز همانندسازی‌های مثبت تر و سازنده تری خواهند داشت. ایام محرم یکی از بهترین فرصت‌ها را برای این امر در اختیار می‌گذارد.

هرچه حضرت امام حسین(ع) به عنوان سرمشقی واقعی برای آزادگی، شجاعت، رشادت، فداکاری و خداپرستی بیشتر مطرح شود، همانندسازی نوجوانان و کودکان نیز با او بیشتر خواهد شد. این یکی از عمده ترین وجوه تفاوت فرهنگی ما با جوامع غربی یا غربگراست. به همین دلیل است که مراسم سوگواری ماه محرم نه تنها یک آئین مذهبی، بلکه آئینی در جهت پرورش شخصیت سالم و پرهیز از آسیب شناسی روانی در دوران جوانی و میانسالی است. البته باید بر حسب ظرفیت‌های ذهنی کودک و نوجوانان این نمونه برداری را در نظر داشت. هرچه سن کودک کمتر باشد به روشهای ساده‌تری برای دریافتن منظور احتیاج دارد. برای نمونه کودکان پیش دبستانی و دبستانی با فیلم‌های کارتون و نوجوانان با فیلم‌های سینمایی که در آنها شمه ای از ویژگی‌های والای حضرت امام حسین(ع) نمایش داده می‌شود و نوجوانان بزرگسال‌تر با حضور مستقیم تر در مراسم سوگواری می‌توانند به این همانندسازی ارزنده نائل شوند. در واقع برای یافتن راههایی جهت ارتقای سلامت روان جامعه چنین سرمشق‌های ارزنده‌ای را در اختیار داریم.

جدیدترین ها در این موضوع

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست. 24 دی 1395, 23:41

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست. 23 دی 1395, 1:47

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل 23 دی 1395, 1:44

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر 23 دی 1395, 1:28

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى. 23 دی 1395, 1:26

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست 23 دی 1395, 0:15

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى. 23 دی 1395, 0:26

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند 23 دی 1395, 0:28

دین و دنیایت را به خدا می سپارم

بگذار وقایع گذشته، دلیل و راهنمای تو در وقایع آینده و نیامده باشد که امور، همیشه به هم شبیه اند. از مردمی نباش که موعظه سودی به حالشان ندارد 23 دی 1395, 0:35

دعا از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه

بدان همان کسی که گنج های آسمان و زمین در اختیار اوست، به تو اجازه دعا و درخواست داده است و اجابت آن را نیز تضمین نموده، به تو امر کرده از او بخواهی تا به تو عطا کند و از او درخواست رحمت نمایی تا رحمتش را بر تو فرو فرستد. خداوند بین تو و خودش کسی قرار نداده که حجاب و فاصله باشد، تو را مجبور نساخته که به شفیع و واسطه ای پناه ببری و مانعت نشده . 23 دی 1395, 1:22