دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

دوام طهارت و ادامه رزق

حضرت رسول اکرم (ص) فرمود: «دائماً با طهارت باش تا روزیت ادامه پیدا کند» (برگرفته از: مبادی اخلاق در قرآن، آیت الله جوادی آملی)
دوام طهارت و ادامه رزق
دوام طهارت و ادامه رزق

قال رسول الله (ص):

«اَدِمِ الطّهارة یُدیمُ عَلَیکَ الرِّزْقُ»

(بحارالانوار، ج 1، 105، ص 16)

حضرت رسول اکرم (ص) فرمود:

«دائماً با طهارت باش تا روزیت ادامه پیدا کند»

(برگرفته از: مبادی اخلاق در قرآن، آیت الله جوادی آملی)

توضیح:

«دوام طهارت و ادامه رزق»

یکی از اصحاب رسول اکرم (ص) نزد آن حضرت از تنگدستی شکایت کرد. آن حضرت فرمود:

«اگر دائماً با طهارت باشی، روزی تو ادامه می‌یابد»

خداوند که رازق است بر طبق مصلحت، برای برخی، روزی زیاد و برای بعضی، روزی کم مقدر می‌کند؛ ولی انسان طاهر و پاکدامن را تهی‌دست نمی‌گذارد و روزی او را تأمین می‌کند. البته از آنجا که آلودگی «درکات» دارد، طهارت نیز «درجات» خواهد داشت؛ بنابراین رزق هم اقسامی پیدا می‌کند.

این حدیث، معارف زیادی را در بر دارد. معنای دوام طهارت تنها این نیست که انسان، همیشه با وضو باشد؛ وضوی دائم یکی از اقسام طهارت است؛ مثلاً کسی که اهل کار و کسب نیست، طاهر نیست. چون برای کسی که بخواهد خود و عایله خود را تأمین کند، کسب واجب است و او هرگز آلودگیِ ترک کسب را نمی‌تواند با وضوی دایمی‌ ترمیم کند. چون دائم الوضو بودن، کاری مستحب و ترک کسب، کاری حرام است و حرام را نمی‌شود با مستحب جبران کرد. اگر کسی دائم الطهارة باشد، اولاً وظیفه‌های فقهی خود را می‌شناسد و آنگاه به آنها عمل می‌کند. کاسب طاهر، حلال می‌خرد و حلال می‌فروشد و احتکار، گران فروشی و کم‌فروشی نمی‌کند.

«وَیْلٌ لِّلْمُطَفِّفِینَ الَّذِینَ إِذَا اکْتَالُواْ عَلَى النَّاسِ یَسْتَوْفُونَ وَإِذَا کَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ یُخْسِرُونَ»[1]

منبع: مبادی اخلاق در قرآن، جوادی آملی (آیت الله)، عبدالله؛ ص 189.

  • [1] .مطففین، 3-1.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
نیایش زیبا از نهج البلاغه

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
دین و دنیایت را به خدا می سپارم

دین و دنیایت را به خدا می سپارم

بگذار وقایع گذشته، دلیل و راهنمای تو در وقایع آینده و نیامده باشد که امور، همیشه به هم شبیه اند. از مردمی نباش که موعظه سودی به حالشان ندارد
عبادت و نیایش در نهج البلاغه

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند
Powered by TayaCMS