دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

رزق و روزی

از توکل تو همین بس که یقین داشته باشی رزق و روزی تو فقط به دست خداوند است و غیر خدا را مجری رزق و روزی خودت ندانی.
رزق و روزی
رزق و روزی

رزق و روزی

قال علی (ع) : « حَسبُکَ مِن تَوَکُّلِکَ أَن لاتری لِرزقِکَ مُجرِیاً إلاّ اللهُ سُبحانَه » (تصنیف غرر الحکم و درر الکلم ، حدیث 9182)

انسان باید توجه داشته باشد که رزق و روزی هر کسی به دست خداوند است و هیچ کس قادر نیست، رزق و روزی او را قطع کند. در روایات نیز وارد شده که همان‌گونه که اجل و مرگ هر کسی مقدّر شده، رزق و روزی او نیز مقدّر شده است. البته معنای این سخن این نیست که انسان برای رزق و روزی خود هیچ گونه تلاشی نکند. بلکه انسان باید با توکل بر خدا برای به دست آوردن یک زندگی آبرومند، تلاش کند. خداوند در قرآن کریم می‌فرماید :

« إنَّ الله هو الرّزاقُ ذو القّوه المَتین »[1]

همانا خداوند روزی دهنده است که دارای قدرت ابدی می‌باشد.

سعدی می‌گوید: یکی را شنیدم از پیران مربّی که مریدی را گفت : ای پسر! چندان که تعلّقِ خاطرِ آدمی‌زاد به روزی است، اگر به روزی ده بود ، به مقام، از ملائکه گذشتی.[2]

آری انسان باید توجه داشته باشد که روزی دهنده، خداوند است. همه بندگان خدا، چه گنهکاران و چه نیکوکاران روزی خور خداوند مهربان هستند.

حضرت امام صادق (ع) از پیامبر گرامی اسلام روایت کرده که می‌فرمایند :

« الخلقُ عیالُ اللهِ »[3]

مخلوقات همه روزی خور خداوند و محتاج به او هستند.

از جمله اوصافی که در قرآن کریم برای خداوند آورده شده است، خیر الرازقین است. خداوند در قرآن می‌فرماید :

« قل إنّ ربّی یَبسُطُ الرِّزقَ لمَن یَشاءُ مِن عِبادِهِ وَ یَقدِرُ لَهُ و ما أنفَقتُم مِن شئٍ فهُوَ یَخلِفُهُ و هو خیرُ الرّازِقین»[4]

بگو: خدای من هر که را از بندگان بخواهد، وسیع یا تنگ روزی می‌گرداند و هر چه در راه خدا انفاق کنید، عوض آن را به شما می‌بخشد و او بهترین روزی دهنده است.

از عارفی پرسیدند: چرا خداوند خود را به عنوان «خیرالرازقین»، ستوده است؟ گفت : زیرا هر کس نعمت او را کفران کند، رزق و روزیش را قطع نمی‌کند.[5]

بنابراین انسان باید همواره با توکّل و اطمینان به خدا دست نیاز خویش را به سوی او دراز کند و از او بخواهد که او بهترین روزی دهنده است.

    پی نوشت:
  • [1] - ذاریات / 58
  • [2] - رحمتی شهرضا ، محمد ، گنجینه معارف ، قم ، صبح پیروزی ، چاپ ششم ، 1387هش ، ج1 ، ص 518
  • [3] - کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم ، ج2، ص164 ، باب الاهتمام بامور المسلمین
  • [4] - سبا / 39
  • [5] - گنجینه معارف ، ج1 ، ص 518

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
نیایش زیبا از نهج البلاغه

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
عبادت و نیایش در نهج البلاغه

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند
خدايا! تو براى عاشقانت بهترين مونسى

خدايا! تو براى عاشقانت بهترين مونسى

و دلهايشان به جانب تو در غم و اندوه. اگر تنهايى آنان را به وحشت اندازد ياد تو مونسشان شود، و اگر مصائب به آنان هجوم آرد به تو پناه جويند، زيرا مى دانند زمام
Powered by TayaCMS