رسیدن به مقام خشنودی پروردگار

خشنودی خدا

لقمانُ عليه السلام‏- لابْنِهِ-: يا بُنَيَّ مَن يُرِدْ رِضوانَ اللَّهِ يُسخِطْ نفسَهُ كثيراً، ومَن لا يُسخِطْ نفسَهُ لا يَرضى‏ بهِ..[1]

لقمان عليه السلام‏- به فرزندش- فرمود: فرزندم! كسى كه خشنودى خدا را بخواهد، نفْس خود را زياد ناخشنود مى‏ كند و هركه نفْس خويش را ناخشنود نكند، خدا را خشنود نسازد.

خشنودی خدا

الإمامُ عليٌّ عليه السلام: ‏ثلاثٌ يُبلِغْنَ بالعَبدِ رِضوانَ اللَّهِ: كَثرَةُ الاستِغفارِ، وخَفْضُ الجانِبِ، وكَثرَةُ الصَّدَقَةِ [2]

امام على عليه السلام: سه چيز است كه بنده را به خشنودى خدا مى‏رساند: استغفار زياد، فروتنى، و صدقه دادن زياد.

اذیت کردن بدن

الإمامُ عليٌّ عليه السلام: مَن أسخَطَ بَدَنَهُ أرضى‏ رَبَّهُ، ومَن‏ لَم يُسخِطْ بَدَنَهُ عَصى‏ رَبَّهُ. [3]

امام على عليه السلام: هركه بدن خود را ناخشنود سازد پروردگارش را خشنود كند و هركه‏ بدن خود را ناخشنود نكند پروردگارش را نافرمانى كرده باشد. .

چهار چیز در دل چهار چیز نهفته است

‏الإمامُ عليٌّ عليه السلام: ‏إنّ اللَّهَ تباركَ وتعالى‏ أخفى‏ أربَعةً في أربَعةٍ: أخفى‏ رِضاهُ في طاعَتِهِ فلا تَستَصغِرَنَّ شيئاً مِن طاعَتِهِ فرُبّما وافَقَ رِضاهُ وأنتَ لا تَعلَمُ ..[3]

امام على عليه السلام: خداوند تبارك و تعالى چهار چيز را در دل چهار چيز نهفته است: ... خشنودى خود را در طاعتش نهفته است؛ پس هيچ طاعتى از او را خُرد مشمار؛ زيرا، بسا كه آن طاعت با خشنودى خدا همراه باشد و تو بى‏خبر باشى.

الإمامُ زينُ العابدينَ عليه السلام: إنَّ أرضاكُم عِندَ اللَّهِ أسبَغُكُم على‏ عِيالِهِ.[5]

امام زين العابدين عليه السلام: همانا مرضى ‏ترين شما نزد خداوند كسى است كه خانواده خود رابيشتر در گشايش و رفاه قرار دهد.

منابع:

بحار الأنوار: 70/ 78/ 13.

بحار الأنوار: 70/ 78/ 13.

بحار الأنوار: 70/ 312/ 11.

الخصال: 209/ 31.

بحار الأنوار: 78/ 136/ 13.

منبع:پژوهه تبلیغ

جدیدترین ها در این موضوع

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست. 24 دی 1395, 23:41

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست. 23 دی 1395, 1:47

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل 23 دی 1395, 1:44

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر 23 دی 1395, 1:28

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى. 23 دی 1395, 1:26

پر بازدیدترین ها

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند 23 دی 1395, 0:28

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى. 23 دی 1395, 0:26

دین و دنیایت را به خدا می سپارم

بگذار وقایع گذشته، دلیل و راهنمای تو در وقایع آینده و نیامده باشد که امور، همیشه به هم شبیه اند. از مردمی نباش که موعظه سودی به حالشان ندارد 23 دی 1395, 0:35

دعا از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه

بدان همان کسی که گنج های آسمان و زمین در اختیار اوست، به تو اجازه دعا و درخواست داده است و اجابت آن را نیز تضمین نموده، به تو امر کرده از او بخواهی تا به تو عطا کند و از او درخواست رحمت نمایی تا رحمتش را بر تو فرو فرستد. خداوند بین تو و خودش کسی قرار نداده که حجاب و فاصله باشد، تو را مجبور نساخته که به شفیع و واسطه ای پناه ببری و مانعت نشده . 23 دی 1395, 1:22