رمز پیروزی در جنگ نرم

رمز پيروزي در جنگ نرم

طی سال‌های اخیر فعالیت‌های هنری در حوزه بسیج با رشد چشمگیری روبه رو بوده است. این فعالیت‌ها بیشتر حوزه اجرایی و ارتقایی را در بر گرفته است. از یک سو با رویدادها و جشنواره هایی همچون تئاتر بسیج و... روبه رو بوده ایم که نقشی اساسی در فرهنگ سازی عمومی داشته‌اند و از سوی دیگر باید به کشف و معرفی هنرمندان این حوزه اشاره کرد که در بستری که توسط سازمان بسیج ایجاد شد، رشد کردند و به عنوان یک هنرمند مطرح به جامعه معرفی شده‌اند. دکتر حسین قنادیان رئیس سازمان بسیج هنرمندان از فعالیت‌های اخیر این حوزه می‌گوید.

آقای قنادیان، شاید اولین سوالی که پس از شنیدن نام سازمان بسیج هنرمندان به ذهن متبادر می‌شود این باشد که تفاوت این سازمان با سایر بخش‌های بسیج و تصور رایجی که از بسیجیان در بین مردم وجود دارد، چیست؟

بسم الله الرحمن الرحیم. براساس سازماندهی‌های صورت گرفته که برابر مقتضیات روزگار ماست، بسیج برای نیل به حداکثر کارایی یک تقسیم کاری را به وجود آورده که بر اساس آن مقرر است، اقشار مختلف اجتماعی براساس شغل، پیشه و توانمندی و نظایر آن برای مبارزه با تهدیداتی که کشور را در دوره جدید به مخاطره می‌اندازد، گرد هم بیایند و در دنیایی که همه چیز به سمت تخصصی‌تر شدن است، عشق و تعهد خود به اسلام و ایران را به نحوی موثرتر تبدیل به خدمت اجتماعی کنند.

نگاه سازمان بسیج هنرمندان برای همکاری یا جذب و گزینش همکاران خود از میان هنرمندان بر چه اصولی استوار است؟

در واقع نگاه سازمان بسیج هنرمندان برای همکاری با هنرمندان نگاه کشفی است. یعنی ما در پی شناخت بسیجی هنرمند هستیم تا اینکه منتظر باشیم هنرمند برای همکاری به سراغ ما بیاید. این هم از آنجا نشات می‌گیرد که نگاه ما به بسیجی همان نگاهی است که رهبر حکیم انقلاب اسلامی به ما آموخته‌اند. به همین دلیل بسیجی بودن از نظر ما داشتن مجموعه‌ای از صفات مانند تعهد به اسلام، انقلاب و پیشرفت کشور است. ما برای سازماندهی همکاری با هنرمندان این امر را در نظر داریم و به همین دلیل هر کسی را که واجد چنین صفتی بدانیم به سراغش می‌رویم و دستان او را به عنوان یک بسیجی می‌فشاریم.

قطعاً کار شما تربیت هنرمند نیست. پس برای هنرمندان عضو و سایرینی که با آنها تعامل دارید چه کاری انجام می‌دهید؟

در ادبیات فارسی، یک مصراع ارزنده داریم که شاید گویاترین کلمه درباره کار این روزهای بسیج هنرمندان باشد، این مصرع این است: «آب کم جو تشنگی آور به دست». به نظر ما اگر همه هنرمندان عزیز کشور ما هم وضعیت کنونی کشور در برخورد با نبرد ناجوانمردانه‌ای که در دل آن قرار دارد را بدانند، همان برخوردی را خواهند داشت که از یک بسیجی در عرصه فرهنگ انتظار می‌رود

به همین دلیل وجهه همت اصلی بسیج هنرمندان بر این آگاهی بخشی متمرکز است تا صرفاً تولید یک سری آثار هنری که قاعدتاً در سایر مراکز هنری کشور نیز به وفور انجام می‌شود. به همین دلیل هم اهم کارهای این روزهای بسیج هنرمندان در سراسر کشور تولید محتوای فکری است و در این راستا فعال سازی کانون‌های بسیج هنرمندان در قریب به 400 شهرستان، برگزاری جشنواره‌های تخصصی، حمایتی از آثار هنرمندان، چاپ کتاب، مدیریت روزنامه مجازی هنر، تشکیل کانون‌های تفکر، جلسات هم اندیشی و... در اولویت فعالیت‌ها قرار گرفته است. گرچه از تولید محصول و ماموریت‌های تشویقی خودمان مانند برگزاری جشنواره‌های معتبر هنری نیز غافل نمانده‌ایم.

سعی دارید در این فرآیند به کجا برسید؟

نقطه مطلوب ما رسیدن به یک شبکه اجتماعی برون زا و فعال بین هنرمندان است. گرچه این امر بسیار سخت است. اگر دقت کنیم مهمترین اصل هویتی یک هنرمند تشخص فردی اوست و به همین دلیل این قدر که یک هنرمند در بعد فردی خودش می‌تواند موفق باشد در کل دنیا تشکل‌های صرفاً هنری که بتوانند سازماندهی مشترکی را رقم بزنند نداریم یا کم داریم. شاید راه حل این پارادوکس اجتماعی هم تشکیل یک شبکه همفکری و همگرایی تئوریک افرادی باشد که تشخص فردیشان ظاهراً مانع همگرایی شان است.

فکر می‌کنید چقدر از این ایده استقبال شود؟

در جوامع مختلف و در جریان جنگ‌های سرزمینی، هنرمندان اولین گروهی هستند که حس شان برای دفاع از اعتقاد و میهن شان آنها را به سمت دفاع از کشورشان می‌کشاند و در سال‌های جنگ به همین منوال بسیاری از هنرمندان ما به شهادت رسیدند. هنرمندان به خاطر طبع لطیف شان زودتر از بسیاری از اقشار برخی ضرورت‌ها را متوجه می‌شوند. امروز هم اگر بتوانیم آنها را به آگاهی لازم درباره وضعیت خطیر جامعه در برخورد با جنگ نرم دشمن برسانیم خود آنها میدان دار جنگ نرم هستند و حقیقتاً باید به عنوان افسر و سردار این جنگ پشت سرشان حرکت کرد. به همین دلیل رسالت اصلی ما برای حرکت در این عرصه جلوگیری از غفلت‌هایی است که باعث دور افتادن هنرمند این آب و خاک از ضروریت‌های جامعه‌اش می‌شود.

جدیدترین ها در این موضوع

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست. 24 دی 1395, 23:41

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست. 23 دی 1395, 1:47

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل 23 دی 1395, 1:44

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر 23 دی 1395, 1:28

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى. 23 دی 1395, 1:26

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست 23 دی 1395, 0:15

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى. 23 دی 1395, 0:26

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند 23 دی 1395, 0:28

دین و دنیایت را به خدا می سپارم

بگذار وقایع گذشته، دلیل و راهنمای تو در وقایع آینده و نیامده باشد که امور، همیشه به هم شبیه اند. از مردمی نباش که موعظه سودی به حالشان ندارد 23 دی 1395, 0:35

دعا از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه

بدان همان کسی که گنج های آسمان و زمین در اختیار اوست، به تو اجازه دعا و درخواست داده است و اجابت آن را نیز تضمین نموده، به تو امر کرده از او بخواهی تا به تو عطا کند و از او درخواست رحمت نمایی تا رحمتش را بر تو فرو فرستد. خداوند بین تو و خودش کسی قرار نداده که حجاب و فاصله باشد، تو را مجبور نساخته که به شفیع و واسطه ای پناه ببری و مانعت نشده . 23 دی 1395, 1:22