شعر جهاد زبانی

شعر جهاد زبانی

14 فروردین 1397, 12:37

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله ـ چون درباره شعر از ایشان پرسش شد ـ فرمود : همانا مؤمن با شمشیر و زبان خود جهاد می کند ؛ سوگند به آن که جانم در دست اوست ، شاعران با شعر خود گویی به دشمن تیر می اندازند (محمدی نیک ری شهری، محمد، میزان الحکمه ج 5 ص 567 روایت 9597.)

قال رسول الله(ص):«إنّ المُؤمِنَ مُجاهِدٌ بِسَیفِهِ و لِسانِهِ ، و الذی نَفسی بیدِهِ لَکأنّما یَنضِحُونَهم بِالنَّبلِ»

در بعضی از آیات و روایات انشاد شعر یا خواندن آن ذم شده است و در بعضی از روایات از شعر و شاعری به خوبی یاد شده و علاوه بر آن گاهی اوقات تشویق هم صورت گرفته است شاید در وهله اول این روایات خواننده را دچار نوعی سردرگمی کند ولی با کمی کندوکاو پی خواهیم برد که این روایات هر یک قسمتی از یک فهم جامع درباره شعر و شاعری را ارائه می دهد.

پیامبر خدا صلى الله علیه و آله فرمودند:

«إنّ مِنَ الشِّعرِ لَحِکَما ، و إنّ مِنَ البَیانِ لَسِحرا»

برخى شعرها حکمت و برخى بیانها افسون است.

ایشان به هر دو جنبه شعر توجه کرده‌اند و شعر را با توجه به محتوای آن تقسیم کرده اند. شعری که از حکمت و معرفت سرچشمه گرفته و شنونده را پربار می‌سازد شعری حکیمانه و ممدوح است ولی شعری که تعقل انسان را کور می‌کند گویی شنونده را با وزن و قوافی و احساسات افسون می‌کند که شعری مذموم تلقی شده است.

شعر ابزاری است که تأثیر بسیاری در مخاطب ایجاد می کند به همین خاطر سفارش شده که از آن در مسیر ایجاد ارتباط مردم با اهل بیت علیهم السلام استفاده شود. ایجاد اشتیاق در بین مردم باعث می‌شود که خود مردم مشتاقانه به سوی معارف اهل بیت علیهم السلام بروند علاوه بر آن، خود محبت به ائمه اطهار علیهم السلام موضوعیت دارد و زبان شعر در این مسیر می‌تواند گامهای بزرگی را بردارد.

امام صادق علیه السلام فرمود:

«مَن قالَ فِینا بَیتَ شِعرٍ بَنَى اللّه ُ تعالى لَهُ بَیتا فی الجَنَّةِ»[1]

هرکه درباره ما یک بیت شعر بگوید ، خداوند متعال در بهشت یک خانه برایش می‌سازد.

جدیدترین ها در این موضوع

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست. 24 دی 1395, 23:41

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست. 23 دی 1395, 1:47

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل 23 دی 1395, 1:44

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر 23 دی 1395, 1:28

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى. 23 دی 1395, 1:26

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست 23 دی 1395, 0:15

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى. 23 دی 1395, 0:26

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند 23 دی 1395, 0:28

دین و دنیایت را به خدا می سپارم

بگذار وقایع گذشته، دلیل و راهنمای تو در وقایع آینده و نیامده باشد که امور، همیشه به هم شبیه اند. از مردمی نباش که موعظه سودی به حالشان ندارد 23 دی 1395, 0:35

دعا از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه

بدان همان کسی که گنج های آسمان و زمین در اختیار اوست، به تو اجازه دعا و درخواست داده است و اجابت آن را نیز تضمین نموده، به تو امر کرده از او بخواهی تا به تو عطا کند و از او درخواست رحمت نمایی تا رحمتش را بر تو فرو فرستد. خداوند بین تو و خودش کسی قرار نداده که حجاب و فاصله باشد، تو را مجبور نساخته که به شفیع و واسطه ای پناه ببری و مانعت نشده . 23 دی 1395, 1:22