دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

شکل سوم

No image
شکل سوم

كلمات كليدي : شكل سوم، حد وسط، حد اكبر، حد اصغر، صغري، كبري، منتج، عقيم

نویسنده : مهدي افضلي

منطق‌دانان از نحوه قرار گرفتن حد وسط یا اوسط در قیاس‌ها اشکال مختلفی را اصطیاد کرده‌اند که هر یک احکام خاصی را واجد است. اگر حد وسط در صغری و کبری موضوع واقع شود آنرا "شکل سوم" می‌نامند که این شکل نیز به لحاظ انتاج دور از طبع است.

برای منتج بودن شکل سوم نیز افزون بر شرایط عام قیاس اقترانی دو شرط عمده را ذکر کرده‌اند: ایجاب صغری و کلی بودن. برای سهولت در ذهن سپاری این دو شرط، آنرا به اختصار "مغ‌کاین" می‌نامند: م=موجبه، غ= صغری، ک= کلیه، این= احدی المقدمتین.

با دو شرط مذکور ده ضرب از نتیجه بخشی خارج و صرفا شش ضرب باقی می‌ماند که نتیجه همگی نیز جزئی است. در نموادر زیر ضروب منتج و غیر منتج نشان داده می‌شود:

صغری کبری

موجبه کلیه

سالبه کلیه

موجبه جزئیه

سالبه جزئیه

موجبه کلیه

منتج

منتج

منتج

منتج

سالب کلیه

عقیم

عقیم

عقیم

عقیم

موجبه جزئیه

منتج

منتج

عقیم

عقیم

سالبه جزئیه

عقیم

عقیم

عقیم

عقیم

ضروب منتج شکل سوم نیز با استفاده از عکس مستوی و ارجاع به شکل اول و با برهان خلف اثبات می‌شود. البته طریق عکس در مواردی‌ که یکی از مقدمات سالبه جزئیه باشد راه ندارد.

اثبات از طریق عکس

(1) هر طلایی معدن است.

(2) هر طلایی گران قیمت است.

(3) .: بعض معدن‌ها گران‌قیمت است. برای اثبات نتیجه، صغری(1) را به عکس مستوی بدل می‌کنیم، چون عکس مستوی موجبه کلیه، موجبه جزئیه است، چنین قضیه‌ای خواهیم داشت:

(4) بعضی معدن‌ها طلاست، از ضمیمه کردن آن به کبرای اصلی(2) قیاس ضرب سوم از شکل اول حاصل می‌شود که بدیهی الانتاج است و از آن قضیه (3) نتیجه گرفته می‌شود.

اثبات از طریق خلف

در صورتی ‌که یکی از مقدمات سالبه جزئیه باشد به دلیل عکس نداشتن از طریق خلف وارد می‌شویم، ضمن آن‌که در تمام ضروب منتج می‌توان از طریق برهان خلف وارد شد.

اگر داشته باشیم:

(1) هر حیوان حساس است.

(2) بعض حیوان‌ها انسان نیستند، نتیجه این می‌شود:

(3) .: بعض حساس‌ها انسان نیستند. اگر این نتیجه صادق نباشد باید نقیض آن صادق باشد که نقیض سالبه جزئیه موجبه کلیه است:

(4) هر حساسی انسان است، اگر این قضیه را کبری برای (1) قرار دهیم این نتیجه حاصل می‌شود:

(5) هر حیوانی انسان است؛ این نتیجه به صراحت با (2) در تناقض است، و چون مفروض صدق آن است، در نتیجه(5) کاذب است و از کذب آن لازم می‌آید که نقیض آن، یعنی (3) صادق باشد.

مقاله

نویسنده مهدي افضلي

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.

پر بازدیدترین ها

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
نیایش زیبا از نهج البلاغه

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى.
عبادت و نیایش در نهج البلاغه

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
Powered by TayaCMS