عروج پيشوای رستگاران

بيست و يكم ماه رمضان علي ابن ابيطالب (ع) پيشواي رستگاران عالم به شهادت رسيد؛ نخستين امام شيعيان كه حماسه‌هاي بزرگي را در تاريخ اسلام خلق كرد و آموزگار درس عدالت، رشادت، شجاعت و ايثار براي تمامي نسل‌ها شد. امروز جهان غرق در غمي بي‌پايان و ملكوت ميزبان سرچشمه زلال معرفت و صداقت است. بزرگمردي از تبار نور و حق كه پدري مهربان براي تمامي يتيمان زمان خود بود، هدف نقشه شوم دشمنان اسلام قرار گرفت و در محراب نماز به شهادت رسيد. حضرت علي (ع) يار باوفاي پيامبر اسلام (ص) و همسر مهربان فاطمه (س) بود كه سراسر عمر پربركت خويش را در راه اعتلاي اسلام و ترويج عدالت در جامعه اسلامي گذراند. والامقامي از نسل پاكان و آينه تمام‌نماي سخاوت، ايثار، رشادت و شجاعت كه جهان هستي در برابر بزرگي‌اش سر تعظيم فرود آورد. فضيلت‌ها و صفت‌هاي نيك علي (ع) آنچنان بالاست كه تنها پروردگار، رسول خدا و بندگان خاص درگاه الهي آن را درك مي‌كنند. خاتم پيامبران درباره امام نخست شيعيان فرمودند: «آسايش و راحتي، كاميابي و رستگاري و پيروزي، بركت و گذشت و تندرستي و عافيت، بشارت و خرمي و رضايتمندي، قرب و خويشاوندي، ياري و پيروزي و توانمندي، شادي و محبت، از سوي خداي متعال، بر كسي باد كه علي بن ابيطالب را دوست بدارد...». پيشواي بزرگ عالم تشيع، پس از مبعوث شدن حضرت محمد (ص) به پيامبري، نخستين مردي بود كه به اسلام ايمان آورد و بعد از آن يار هميشگي پيامبر (ص) در راه دعوت مردم به اين دين يگانه شد. پيش‌آهنگ مبارزه در راه حق و حقيقت، هنگامه توطئه مشركان مبني بر قتل حضرت محمد (ص) با شجاعت و ايثار خويش نقشه آنان را خنثي و زمينه هجرت پيامبر (ص) از مكه به مدينه را فراهم كرد. امام بي‌همتايي كه با رشادت فراوان توانست در جنگ‌هاي گوناگون با كافران از دين مبين اسلام پاسداري كند و رهبري سپاهيان اسلام را در هنگامه غياب حضرت محمد مصطفي (ص) برعهده گيرد. او مولاي متقيان و جانشين حضرت محمد (ص) به فرموده آخرين فرستاده حق در هنگامه بازگشت از حجه الوداع است. پس از رحلت پيامبر اسلام (ص)، حضرت علي ابن ابيطالب (ع) به دليل شرايط خاص آن روزگار سكوت اختيار كرد و تنها به وظايف فردي و سازندگي خود در راه گسترش آداب ديني پرداخت تا آنكه مردم آن عصر با ايشان بيعت كردند و خلافت اميرمؤمنان آغاز و اسلام واقعي و عدالت اسلامي در جامعه گسترده و نابرابري‌ها و نامرادي‌ها كنار گذاشته شد. جنگ‌هاي صفين، جمل و نهروان در هنگامه امامت حضرت علي (ع) رخ داد. مسلمانان در اين دوره با سختي‌هاي فراوان از طرف مخالفان روبه‌رو بودند. اما علي ابن ابيطالب (ع) در مدت پنج سال حكومت خويش، تكيه‌گاهي محكم و مأمني امن براي شيعيان محسوب مي‌شد. حضرت علي (ع) در نوزدهم رمضان سال 40 هجري قمري، هنگامه انجام فريضه الهي با تيغ كين ابن ملجم از گروه خوارج مجروح شد و نواي «فُزْتُ و ربِّ الْكعْبه» را در محراب عبادت طنين‌انداز كرد. سرانجام مولود كعبه در 21 رمضان به شهادت رسيد و جهان اسلام را با غمي جانكاه تنها گذاشت و با شوقي شگرف به ديدار حق شتافت. به بهانه سالروز شهادت اميرمؤمنان گزيده‌اي از سخنان گهربار ايشان را باهم مرور مي‌كنيم:

نابود شد، كسي كه ارزش خود را ندانست.

كار اندكي كه ادامه يابد، از كار بسياري كه از آن به ستوه‌ آیي اميدوار‌كننده‌تر است.

اي فرزند آدم! خودت وصي مال خويش باش، امروز به گونه‌اي عمل كن كه دوست داري پس از مرگت عمل كنند.

هر روزي كه در آن خداوند نافرماني نشود، عيد است.

ايمان چهار پايه دارد: توكل به خدا، واگذاردن كار به پروردگار، تسليم به امر خداوند و رضا به قضاي الهي.

وفاداري با خيانتكاران نزد خدا نوعي خيانت و خيانت به خيانتكاران نزد خدا وفاداري است.

زاهد در دنيا كسي است كه حرام بر صبرش غلبه نكند و حلال از شكرش باز ندارد.

شخص ستمكار و كمك‌كننده به ظلم و آنكه راضي به ظلم است، هر سه با هم شريك هستند.

علم، گنج بزرگي است كه با خرج كردن تمام نمي‌شود.

جدیدترین ها در این موضوع

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست. 24 دی 1395, 23:41

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست. 23 دی 1395, 1:47

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل 23 دی 1395, 1:44

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر 23 دی 1395, 1:28

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى. 23 دی 1395, 1:26

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست 23 دی 1395, 0:15

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى. 23 دی 1395, 0:26

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند 23 دی 1395, 0:28

دین و دنیایت را به خدا می سپارم

بگذار وقایع گذشته، دلیل و راهنمای تو در وقایع آینده و نیامده باشد که امور، همیشه به هم شبیه اند. از مردمی نباش که موعظه سودی به حالشان ندارد 23 دی 1395, 0:35

دعا از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه

بدان همان کسی که گنج های آسمان و زمین در اختیار اوست، به تو اجازه دعا و درخواست داده است و اجابت آن را نیز تضمین نموده، به تو امر کرده از او بخواهی تا به تو عطا کند و از او درخواست رحمت نمایی تا رحمتش را بر تو فرو فرستد. خداوند بین تو و خودش کسی قرار نداده که حجاب و فاصله باشد، تو را مجبور نساخته که به شفیع و واسطه ای پناه ببری و مانعت نشده . 23 دی 1395, 1:22