دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

فاطمه زهرا(سلام الله علیها)

فاطمه زهرا(سلام الله علیها)
فاطمه زهرا(سلام الله علیها)

کلمات کلیدی :

نویسنده : طیبه عطايي

فاطمه زهرا(سلام الله علیها)


حضرت فاطمة زهرا(س) روز بیستم جمادی الآخر سال پنجم بعثت در مکه دیده به جهان گشود.[1] کُنیه‌های آن حضرت؛ اُمّ الحسن، اُمّ المحسن، اُمّ الأئمة، اُمّ ابیها و اُمُّ المؤمنین می‌باشد و در آسمان‌ها آن حضرت را نوریّه، سماویّه، حانیه و منصوره می‌گویند. او در پیشگاه خداوند عزّوجل 9 نام داشت؛ فاطمة، صدیقة، مبارکة، طاهرة، زکیة، مرضیة، رضیة، محدثه، زهرا(س).[2]

آن زمان که فاطمة الزهرا(س) ولادت یافت خداوند به فرشته وحی فرمان داد تا نام فاطمة را بر زبان پیامبر(ص) جاری سازد و فاطمه را فاطمه نامیده شد، به‌خاطر آنکه خداوند عزّوجل او و دوستدارانش را بر آتش جهنم حرام کرد.

فضائل فاطمة الزهرا (سلام الله علیها)

او سبب بقای نبوت و امامت بود و با تمام وجود تلاش در حفظ و احیاء‌ این دو اصل در جهان هستی و در میان جامعه اسلامی و انسانی داشت تا تمامی انسانها از آنها فیض فراوان برند. حدیث قدسی، در این زمینه می‌فرماید:

«لَولاکَ لمَا خلقتُ الافلاکَ، و لولا علیٌ لما خلقتُکَ، و لولا فاطمةُ لماخَلَقتُکُما»

«(ای رسول من) اگر قرار نبود تو آفریده شوی، جهان را خلق نمی‌کردم، و اگر علی آفریده نمی‌شد، تو را نمی‌آفریدم و اگر فاطمه افریده نمی‌شد، تو و علی را خلق نمی‌کردم.»

حضرت علی(ع) هم در مورد شخصیت والای حضرت زهرا(س) می‌فرماید:

«اِنّ فاطمة بقیةُ النبوة و برزخٌ بین ب‍َحرِِ النبوةِ و الامامَة»

«فاطمه یادگار نبوت و برزخی بین دریای نبوت و امامت می‌باشد.»

و رسول خدا (ص) می‌فرماید:

«فاطمةُ بَضعَةٌ مِنّی و اَنَا مِنها»[3]

«فاطمه پاره تن من است و من از فاطمه هستم.»

حضرت زهرا(س)، مادر فرزندانی چون امام حسن(ع)، امام حسین(ع) سیدالشهداء و حضرت زینب(س) عقیله بنی هاشم(س) است که توانستند اسلام و قرآن را جهانگیر نمایند و مردم دنیا را متوجه ارزش‌های اسلامی نمایند. تکریم حضرت زهرا توسط پیامبر اکرم(ص) دقیقاٌ به خاطر این بود که آن حضرت مادر امامان و رهبران الهی خواهد بود و نسل ایشان است که محافظان شریعت الهی خواهند بود.


منزلت فاطمة الزهرا(س) در قرآن

در قرآن کریم نام هیچ یک از معصومین(ع) غیر از پیامبر اسلام(ص) به طور صریح و روشن نیامده. اما آیات زیادی در شأن اهل بیت پیامبر اکرم (ص) است که حضرت فاطمة الزهرا(س) یکی از مصادیق بارز آن می‌باشد.

1- قرآن کریم، ایشان را به نام کوثر نامیده است و در شأن ایشان می‌فرماید:

«انا اعطیناک الکوثر»

«مابه تو، کوثر و خیر کثیر عطا فرمودیم»

2- خداوند متعال در آیه 33احزاب، اهل بیت و از جمله فاطمه زهرا را معصوم از هر گناه معرفی می‌کند و می‌فرماید:

«اِنما یُرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا»

«همانا خداوند می‌خواهد هر گونه پلیدی و گناه را از شما اهل بیت دور کند و شما را از هر عیبی پاک و منزه سازد»

این آیه شریفه در شأن اهل بیت پیامبر و از جمله زهرا(س) که یکی از نورهای پنج گانه پاک است، می‌باشد. پیامبر اکرم(ص) پس از نزول این آیه به مدت شش ماه هرگاه برای اقامه نماز صبح از کنار خانه حضرت زهرا(س) عبور می‌کرد، این آیه را تلاوت می‌فرمود تا همگان را از عظمت و شأن این خاندان آگاه سازد.

3- فاطمه زهرا، مصداق شب قدر؛

«انا انزلناه فی لیلة القدر»

« قرآن را در شب قدر نازل کردیم.»

امام صادق(ع) درتفسیر این زمینه می‌فرماید:

«اللیلة فاطمةُ والقَدرُ الله؛ فمن عَرَفَ فاطمة حقَّ مَعرفَتِها فَقَد اَدَرک لیلة القَدر.»[4]

«مراد از لیل(شب)،فاطمه و مراد از قدر، خداوند است، هرکس فاطمه(س) را آن چنان که شایسته اوست شناخت پس شب قدر را درک نموده است.»

درک شب قدر بسیار سخت و مشقت بار است و همچنین شناخت حضرت زهرا همراه با دشواری و سختی می‌باشد. لیلة القدر ظرف نزول آیات و نعمت‌های الهی است و حضرت زهراء(س) هم ظرف وجودی امامت می‌باشد.

فاطمة زهرا(س) محور اهل کساء، اول و آخر آنها بود. چنانچه وقتی ملائکه پرسیدند: اینهایی که این همه برای آنها ارزش قائلی و آسمان و زمین و افلاک و سیارات را برای آنها آفریدی، چه کسانی هستند؟خطاب شد؛

«فاطمة و ابوها و بعلها و بنوها»[5]

نام مقدس زهرا سه بار برده شد؛فاطمه، پدر فاطمه ،شوهر فاطمه، فرزندان فاطمه و این بزرگترین منزلت فاطمه است که دخت رسول اسلام، همسر اول امام، و مادر دو امام بزرگوار دیگر، و نسل پیامبر از طریق ایشان ادامه پیدا کرد.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
نیایش زیبا از نهج البلاغه

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى.
دعا از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه

دعا از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه

بدان همان کسی که گنج های آسمان و زمین در اختیار اوست، به تو اجازه دعا و درخواست داده است و اجابت آن را نیز تضمین نموده، به تو امر کرده از او بخواهی تا به تو عطا کند و از او درخواست رحمت نمایی تا رحمتش را بر تو فرو فرستد. خداوند بین تو و خودش کسی قرار نداده که حجاب و فاصله باشد، تو را مجبور نساخته که به شفیع و واسطه ای پناه ببری و مانعت نشده .
Powered by TayaCMS