فضیلت قرائت زیارت عاشورا و آثار آن

در فضیلت زیارت عاشورا روایاتی ذکر شده است که ما در اینجا برخی از آنها را ذکر می‌کنیم؛

روایت اول:

شیخ طوسی در کتاب مصباح المجتهد از محمد بن اسماعیل بن یزبع و او از «صالح بن عقبه» و او از پدرش و او از امام باقر(علیه‌السلام) روایت می‌کند که فرمود: هر کس حسین بن علی (علیهم السلام) را در روز عاشورا - دهم محرم - زیارت کند و نزد قبر آن حضرت گریان شود روز قیامت خداوند را با ثواب دو هزار حج و دو هزار عمره و دو هزار جهاد ملاقات کند، آن هم ثواب حج و عمره و جهادی که در خدمت رسول اکرم و ائمه طاهرین(علیهم‌السلام) بوده باشد.

راوی می‌گوید: عرض کردم فدایت شوم برای کسی که در شهر یا کشور دیگری است و نمی‌تواند در آن روز خود را به قبر آن حضرت برساند چه ثوابی خواهد بود؟ حضرت فرمودند: اگر چنین باشد به صحرا یا بالای بام خانه خود رود و با اشاره به سوی قبر آن حضرت، سلام داده و بر لعن قاتلان آن حضرت جدیت کند و بعد دو رکعت نماز بخواند و این کار را هنگام برآمدن روز قبل از ظهر انجام دهد، آن گاه هم خودش در مصیبت آن حضرت گریه کند و هم اگر ترسی نداشته باشد امر کند تا خانواده او نیز بر آن حضرت گریه کنند و در خانه‌اش مجلس مصیبتی برپا کرده و مصیبت حضرت سیدالشهداء را به یکدیگر تعزیت گویند. من ضامن می‌شوم کسی که این عمل را انجام دهد خداوند تمام آن ثواب‌ها را به او عنایت فرماید.

روایت دوم:

صالح بن عقبه و سیف بن عمیره نقل می‌کنند که علقمه بن محمد الخضرمی گفت: به امام باقر (علیه‌السلام) عرض کردم دعایی به من تعلیم فرمایید که اگر از نزدیک زیارت کردم بخوانم و دعایی که اگر از دور اشاره به سلام کردم بخوانم.

حضرت فرمودند: ای علقمه هر گاه تو اشاره به سلام نمودی و دو رکعت نماز را خواندی هنگام اشاره به آن حضرت بعد از تکبیر، این قول - زیارت عاشورا - را بگو . پس اگر تو این زیارت را خواندی دعا کرده‌ای به آنچه که ملائکه زائر حسین دعا می‌کنند و خداوند صد هزار درجه برای تو می‌نویسد و مانند کسی هستی که با امام حسین(علیه‌السلام) شهید شده و در درجات آنها شرکت کرده باشد و برای تو ثواب زیارت هر پیغمبر و رسول و هر زائری که امام حسین(علیه‌السلام) را زیارت کرده نوشته شود.

بعد از نقل زیارت علقمه می‌گوید: امام باقر(علیه‌السلام) به من فرمودند اگر بتوانی هر روز در خانه خود این زیارت را بخوانی تمام این ثواب‌ها برای تو خواهد بود.

روایت سوم:

شیخ در مصباح از محمد بن خالد طیالسی و او از سیف بن عمیره نقل می‌کند که گفت پس از آنکه امام صادق(علیه‌السلام) از حیره به مدینه تشریف بردند با صفوان بن مهران و جمعی دیگر از اصحاب به نجف اشرف رفتیم. پس از آنکه از زیارت امیرالمومنین(علیه‌السلام) فارغ شدیم صفوان خود را به طرف قبر حضرت سیدالشهداء نمود و به ما گفت از این مکان آن حضرت را زیارت کنید که من در خدمت امام صادق(علیه‌السلام) بودم که از این مکان آن حضرت را زیارت نمود. صفوان گفت در خدمت امام صادق(علیه‌السلام) به این مکان آمدیم چون آن حضرت زیارت عاشورا خواندند پس از خواندن دو رکعت نماز، این دعا را هم خواندند. آن گاه حضرت به من فرمودند: ای صفوان مواظب این زیارت و دعا باش و اینها را بخوان که من ضامن می‌شوم هر کس این زیارت و دعا را چه از دور و چه از نزدیک بخواند زیارتش مقبول شود و سعی اش مشکور گردد و سلامش ‍ به آن حضرت برسد و حاجت او از طرف خداوند برآورده شود و به هر مرتبه‌ای که بخواهد برسد و او را نا امید برنگردانند. آن گاه شروع به خواندن زیارت عاشورا کرد و بعد از نماز زیارت، دعای علقمه را که پس از زیارت عاشورا می‌خوانند، خواند.امام فرمود: ای صفوان من این زیارت را با این ضمان از پدرم یافتم و پدرم از پدرش علی بن الحسین(علیهم السلام) با همین ضمان و او از امام حسین(علیه‌السلام) با همین ضمان از برادرش امام حسن(علیه‌السلام) با همین ضمان و امام حسن(علیه‌السلام) از پدرش امیرالمومنین(علیه‌السلام) با همین ضمان و امیرالمومنین از رسول خدا(صلی الله علیه و آله) با همین ضمان و رسول خدا (صلی الله علیه و آله) از جبرئیل با همین ضمان و جبرئیل این زیارت را با همین ضمان از خدای عز و جل یافت و خدای عز و جل به ذات خود قسم خورده است که هر کس امام حسین(علیه‌السلام) را با این زیارت از دور یا از نزدیک زیارت کرده و با این دعا، دعا کند، زیارت او را قبول می‌کنم و خواهش او را هر قدر که باشد می‌پذیرم و سئوالش را عطا می‌کنم، پس ناامید از طرف من برنمی‌گردد بلکه مسرور و خوشحال، با حاجت روا شده و فوز بهشت و آزادی از آتش برمی‌گردد و شفاعت او را درباره هر کس غیر از دشمن اهل بیت قبول می‌کنم .آن گاه صفوان گفت که حضرت صادق(علیه‌السلام) به من فرمودند: هر وقت حاجتی برایت پیش آمد در هر مکانی که هستی زیارت این دعا را بخوان و حاجت خود را از خداوند بخواه که برآورده می‌شود و خداوند و رسول او خلف وعده نمی‌کنند.

اگر چه در خبر علقمه زیارت عاشورا اختصاص به روز عاشورا دارد ولی در خبر صفوان آمده که امام فرموده اگر بتوانی امام حسین علیه السلام را هر روز به این زیارت بخوانی بجا آور که تمام این ثوابها برای تو خواهد بود. بلکه در عبارت کامل الزیاره آمده است که اگر بتوانی هر روز عمرت این زیارت را بخوان. نیز برای برآمدن حاجات و امور مهم ، خواندن زیارت عاشورا بسیار مجرب است و در ذیل خبر صفوان فرمود هر گاه برایت حاجتی پیش آید این زیارت را بخوان در هر کجا که باشی و حاجت خود را از خداوند سئوال کن که برآورده می‌شود. علما برای برآمدن حاجات چهل روز پیاپی خواندن زیارت عاشورا را در ساعت معین بسیار مجرب دانسته‌اند، گر چه در روایت چهل روز وارد نشده ولی تجربه این مطلب را ثابت نموده است.

زیارت عاشورا، حدیث قدسی:

در فضیلت زیارت عاشورا، همین بس که از سنخ سایر زیارات نیست که به ظاهر از انشا و املای معصوم است (هر چند از قلوب مطهر ایشان چیزی جز آنچه از عالم بالا می‌رسد، صادر نمی شود.) این زیارت از احادیث قدسیه‌ای است که به همین ترتیب، از زیارت و لعن و سلام و دعا، از حضرت احدیت به جبرئیل امین و از او به خاتم النبیین صلی الله علیه وآله وسلم رسیده است (و به حسب تجربه، مداومت در خواندن آن در چهل روز یا کمتر، در برآورده شدن حاجات و نیل به مقاصد و دفع دشمنان بی نظیر است.)

سفارش حضرت ولی عصر (عج):

در حکایت تشرف جناب حاج سید احمد رشتی به خدمت حضرت ولی عصر - ارواحنا فداه - در سفر حج، آن حضرت فرمود: «چرا شما عاشورا نمی‌خوانید؟! عاشورا! عاشورا!.» (داستان‌های شگفت، شهید دستغیب، ص 316)

جدیدترین ها در این موضوع

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست. 24 دی 1395, 23:41

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست. 23 دی 1395, 1:47

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل 23 دی 1395, 1:44

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر 23 دی 1395, 1:28

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى. 23 دی 1395, 1:26

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست 23 دی 1395, 0:15

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى. 23 دی 1395, 0:26

دعا در نهج البلاغه

دین و دنیایت را به خدا می سپارم

بگذار وقایع گذشته، دلیل و راهنمای تو در وقایع آینده و نیامده باشد که امور، همیشه به هم شبیه اند. از مردمی نباش که موعظه سودی به حالشان ندارد 23 دی 1395, 0:35

دعا از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه

بدان همان کسی که گنج های آسمان و زمین در اختیار اوست، به تو اجازه دعا و درخواست داده است و اجابت آن را نیز تضمین نموده، به تو امر کرده از او بخواهی تا به تو عطا کند و از او درخواست رحمت نمایی تا رحمتش را بر تو فرو فرستد. خداوند بین تو و خودش کسی قرار نداده که حجاب و فاصله باشد، تو را مجبور نساخته که به شفیع و واسطه ای پناه ببری و مانعت نشده . 23 دی 1395, 1:22