دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

فضیلت ماه شعبان‌

این ماه از ماههاى بسیار شریف و با فضیلت و منسوب به پیامبر اعظم است. آن حضرت فرمود: ماه شعبان، ماه من است. هر کس یک روز از ماه شعبان را روزه بگیرد از نعمت‌هاى بهشتى بهره‌مند مى‌شود. از امام صادق (ع) روایت شده است: امام سجاد (ع) در ابتداى ماه شعبان، به یارانش فرمود: این ماه شعبان است. رسول خدا (ص) مى‌فرمود: شعبان ماه من است پس این ماه را با حُبّ به رسول خدا (ص) و تقرب الى اللَّه روزه بگیرید.
No image
فضیلت ماه شعبان‌
اعمال ماه شعبان اعمال این ماه دو قسم است؛ یک قسم مشترک بین همه روزها و شب‌هاى ماه است و قسم دوم اختصاص به روزهاى معینى از ماه دارد. اعمال مشترکِ شب‌ها و روزهاى ماه شعبان‌ 1. روزه داشتن. روزه گرفتن هر اندازه ممکن باشد، در این ماه مطلوب است. در روایات، از روزه این ماه به «کفّاره گناهان بزرگ» تعبیر شده است. 2. استغفار هر روز، هفتاد مرتبه: «اَسْتَغْفِرُاللَّهَ وَ اَسْئَلُهُ التَّوْبَةَ» گفته شود. 3. صدقه دادن‌ از امام صادق (ع) نقل شده است که خداوند، صدقه این ماه را پرورش مى‌دهد و در روز قیامت، آن صدقه به اندازه کوه اُحُد دیده مى‌شود. 4. معاشرت نیکو با مردم 5. امر به معروف و نهى از منکر 6. هزار بار گفتن ذکر«لا اِلهَ اِلَّا اللَّهُ وَلا نَعْبُدُ اِلاَّ اِیَّاهُ مُخْلِصینَ لَهُ الدّینَ وَ لَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ». 7. خواندن مناجات شعبانیه در هر روز 8. صلوات فرستادن بر پیامبر (ص) و اهل بیت آن حضرت‌ امام صادق (ع) فرمود: در ماه شعبان بر پیامبر و اهل بیت او زیاد صلوات بفرستید. 9. دعاى صلوات این دعا از امام سجاد (ع) روایت شده است و در هنگام زوال ظهر هر روز خوانده شود. اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى‌ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ شَجَرَةِ النُّبُوَّةِ وَمَوْضِعِ الرِّسالَةِ وَمُخْتَلَفِ الْمَلائِکَةِ وَمَعْدِنِ الْعِلْمِ وَاَهْلِ بَیْتِ الْوَحْىِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى‌ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ الْفُلْکِ الْجارِیَةِ فِى اللُّجَجِ الْغامِرَةِ یَأْمَنُ مَنْ رَکِبَها وَیَغْرَقُ مَنْ تَرَکَهَا الْمُتَقَدِّمُ لَهُمْ مارِقٌ وَالْمُتَاَخِّرُ عَنْهُمْ زاهِقٌ وَاللّازِمُ لَهُمْ لاحِقٌ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى‌ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ الْکَهْفِ الْحَصینِ وَغِیاثِ الْمُضْطَرِّ الْمُسْتَکینِ‌وَ مَلْجَأِ الْهارِبینَ وَعِصْمَةِ الْمُعْتَصِمینَ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى‌ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ صَلوةً کَثیرَةً تَکُونُ لَهُمْ رِضاً وَلِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ اَدآءً وَقَضآءً بِحَوْلٍ مِنْکَ وَقُوَّةٍ یا رَبَّ الْعالَمینَ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى‌ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ الطَّیِّبینَ الْأَبْرارِ الْأَخْیارِ الَّذینَ اَوْجَبْتَ حُقُوقَهُمْ وَفَرَضْتَ طاعَتَهُمْ وَوِلایَتَهُمْ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى‌ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاعْمُرْ قَلْبى‌بِطاعَتِکَ وَلا تُخْزِنى‌ بِمَعْصِیَتِکَ وَارْزُقْنى‌ مُواساةَ مَنْ قَتَّرْتَ عَلَیْهِ مِنْ رِزْقِکَ بِما وَسَّعْتَ عَلَىَّ مِنْ فَضْلِکَ وَنَشَرْتَ عَلَىَّ مِنْ عَدْلِکَ وَاَحْیَیْتَنى‌ تَحْتَ ظِلِّکَ وَهذا شَهْرُ نَبِیِّکَ سَیِّدِ رُسُلِکَ شَعْبانُ الَّذى‌ حَفَفْتَهُ مِنْکَ بِالرَّحْمَةِ وَالرِّضْوانِ الَّذى‌ کانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَالِه‌ وَسَلَّمَ یَدْاَبُ فى‌ صِیامِهِ وَقِیامِهِ فى‌ لَیالیهِ وَاَیَّامِهِ بُخُوعاً لَکَ فى‌ اِکْرامِهِ وَاِعْظامِهِ اِلى‌ مَحَلِّ حِمامِهِ اَللّهُمَّ فَاَعِنَّا عَلَى الْأِسْتِنانِ بِسُنَّتِهِ فیهِ وَنَیْلِ الشَّفاعَةِ لَدَیْهِ اَللّهُمَّ وَاجْعَلْهُ لى‌ شَفیعاً مُشَفَّعاً وَطَریقاً اِلَیْکَ مَهیَعاً وَاجْعَلْنى‌ لَهُ مُتَّبِعاً حَتّى‌ اَلْقاکَ یَوْمَ الْقِیمَةِ عَنّى‌ راضِیاً وَ عَنْ ذُنُوبى‌ غاضِیاً قَدْ اَوْجَبْتَ لى‌ مِنْکَ الرَّحْمَةَ وَالرِّضْوانَ وَاَنْزَلْتَنى‌ دارَ الْقَرارِ وَمَحَلَّ الْأَخْیارِ بار خدایا! رحمت فرست بر محمّد و آل محمّد، شجره نبوّت و موضع رسالت و محل رفت و آمد فرشتگان و معدن دانش و اهل بیت وحى. خدایا! رحمت فرست بر محمّد و آل محمّد، کشتى روان در گرداب‌هاى بى‌پایان که در امان است هر که سوار آن است، و غرقه گردد هر که آن را وانهد. هر که بر آنها پیش افتد، از دین جَسته باشد و هر که از آنها پَس افتد، نابود است و همراه آنها به حقّ رسد. بار خدایا! رحمت فرست بر محمّد و آل محمّد، پناهگاه محکم و دادرس بیچارگان، پناه گریختگان و نگهدار وابستگان. بار خدایا! رحمت فرست بر محمّد و آل محمّد، رحمت بسیار که براى آنها رضایتبخش باشد و حقّ محمّد و آل محمّد را ادا بُوَد، به حول تو و قوّت تو اى پروردگار عالمیان. خدایا! رحمت فرست بر محمّد و آل محمّد و پاکان و خوش کرداران و نیکان آنان که واجب کرده‌اى حقوق آنها را، و فرض کرده‌اى طاعت و دوستى ایشان را. خدایا! رحمت فرست بر محمّد و آل محمّد، و آباد کن دلم را به طاعت خود، و رسوا مکن به معصیت خود، و روزى کن مرا همدردى با کسى که تنگ گرفته‌اى بر او از روزى، براى آن‌که بر من، وسعت رزق دادى از فضل خود، و منتشر کردى بر من از عدلت، و زنده کردى مرا در زیر سایه‌ات؛ و این ماه پیغمبر تو و سیّد رسولان است و این، شعبانى است که آکندى آن را به رحمت و رضوان خود که شیوه رسول خدا بود - که درود خدا بر او و آلش باد - که آن را روزه مى‌داشت و شب زنده‌دارى مى‌کرد براى تواضع به تو در اکرام و گرامى داشت آن، و به همین حال بود تا هنگام مرگش. بار خدایا! ما را یارى کن در پیروى روشش در این ماه و رسیدن به شفاعت او. بار خدایا! بگر دانش براى ما شفیعى پذیرا شده و راهى مستقیم به سوى خودت، و مرا پیرو او بگردان تا ملاقات کنم تو را روز قیامت و از من راضى باشى و از گناهانم چشم پوشى، و ثبت کرده باشى برایم از طرف خودت رحمت و رضوان، و فرود آورى مرا در دارالقرار و جایگاه مردانِ خوش رفتار. 10. انجام اعمال آخرین جمعه ماه شعبان‌ اباصلت مى‌گوید که در آخرین جمعه شعبان، خدمت حضرت رضا(ع) رسیدم. فرمود: اباصلت! بیش‌تر ماه شعبان گذشت و این آخرین جمعه آن است. کوتاهى‌هاى گذشته را در آن جبران نما، به کارهاى سودمند بپرداز. دعا، استغفار و خواندن قرآن را بیش‌تر کن، از گناهانت توبه نما تا با خلوص از ماه خدا (رمضان) استقبال کنى. در باقى‌مانده این ماه، این ذکر را فراوان بگو: اَللّهُمَّ اِنْ لَمْ تَکُنْ غَفَرْتَ لَنا فیما مَضى‌ مِنْ شَعْبانَ فَاغْفِرْ لَنا فیما بَقِىَ مِنْهُ! بار خدایا! اگر در گذشته ماه شعبان مرا نیامرزیده‌اى، در باقیمانده این ماه، مرا بیامرز.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
نیایش زیبا از نهج البلاغه

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
دین و دنیایت را به خدا می سپارم

دین و دنیایت را به خدا می سپارم

بگذار وقایع گذشته، دلیل و راهنمای تو در وقایع آینده و نیامده باشد که امور، همیشه به هم شبیه اند. از مردمی نباش که موعظه سودی به حالشان ندارد
دعا از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه

دعا از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه

بدان همان کسی که گنج های آسمان و زمین در اختیار اوست، به تو اجازه دعا و درخواست داده است و اجابت آن را نیز تضمین نموده، به تو امر کرده از او بخواهی تا به تو عطا کند و از او درخواست رحمت نمایی تا رحمتش را بر تو فرو فرستد. خداوند بین تو و خودش کسی قرار نداده که حجاب و فاصله باشد، تو را مجبور نساخته که به شفیع و واسطه ای پناه ببری و مانعت نشده .
Powered by TayaCMS