دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

فعالیت های سیاسی شیخ باقر آل حیدر

No image
فعالیت های سیاسی شیخ باقر آل حیدر

حضور در جبهه نبرد

با آغاز جهگ جهانى اول در سال (1914 م) و با اعلان جنگ دولت هاى متفقین علیه دولت عثمانى، نیروهاى متجاوز انگلیسى، بندر فاو ـ در جنوب عراق ـ و شهر بصره را اشغال کردند و تصمیم گرفتند به طرف شهرهاى دیگر عراق پیشروى کنند. دولت عثمانى که خود را در برابر نیروهاى خارجى ناتوان مى دید، دست به دامان علما و مراجع تقلید شد. مراجع نجف و حوزه هاى علمیه با تلگراف و نامه هاى مختلفى از جمله آیت الله شیخ باقر به مراجع بزرگوار شیخ الشریعه اصفهانى، شیخ محمدجواد حولاوى، محمد تقى شیرازى و...[20] آنان در جریان تجاوز قرار گرفتند و مردم را به دفاع فرا خواندند و فتاوى متعددى براى جهاد صادر کردند. حتى بعضى علما و مراجع املاک شخصى خود را رهن گذاردند تا ودیعه حاصل از آن را صرف جهاد و مجاهدان کنند که مى توان به آیت الله محمد سعید حبوبى (1266 ـ 1332ق) اشاره کرد.[21]

به این ترتیب مردم به نداى مراجع لبیک گفتند و هزاران مجاهد و بسیجى داوطلب همراه با علماى بزرگ عازم جبهه هاى نبرد شدند. نیروهاى نظامى عثمانى در سه جبهه مهم مستقر شده بودندجبهه مرکزى قرنه، جبهه شعیبه و منطقه اهواز. علما نیز در سه جبهه رهبرى را به عهده گرفتند. در قرنه آیت الله شیخ الشریعه و آیت الله مصطفى کاشانى، در منطقه اهواز آیت الله مهدى خالصى و... و در شعیبه آیت الله حبوبى و شیخ باقر حیدر عهده دار هدایت سپاه اسلام شدند. علما در مسیر حرکت مردم را به جهاد تشویق مى کردند، به گونه اى که شمار داوطلبان را در جبهه شعیبه حداقل ده هزار بسیجى تخمین زده اند. آنان در کنار آیت الله شیخ باقر حیدر قرار گرفتند و در نبرد با نظامیان انگلیسى بیش از هزار نفر به هلاکت رسیدند.

آیت الله شیخ باقر بیش از ده هزار رزمنده را آماده کرد و خود نیز در میان عشایر و قبایل منطقه در جبهه حضور پیدا کرد و با رسیدن جواب تلگرف هاى علماى نجف به اهالى منطقه حکم جهاد و دفاع داد تا از مرزهاى اسلامى دفاع کنند. نکته مهم این که تأمین آذوقه و تجهیزات جنگى منطقه به عهده این مجاهد سرافراز بود. در این میان شاید به دلیل تلاش فراوان و رنج بسیار و شاید به دلیل توطئه دشمن آیت الله شیخ باقر مریض شد و رزمندگان دور فرمانده خود را گرفتند. از طرفى فرمانده عثمانى سلیمان عسگرى بک در منطقه هم خودکشى کرد. با مریضى فقیه فرزانه میان رزمندان تشتت پیدا شد و مجاهدان شیخ را در سر راه خود به سوق الشیوخ رساندند.[22]

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.

پر بازدیدترین ها

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.
الهى! به تو پناه مى برم

الهى! به تو پناه مى برم

رگهايم زده نشده، و به بدترين كردارم گرفتار نگشته ام، نه نسلم بريده شده، نه از دين برگشته ام، نه منكر پروردگارم هستم، نه از ايمانم دل نگرانم، نه عقلم دچار سرگردانى است، و نه به عذاب امم گذشته گرفتار گشته ام. صبح كردم در حالى كه
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
عبادت و نیایش در نهج البلاغه

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند
دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
Powered by TayaCMS