دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

قرآن؛ کتابی برای سعادت بشر

قرآن کریم سرچشمه حقایق و معرفت الهی است که به عنوان کتاب آسمانی دین اسلام و سند نبوت پیغمبر اکرم(ص) بر مسلمانان نازل شده است.
قرآن؛ کتابی برای سعادت بشر
قرآن؛ کتابی برای سعادت بشر
نویسنده: فرزاد هدایتی

قرآن کریم سرچشمه حقایق و معرفت الهی است که به عنوان کتاب آسمانی دین اسلام و سند نبوت پیغمبر اکرم(ص) بر مسلمانان نازل شده است. قرآن کریم کلام خدای متعال و تعالیمی است که از مصدر عزت و مقام کبریا و عظمت به پیغمبر اکرم(ص) نازل گشته و به وسیله آن راه سعادت و خوشبختی دنیوی و اخروی به بشر نشان داده شده است. قرآن کریم در مدت بیست و سه سال زمان دعوت پیغمبر اکرم(ص) به تدریج نازل شده و نیازمندی‌های جامعه بشری را پاسخ گفته است.‌

در این کتاب مقدس و آسمانی یک سلسله قوانین و اصولی وجود دارد که آدمی با به کار بستن آنها به سعادت نایل می‌شود. قرآن کتابی است که در بیانات خود هدفی جز راهنمایی مردم به سوی سعادت ندارد. اعتقاد درست و خلق پسندیده و عمل شایسته را که پایه‌های سعادت فرد و جامعه انسانی است با بیانی رسا تعلیم می‌کند «و نزّلنا الیک الکتاب تبیانا لکل شئ» یعنی کتابی که هر چیز را روشن می‌کند به سوی تو فرستادیم.‌

قرآن معارف اسلامی را به اختصار بیان فرموده و برای تفصیل آنها مخصوصاً برای توضیحات مسائل فقهی مردم را به در خانه نبوت هدایت می‌کند و یکی از اهداف نزول کتاب قرآن را رفع مشکلات و حل مسائل زندگی مادی و معنوی مردم بیان می‌کند و این پیامبر است که می‌تواند اختلافات و مشکلات مردم را حل و فصل نماید. «وما انزلنا الیک الالتبین لهم الذی اختلفوا فیه» این کتاب را به این منظور به سوی تو فرستادیم که اختلاف مردم را حل کرده حق را برای آنان روشن سازی.‌

قرآن کریم در بسیاری از آیات خود مردم را به تعقل و تفکر دعوت کرده و آنان را از تقلید کورکورانه از روش و آیین نیاکان و دیگر مردم بر حذر می‌دارد و بسیاری از این آیات با فطرت و سرشت مردم از یک طرف و روند و جریات تکامل زندگی اجتماعی از طرف دیگر سازگار بوده است و در واقع خداوند از زبان خود مردم با آنان سخن گفته است و اصول و چارچوبی را که برای زندگی بهتر در جامعه برایشان معین کرده با فطرت و ذات مردم منطبق بوده و هرگز انسان‌ها در طول تاریخ و تمامی مکان‌ها نمی توانند از پذیرفتن و رعایت این اصول شانه خالی کنند. پیوسته آیات قرآن حق را از باطل جدا کرده و مسیر حقیقت و راستی را از گمراهی‌ها و تاریکی‌ها مشخص ساخته و در این میان انسان‌ها را به سوی حقیقت و زندگی درست و نیکو دعوت کرده است. «یهدی الی الحق و الی طریق مستقیم». یعنی مردم را به سوی حق و حقیقت راهنمایی می‌کند و به سوی یک راه و روشی که یکنواخت و از هر گونه تضاد و تنافض دور باشد.‌

قرآن کریم از مردم می‌خواهد که در مسائل دینی و دنیوی به فطرت خود مراجعه کرده و حق را بپذیرند. زیرا در حق و حقیقت خیر و منفعت دنیا و آخرتشان نهفته است و در این مسیر به وسوسه‌های شیطان و ندای هوس گوش ندهند. پس از آنکه در زندگی روزمره مسائل را با عقل و اندیشه خود سنجیدند، حق را از باطل تمییز دادند، همواره در مسیر حق و طرفدار حقیقت باشند و به این طریق جامعه و زندگی موفقی خواهند داشت. قرآن کریم کتابی است که پشتوانه آیین جهانی و همیشگی اسلام است و کلیات معارف عالیه اسلامی را با بیانی جذاب ذکر کرده است. عظمت این کتاب مقدس به حدی است که پیوسته در جامعه‌های گوناگون بشری از جهات مختلف مقام ارجمندی داشته و همیشه توجه جهانیان را به خود جلب کرده است و افتخار مسلمانان جهان می‌باشد.

مقاله

نویسنده فرزاد هدایتی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
نیایش زیبا از نهج البلاغه

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
دین و دنیایت را به خدا می سپارم

دین و دنیایت را به خدا می سپارم

بگذار وقایع گذشته، دلیل و راهنمای تو در وقایع آینده و نیامده باشد که امور، همیشه به هم شبیه اند. از مردمی نباش که موعظه سودی به حالشان ندارد
عبادت و نیایش در نهج البلاغه

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند
Powered by TayaCMS